Kτύπημα κάτω από τη μέση για Σημίτη

Σε ένα… πισώπλατο κτύπημα κατά του ενδεχομένου υποψηφιότητας του πρώην
πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη έχει προχωρήσει η κυβέρνηση, ενημερώνοντας τους
εταίρους της στην Ένωση ότι υποστηρίζει ήδη την υποψηφιότητα του Ιταλού
επιτρόπου κ. Βιτορίνο.

Κατά την πρόσφατη επίσκεψη που πραγματοποίησε στην Αθήνα ο Ιρλανδός
Πρωθυπουργός και προεδρεύων της Ένωσης Μπέρτι Άαχερν, στο πλαίσιο του
καθιερωμένου γύρου των πρωτευουσών εν όψει της Συνόδου Κορυφής του Ιουνίου,
είχε εφ όλης της ύλης συνομιλίες στο Μέγαρο Μαξίμου με τον Κώστα Καραμανλή και
την ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών. Ένα μόνο θέμα δεν συζήτησε σε…
ολομέλεια – αυτό των υποψηφιοτήτων για την προεδρία της Κομισιόν. Το ακανθώδες
αυτό ζήτημα ο κ. Άαχερν επέλεξε να το συζητήσει στην κατ’ ιδίαν συνάντηση που
είχε με τον Πρωθυπουργό – και για την οποία ο κ. Καραμανλής δεν ενημέρωσε τους
συνεργάτες του.

Παρ’ όλα αυτά, είναι ήδη γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ότι η Ελλάδα
υποστηρίζει την υποψηφιότητα του Ιταλού επιτρόπου κ. Βιτορίνο. Αυτό εξάλλου
άφησε να εννοηθεί και ο υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Βαληνάκης, μιλώντας στο
περιθώριο του τελευταίου Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών.

H κυβέρνηση, παίρνοντας έστω και έμμεσα θέση από τώρα, επιχειρεί πλαγίως να
«κάψει» τις όποιες πρωτοβουλίες ή σκέψεις για υποψηφιότητα του πρώην
πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, ο οποίος στις Βρυξέλλες εξακολουθεί να θεωρείται
«χρυσό αουτσάιντερ», μολονότι δεν είναι επισήμως υποψήφιος. Κι αυτό διότι εάν
εμφανιστεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να αντιτίθεται στην υποψηφιότητα ενός
Έλληνα, θα δημιουργήσει κακές εντυπώσεις και στους εταίρους και στην κοινή
γνώμη, αφού θα εμφανιστεί να μην επιθυμεί Έλληνα στο ύψιστο αξίωμα της Ένωσης.
Μέχρι στιγμής οι υποψηφιότητες που υπάρχουν επισήμως – πέραν του κ. Βιτορίνο –
είναι αυτές του προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου Πατ Κοξ, του Βρετανού επιτρόπου
Κρις Πάτεν, του Βέλγου Πρωθυπουργού κ. Βερχόφσταντ και του Λουξεμβούργιου
Πρωθυπουργού κ. Γιούνκερ.

Οι υποψηφιότητες των κ.κ. Βιτορίνο, Κοξ και Πάτεν θεωρούνται εν γένει αδύναμες
και διατυπωμένες για λόγους που άπτονται των προσωπικών φιλοδοξιών των
συγκεκριμένων ανθρώπων. Από την άλλη μεριά, οι υποψηφιότητες των κ.κ.
Βερχόφσταντ και Γιούνκερ θα μπορούσαν να θεωρηθούν ισχυρές, αλλά δεν είναι
καθόλου βέβαιο ότι οι εν λόγω πρωθυπουργοί θα δεχθούν τελικώς την επίζηλη
θέση. Κι αυτό διότι ο μεν κ. Γιούνκερ ηγείται του κόμματός του στις εκλογές –
οπότε θα ήταν τουλάχιστον άκομψο την επομένη να εγκαταλείψει την εσωτερική
πολιτική αρένα – ο δε κ. Βερχόφσταντ είναι ο άνθρωπος που καταφέρνει να κρατά
ενωμένο τον εύθραυστο κυβερνητικό συνασπισμό του Βελγίου και η αναχώρησή του
θα προκαλούσε στη χώρα κυβερνητική κρίση.

Μεταξύ… Γερμανίας – Γαλλίας και Αυστρίας ο Σημίτης

H άτυπη υποψηφιότητα του κ. Σημίτη έχει πολλά συν και πολλά πλην. Στα θετικά
της στοιχεία είναι ότι πρόκειται για επιτυχημένο πρωθυπουργό οκταετίας, με
βαθιά ευρωπαϊκή κουλτούρα, που προέρχεται και από μια χώρα της περιφέρειας –
κάτι που είναι επιθυμητό, δεδομένου ότι μέχρι σήμερα καμιά από τις χώρες αυτές
δεν ανέδειξε πρόεδρο της Κομισιόν.

Τα πλην και τα συν. Στα πλην του πρώην πρωθυπουργού περιλαμβάνεται το
γεγονός ότι δεν είναι εν ενεργεία πρωθυπουργός, όπως και η ηλικία του – είναι
68 ετών και η θητεία είναι πενταετής. Το κυριότερο εμπόδιο, ωστόσο, είναι το
ενδεχόμενο να μην εγκριθεί η υποψηφιότητά του από το Ευρωκοινοβούλιο, εάν σε
αυτό κερδίσουν η συντηρητικές δυνάμεις των 25. Για παράδειγμα, θεωρείται
βέβαιο ότι οι σοσιαλδημοκρατικές κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Βρετανίας –
που θα υποστήριζαν τον κ. Σημίτη – θα υποστούν ήττα στις ευρωεκλογές. Ήττα
όμως αναμένεται να υποστεί και η Δεξιά στη Γαλλία, κάτι θετικό για τους
συσχετισμούς στο Ευρωκοινοβούλιο.

Ιδιαίτερη σημασία, βέβαια, έχουν και οι προτιμήσεις των ηγετών των 25 – και
κυρίως των μεγάλων χωρών. Σύμφωνα με πληροφορίες, και ο Ζακ Σιράκ και ο
Γκέρχαρντ Σρέντερ θα υποστήριζαν την υποψηφιότητα του κ. Σημίτη – παρότι από
διαφορετικά πολιτικά μπλοκ – όπως φάνηκε πριν από λίγο καιρό, όταν σε μια
συγκεκριμένη κρίση της Ένωσης και οι δύο ζήτησαν τη διαμεσολάβηση του κ.
Σημίτη για να βρεθεί λύση.

Ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός δεν επιδεικνύει ιδιαίτερο ενθουσιασμό για τη θέση
του προέδρου της Κομισιόν, την οποία θεωρεί τεχνοκρατική και όχι πολιτική.
Και, κατά πάσα πιθανότητα, θα προτιμούσε τη νέα θέση τού εκλεγόμενου από τους
25 προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Σε δύο χρόνια. H θέση, όμως, του προέδρου θα κριθεί σε δύο χρόνια, όταν
ο κ. Σημίτης θα έχει μεγάλη χρονική απόσταση από την ενεργό πολιτική και θα
είναι 70 ετών. Επί του παρόντος, πάντως, βρίσκεται στο εξωτερικό – μεταξύ
Γερμανίας, όπου διαμένει ο αδελφός του, Αυστρίας, όπου είναι πρέσβης ο πρώην
διευθυντής του διπλωματικού του γραφείου, Θόδωρος Σωτηρόπουλος, και…
Γαλλίας. Το εάν η επιλογή των χωρών είναι τυχαία θα φανεί σε περίπου έναν
μήνα.