Έλληνες στον… κύκλο του θανάτου

Ο πόλεμος των συμμοριών στη Μελβούρνη για τον έλεγχο των ναρκωτικών, του
ξεπλύματος «μαύρου» χρήματος, της εμπορίας όπλων και της λευκής σαρκός έχει
αφήσει ήδη πίσω του 25 νεκρούς σε έξι χρόνια.

Ο αρχινονός Καρλ Γουίλιαμς (στη φωτογραφία, μέσα σε κύκλο)ενώ μεταφέρει το φέρετρο στην κηδεία του Ανδρέα Βενιαμίν. Για τον θάνατο του πρωτοπαλίκαρού του ορκίστηκε εκδίκηση

Ανάμεσά τους και τέσσερις Έλληνες ομογενείς, ο Δημήτρης Μπελιάς, ο Πολ
Καλλιπολίτης, ο Γιώργος Γερμανός και ο Ανδρέας Βενιαμίν. H δολοφονία του
τελευταίου πριν από λίγες ημέρες, όπως εκτιμούν οι αυστραλιανές αρχές, είναι
απόδειξη ότι ο παράλογος κύκλος του αίματος που άρχισε στις 16 Ιανουαρίου 1998
με τη δολοφονία του γκάνγκστερ Αλφόνσο Γκανγκιτάνο θα συνεχιστεί με αρκετά
θύματα ακόμη. Ο πόλεμος των συμμοριών έχει προκαλέσει και μίνι πολιτική κρίση
στην Αυστραλία, καθώς υπουργοί αλληλοκατηγορούνται για την εξάπλωση του
οργανωμένου εγκλήματος.

Ο Δημήτρης Μπελιάς είναι ο πρώτος από τους ομογενείς που έπεσε νεκρός από τις
σφαίρες πληρωμένων δολοφόνων. Στις 9 Σεπτεμβρίου του 1999, ο 38 χρόνων
επιχειρηματίας από το Μπράιτον, εκτελέστηκε εν ψυχρώ με μία σφαίρα στο κεφάλι
στο πάρκινγκ Σεν Κίλντα. Παθιασμένος λάτρης του τζόγου, είχε δημιουργήσει χρέη
που ξεπερνούσαν το 1 εκατομμύριο δολάρια και αδυνατούσε να τα ξεπληρώσει.
Άγνωστο παραμένει ακόμη ποιος αποφάσισε τη δολοφονία του.

H δολοφονία του Γιώργου Γερμανού στις 22 Μαρτίου του 2001, στο πάρκο Αρμαντέιλ
της Μελβούρνης, αρχικά δεν είχε συνδεθεί με το ξεκαθάρισμα λογαριασμών του
τοπικού υποκόσμου, αν και ο θάνατος του είχε όλα τα χαρακτηριστικά μαφιόζικης
εκτέλεσης (μία σφαίρα στο κεφάλι και μία στο στήθος). Ο 41 χρόνων ομογενής,
παλιός αθλητής της άρσης βαρών με διακρίσεις στην Αυστραλία, εργαζόταν ως
μπράβος σε νυχτερινά κέντρα της πόλης και ουδέποτε είχε απασχολήσει τις
αστυνομικές αρχές. Πλήρωσε όμως, όπως εκτιμούν οι αστυνομικές αρχές, τις
φιλικές του σχέσεις με τον νονό της νύχτας Νικ Ράντεβ, τον αποκαλούμενο
«Βούλγαρο», ο οποίος έπεσε και αυτός νεκρός από σφαίρες αγνώστων στις 15
Απριλίου 2003.

Έμπορος ναρκωτικών

Ο Πολ Καλλιπολίτης εκτελέστηκε στο σπίτι του, στην περιοχή Σανσάιν, στις 15
Οκτωβρίου του 2002 με τον κλασικό τρόπο της «αυστραλιανής μαφίας»: μία σφαίρα
στο κεφάλι και μία στο στήθος. Στις αρχές ήταν ήδη γνωστός για τις
διασυνδέσεις του με την αποκαλούμενη «ευρωπαϊκή μαφία» και θεωρούνταν ως ένας
από τους σημαντικότερους εμπόρους ναρκωτικών της περιοχής. Κύριος ύποπτος για
τη δολοφονία του θεωρήθηκε ο Ανδρέας Βενιαμίν.

Έτσι, όταν το μεσημέρι της 23ης του περασμένου Μαρτίου έφθασε το επείγον σήμα
στα κεντρικά γραφεία της Αστυνομίας της Μελβούρνης, το οποίο ανέφερε ότι ο
Βενιαμίν δολοφονήθηκε, έπεσε παγωμάρα μεταξύ των αστυνομικών. «Παιδιά,
ετοιμαστείτε, τώρα έρχονται τα χειρότερα. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε δει τίποτα
μπροστά σε αυτό που θα ακολουθήσει», ήταν τα πιο ήπια από τα σχόλια που
ακούστηκαν…

Ταρίφα 100.000 δολάρια

Στα 28 του χρόνια, ο μικροκαμωμένος Ανδρέας Βενιαμίν ήταν ήδη ο φόβος και ο
τρόμος της Μελβούρνης. Θεωρούνταν ένας από τους καλύτερους πληρωμένους
δολοφόνους, με ταρίφα τις 100.000 δολάρια για κάθε φόνο, ενώ η Αστυνομία τον
θεωρούσε ένοχο για τουλάχιστον επτά δολοφονίες, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να
τον ενοχοποιήσει για καμία από αυτές. Στις 23 Μαρτίου, στις 2.30 μ.μ. ο
Βενιαμίν πήγε στην πιτσαρία «Λα Πορτσέτα», στρατηγείο του Ντομινίκ, του
επονομαζόμενου και «Μεγάλος Μικ». Ο Βενιαμίν θεωρούνταν το καλύτερο «πιστόλι»
του, ώσπου το 2003 έκανε το μοιραίο λάθος να αλλάξει στρατόπεδο και να περάσει
στην υπηρεσία του μεγάλου εχθρού τού Γκάτο, του Καρλ Γουίλιαμς.

Πέντε λεπτά μετά την είσοδό του στην πιτσαρία, ακούστηκαν δύο πυροβολισμοί. Οι
αστυνομικοί που παρακολουθούσαν τον Βενιαμίν συνέλαβαν με το όπλο στο χέρι τον
Γκάτο, ενώ ο ομογενής κείτονταν νεκρός με μία σφαίρα στο κεφάλι. Στην κηδεία
του, στον ορθόδοξο ναό του Αγίου Ανδρέα, η «φαμίλια» Γουίλιαμς πήρε όρκο
εκδίκησης, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι ο δικηγόρος τού Γκάτο, Γιώργος
Δεύτερος, ζήτησε τη μεταγωγή του πελάτη του σε πτέρυγα υψίστης ασφαλείας
μέχρις ότου εκδικαστεί η υπόθεσή του.

Ζει με τον φόβο η Ομογένεια

Ο Ανδρέας Βενιαμίν, ο «σκληρός» της Μελβούρνης, ήταν ύποπτος για επτά δολοφονίες. Άλλαξε συμμορία και έπεσε νεκρός…

Πολίτες που ελάχιστα απασχολούν τις αστυνομικές αρχές χαρακτηρίζονται τα μέλη
της ελληνικής κοινότητας στη Μελβούρνη. Για τον λόγο αυτό, η είδηση των
τεσσάρων δολοφονιών τούς σοκάρισε και τους φόβισε ακόμη περισσότερο. «Εδώ και
έξι χρόνια φοβόμαστε να βγούμε από τα σπίτια μας. Οι συμμορίες
αλληλοεξοντώνονται, αλλά ουδείς θέλει να βρεθεί στη μέση μιας συμπλοκής, πόσο
μάλλον να γίνει αυτόπτης μάρτυρας και στη συνέχεια να τρέμει για τη ζωή του»,
λέει ο κ. Πέτρος Γρηγορίου, φίλος ενός εκ των θυμάτων.

Στην αυστραλιανή μεγαλούπολη, την τρίτη «μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας», όπως
την αποκαλούν οι ομογενείς, όσα συμβαίνουν είναι πρωτόγνωρα. H εγκληματικότητα
πάντοτε ήταν πιο αυξημένη σε σχέση με άλλες πόλεις της Αυστραλίας, κυρίως
εξαιτίας του γεγονότος ότι είναι ένα μεγάλο λιμάνι. Το πάνω χέρι στον έλεγχο
των παράνομων δραστηριοτήτων κατείχαν παρακλάδια της ιταλικής Μαφίας. H
πρωτοκαθεδρία τους ωστόσο άρχισε να κλονίζεται έντονα την τελευταία δεκαετία
από την ανοδική δράση της βαλκανικής και της ρωσικής μαφίας.

H κόντρα που άρχισε για τον έλεγχο των κυριότερων εσόδων από τις παράνομες
δραστηριότητες οδήγησε σταδιακά σε έναν «πόλεμο δίχως όρια», όπως τον έχουν
χαρακτηρίσει οι αστυνομικές αρχές.