Θα πηγαίνουν οδικώς στη Σικελία

Αν ακούσει κανείς τον Ντομένικο Τζορτζάνι να μιλάει για τη γέφυρα ανάμεσα
στην Καλαβρία και τη Σικελία, θα πιστέψει πως η κατασκευή της είναι
εξασφαλισμένη.

«Θα είναι το μεγαλύτερο τεχνολογικό επίτευγμα όλων των εποχών», λέει ο
Τζορτζάνι, στέλεχος της Ένωσης του Στενού της Μεσσήνης.

Επί χιλιετίες οι Ιταλοί ονειρεύονταν μια γέφυρα που να ενώνει τις δύο πλευρές
του Στενού της Μεσσήνης, τη στενή λωρίδα θάλασσας που εμποδίζει την ιταλική
μπότα να δώσει κλωτσιά στη Σικελία. H επιθυμία να περπατήσει κανείς στον
πορθμό βρίσκεται τόσο βαθιά στο νευρικό τους σύστημα ώστε ακόμη και ο Ιούλιος
Καίσαρας είχε σχεδιάσει μία γέφυρα για να μεταφέρει τους ελέφαντες απέναντι
για να πολεμήσουν. Το σημερινό σχέδιο αφορά την κατασκευή της μεγαλύτερης
κρεμαστής γέφυρας στον κόσμο, ανάμεσα στη Μεσσήνη της Σικελίας και το Ρέτζιο
της Καλαβρίας. Το μήκος της ανάμεσα στα στηρίγματά της θα είναι 3.050 μέτρα.
Θα έχει αυτοκινητόδρομο 12 λωρίδων και σιδηρόδρομο. Θα στηρίζεται από ένα
ζευγάρι πύργους, καθένας από τους οποίους θα είναι ψηλότερος από τον Πύργο του
Άιφελ. Αυτό που μπορεί να μην έχει, είναι μέλλον.

Σκύλλα και Χάρυβδη

Μέρος προβλήματος, λέει ο Τζορτζάνι, είναι ότι τα σχέδια της γέφυρας
παρέπαιαν διαρκώς ανάμεσα στη Σκύλλα της τεχνολογίας και τη Χάρυβδη της
πολιτικής, όπως είχε συμβεί και στον μυθικό Οδυσσέα όταν πέρασε το στενό αυτό.
«Πολλές κυβερνήσεις άλλαξαν το σχέδιο και κατά καιρούς αποφάσιζαν να το
ξεκινήσουν από την αρχή», εξηγεί. «Τόσο η Αριστερά όσο και η Δεξιά
χρησιμοποίησαν τη γέφυρα για εκλογικούς λόγους». Στα τέλη Απριλίου, το
Ευρωκοινοβούλιο αποφάσισε ότι η γέφυρα δικαιούται χρηματοδότησης από την
Ευρωπαϊκή Ένωση, ένα μήνα αφότου το ίδιο Κοινοβούλιο την είχε αφαιρέσει από
τον κατάλογο των έργων που χρηματοδοτεί η Ένωση. Αυτήν τη στιγμή, το σχέδιο
είναι να επιλεγεί αργότερα, φέτος, ένας εργολάβος, η κατασκευή να αρχίσει στα
τέλη του 2005, η γέφυρα να ολοκληρωθεί το 2011 και αυτοκίνητα και φορτηγά να
αρχίσουν να τη χρησιμοποιούν το 2012. Επισήμως το κόστος της θα φθάσει περίπου
τα 5.023 δισεκατομμύρια ευρώ.

Οι καταστροφολόγοι θα ήθελαν πιθανόν να πληροφορηθούν ότι η Μεσσήνη
ισοπεδώθηκε από σεισμό το 1908. Και ότι η γέφυρα δεν θα βρίσκεται μακριά από
την Αίτνα, ένα ενεργό ηφαίστειο. Αλλά τίποτε δεν μειώνει τον ενθουσιασμό του Τζορτζάνι.