Tης σάχλας…

«Μα ποιος έφταιγε;», «Γιατί τρίτη θέση;», «Το χαντάκωσαν το παιδί μας»… Όλα
αυτά τα ευτράπελα που ακούγονται ως απόηχος της… τριτιάς στη Γιουροβίζιον
(ίσως μόνον περί ήττας θα μπορούσαμε να ομιλούμε, αν λαμβάναμε σοβαρά υπόψη τα
παραφουσκωμένα προγνωστικά τής αποστολής τής EPT, αλλά και τις παραφουσκωμένες
υποθέσεις των ιδιωτικών καναλιών) δεν συνυπολογίζουν μία σημαντική παράμετρο:
το τραγούδι. Αυτό το κατασκεύασμα, στα πρότυπα των ανθυπολαϊκών τίποτα που
σερβίρουν οι δισκογραφικές εταιρείες, με σύγχυση ακόμη και στη γλώσσα που
στοχεύει (κάτι μεταξύ αγγλικών και ισπανικών), το οποίο στείλαμε να μας
εκπροσωπήσει ως Έλληνες. Δηλαδή, δεν μπορεί να φτάσαμε στην τρίτη θέση όχι
γιατί δεν εκτίμησαν τις ακροβατικές χορευτικές ασκήσεις ακριβείας και τη λάμψη
του Σάκη Ρουβά, αλλά γιατί ήταν κακό το τραγούδι; Χρειάζεται να αναρωτιόμαστε,
αίφνης, ποιος φταίει; Δηλαδή, είμαστε σίγουροι πως με καλύτερο τραγούδι δεν θα
παίρναμε και καλύτερη θέση; (προς γνώσιν και συμμόρφωσιν).

…και της κοροϊδίας

Και μια και μιλάμε για Γιουροβίζιον, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε την κοροϊδία που
υπέστησαν οι νέοι τραγουδιστές που συμμετείχαν στο ριάλιτι «Eurostar» και τους
οποίους οι οργανωτές της εθνικής μας «εξόρμησης» (την οποία σημειωτέον
πληρώνουμε αδρά, στην EPT, ως πολίτες) έστειλαν μόνον ως «δεύτερες φωνές» στον
Σάκη Ρουβά, με το έτσι θέλω. Και μήπως τους είδαμε αυτούς τους καημένους; Μπα!
Μόνον τις χορεύτριες. Μήπως τους ακούσαμε; Μπα! Μόνον έναν λάτιν-λαϊκό χυλό.
Ήθελα νά ‘ξερα, θα τολμήσει η EPT να ξαναστήσει τέτοιον «διαγωνισμό ταλέντων»
και να τους εμπαίξει έτσι; Να κάνουν «δεύτερες φωνές» – κι ανύπαρκτες –
στην… Καλομοίρα, φερ’ ειπείν; Γιατί τον Σάκη τον «κάψανε» πια, με το κακό
τραγούδι…