Προσοχή, βαράει και βαράει πολύ δυνατά

Μην τα βάλετε μαζί της. Τον φόβο της νά ‘χεις, Μπρίτνι (Σπίαρς). Που νομίζεις,
μικρή ανόητη, πως θα πάρεις το αίμα σου πίσω, που ήρθε και σου άρπαξε μέσα από
τα χέρια τον Τζάστιν Τίμπερλεϊκ και τον πήρε σπίτι της, για δικό της… H
εκδίκηση μπορεί να είναι ένα πιάτο που τρώγεται κρύο, Μπρίτνι, αλλά πρέπει να
ξέρεις και πότε να το τρως (το κρύο). Γιατί μπορεί και να βαράει…

Διότι η Κάμερον Ντίαζ (η αντ-ερωμένη τής Μπρίτνι που λέγαμε, που πήγε και της
άρπαξε τον Τζάστιν – με ποιο δικαίωμα τον πήρε από ‘κείνη και ποια θυσία, ποια
θυσία έχει κάνει αυτή για ‘κείνον, ε;) έχει πλέον δυνατό κροσέ. Πολύ δυνατό.
Της Αγγέλου του Τσάρλι δυνατό. Διότι κάνει μαθήματα το κορίτσι. Και μαθαίνει.
Πώς να βαράει, πώς να βαράει δυνατά και πώς να σακατεύει (την Μπρίτνι
συγκεκριμένα). Όχι, δεν είναι ακριβώς μαθήματα αυτοάμυνας απέναντι σε
απατημένες πρώην συντρόφους, που θέλουν να της ζητήσουν πίσω τον δικό τους.
Αλλά έτσι, για τους ρόλους (της Αγγέλου του Τσάρλι, φερ’ ειπείν, που φαίνεται
ότι η Κάμερον κάτι παραπάνω ξέρει πως θα συνεχιστούν στη μεγάλη οθόνη). Και
δάσκαλός της είναι ο σύντροφός της εν γυμναστηρίω, Σιλβέστερ Σταλόνε. Γνωστός
Ρόκι, και της γροθιάς. Ο οποίος, το αποκάλυψε η ωραία, ξανθιά και μοιραία
Κάμερον, την έμαθε πολλά και χρήσιμα. «Ο Σλάι (ναι, έχει και χαϊδευτικό ο
Σταλόνε) με έμαθε να βαράω. Και η γροθιά μου δεν ήταν ποτέ καλύτερη», είπε η
μοιραία με νόημα – και προειδοποίηση προς κάθε κατεύθυνση. Και ουαί και βρεθεί
κάποιος στον δρόμο της.