Tζαζ από τζάκι

Πολλές φορές το σκέφτομαι. Πώς θα ήταν τώρα αν κατέβαινε στη γη ο Έλβις
Πρίσλεϊ και έβλεπε τον εαυτό του πρωταγωνιστή της υπερκατανάλωσης σε όλα τα
καλά καταστήματα της μόδας, σαν αξεσουάρ με μπορντούρα «Γκρέισλαντ», στάμπα σε
μπλουζάκια και στη φούστα που φορούσε η PJ Harvey στην καινούργια της
φωτογράφιση; Θα τρελαινόταν ο άνθρωπος. Αν και θα τον είχαν φρικάρει άλλα
πράγματα. Είναι φρικιαστικός κόσμος.

«The Girl in the Other Room», Diana Krall (Universal)

Η Νταϊάνα Κραλ συνάντησε τον έρωτά της Έλβις Κοστέλο στα Γκράμις του 2002. Και μ’ αυτό το άλμπουμ ετοιμάζεται να επιστρέψει για επέτειο

Ωραία, ξανθιά και τζαζ, λες και ο κόσμος είναι αγγελικά πλασμένος, αν και αυτό
δεν θα μπορούσε να το δείξει ούτε ο πιο διεστραμμένος παραμορφωτικός
καθρέφτης. Ωραία, ξανθιά, τζαζ (πιανίστρια) και κυρία Κοστέλο, του δεύτερου
πιο σημαντικού Έλβις στον πλανήτη της μουσικής. H κυρία πέρασε στο «VIP
lounge» συνοδευόμενη από τον κύριο με τα γυαλιά και την έμπνευσή του
προσφερόμενη πλουσιοπάροχα – ο έρωτας είναι κουβαρντάς και τα δίνει όλα –
έχοντας μάλιστα τρόπους και αριστοκρατικές ρίζες (εννοώ η κ. Κραλ στο
Βανκούβερ, όπου μεγάλωσε, δεν… δούλευε σε βιντεοκλάμπ, σπούδαζε με
υποτροφία).

Θηλυκός… Χάρι Κόνικ Τζούνιορ, η Κραλ στην πιο ευνοϊκή εποχή για
μελαγχολικούς «κρουνερ» γράφει κομμάτια με τον Κοστέλο και ενώνουν την αγάπη
τους πάνω στον στίχο και στη μελωδία. Γλυκερό και ζαχαρένιο κόντρα στη low fat
δίαιτα αυτό, αλλά η Κραλ είναι καλή και ο Κοστέλο είναι Κοστέλο, με τον λυρικό
του εαυτό να χορεύει όταν ο ροκ Έλβις είναι ταξίδι για δουλειές. Τότε, η Κραλ
κάνει απιστίες και τραγουδάει «Temptation» του Τομ Γουέιτς. Αυτός και αν είναι
πειρασμός, ένα αγγελικό πλάσμα να βουτάει στην κόλαση. Ή στα μπλουζ του Μόιζ
Άλισον ή στο «Black Crow» της Τζόνι Μίτσελ. Όλα αυτά, στο άλλο δωμάτιο, που
εύκολα καταλαβαίνει κανείς ποιο είναι – είναι αυτό που δεν έχει τηλεόραση για
να παίζει, μέρα-νύχτα και στο ύπνο μας ακόμη μουσικές άγευστες και άχρωμες σαν
να μην υπήρξε ποτέ τίποτε πουθενά, ούτε ο ένας Έλβις, ούτε ο άλλος.

«Live and of the Record» Shakira (Sony)

Δεν είναι μόνο ο χορός της κοιλιάς, αλλά είναι και αυτός, είναι κατά ένα πολύ
μεγάλο μέρος αυτός που εξασφαλίζει στο ταλέντο της Σακίρα των 12 εκατομμυρίων
δίσκων τις καμπύλες. Επομένως το… Skakira live θα ήταν μισή δουλειά, αν το
μισό δεν ήταν DVD, οπότε αν αφαιρέσεις (ή προσθέσεις, από σένα εξαρτάται) τις
άψογα κινηματογραφημένες συναυλιακές σκηνές από το Ρότερνταμ ώς το Μπουένος
Άϊρες μαζί με υλικό από τα παρασκήνια και την κοπέλα μας πληθωρική και
εκφραστική όπως πάντα, μένουν εδώ, σε αυτή τη σελίδα, δέκα χορευτικά – και
ακυκλοφόρητα (συλλέκτες Σακίρα, σημειώστε το) «ζωντανά» ηχογραφημένα τραγούδια
που η ίδια και ο Τιμ Μίτσελ δούλεψαν μαζί. Και το λάτιν – οριεντάλ – μοτίβο
από την αρχή ώς το τέλος θα πρέπει να έχεις ψηφίσει Ουκρανία στη Γιουροβίζιον
για να το ξεπεράσεις έτσι επιπόλαια.

«Shining On You» Victoria Tolstoy (Α&Ν)

Κορίτσι της τζαζ και δισεγγονή του Τολστόι η Βικτόρια, με ένα εκρηκτικό μείγμα
καταγωγής, ομορφιάς και διάφανης φωνής, κάνει καριέρα στη Σουηδία σε επίπεδο
«σταρ», όχι απλώς ερμηνείας. Στην «άγρια» ποπ πλευρά της τζαζ ωστόσο
δοκιμάζουν πολλοί καλοί και άλλοι τις τύχες τους, τόσοι που έχει μια ουρά
μέχρι την άλλη άκρη στην αναμονή για το ασανσέρ που θα σε πάει ψηλά, στα ύψη
της φήμης. H Βικτόρια Τολστόι, έτσι όπως έχουν τα πράγματα, ποντάρει σε όλα τα
παραπάνω και στις συνθέσεις του Έσμπορν Σβένσον και σε ένα «κιθ-τζαρετικό»
πιάνο, ό,τι χρειάζεται για να δώσει βάθος και χρώμα στα Βαλς των Μοναχικών
Ψυχών. Γεγονός είναι πως θα αγαλλιάσουν οι τζαζ φαν, πλην όμως και πέραν
τούτου δεν βλέπω τον λόγο που θα υποκύψουν τα πλήθη σε αυτή τη μελιστάλαχτη
γοητεία. Δεν θέλω να ανακατεύομαι στα προσωπικά τους, αλλά αν η Κραλ δεν είχε
αντίρρηση, ίσως ο Κοστέλο να έγραφε και κάποια κομμάτια για την Τολστόι. Ή, αν
όχι μουσική, ένα διήγημα.

Εντός σχεδίου

* Τον μακρύ, απαιτητικό και αποδοτικό για τους ωραίους νέους δρόμο του
έξτρα DVD διάλεξε ο Στινγκ για να επιστρέψει στη (ντεμί) δράση. Και παρέδωσε
μόλις τη special limited edition, με έξι κομμάτια live και σε εικόνα. Πιο πολύ
μ’ αρέσει στο εξώφυλλο, που κρατάει τα κλειδιά του Stolen Car (υποθέτω) με
εκείνο το βλέμμα «άντε, πάλι καθαρίσαμε». A, ρε μπαγάσα, Στινγκ, που λέει και
ένας καλός μου φίλος.

* Ο Ερλ Σλικ είναι κάτι σαν το ξωτικό της κιθάρας. Θα ζει και μετά τις
μέρες καταστροφής του ηλεκτρικού θρύλου του, όταν μόνο αυτός και ένας
τρελαμένος και αγνώστων λοιπών στοιχείων μαριάτσι θα περιφέρουν στα ερείπια
τις εξαθλιωμένες υπάρξεις τους. Εξ ου και πριν από τη συντέλεια του κόσμου ο
Ντέιβιντ Μπάουϊ, ο Ρόμπερτ Σμιθ, ο Τζο Έλιοτ δίνουν φωνή στη μουσική του. Το
«Zic Zag» (της V2) κάθεται εκεί έξω και περιμένει τους ακροατές του.