Tο A και το Ω

Στέγαστρα και γεφύρια, υπερσύγχρονες κατασκευές διαθέτουν τα περισσότερα
σύγχρονα ολυμπιακά στάδια σ’ όλο τον κόσμο. Αυτά που δεν διαθέτουν και που τα
διαθέτει η μητέρα του αθλητισμού, η Ελλάδα, είναι το A και το Ω των σταδίων.
Το A είναι το πανάρχαιο χωμάτινο στάδιο της Ολυμπίας, χωρίς καν κερκίδες, που
θα χρησιμοποιηθεί με χιλιάδες προφυλάξεις πρώτη φορά ύστερα από δύο χιλιάδες
χρόνια για το βαρύ αγώνισμα της σφαιροβολίας. Χαλάλι, αφού φαντάζομαι θα
υπάρχουν εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων σ’ όλο τον κόσμο για τους οποίους
αυτή η στιγμή θα σημαίνει κάτι. Ότι η συνέχεια, η παλιά ρίζα υπάρχει και δίνει
ακόμα χυμούς. Το δεύτερο στάδιο, το Παναθηναϊκό, αρχαίο κι αυτό, έχει το
παγκόσμιο προνόμιο να είναι όλο κατασκευασμένο από πολύτιμο λευκό μάρμαρο. Σαν
ένα γιγάντιο σύγχρονο γλυπτό. Αυτό είναι το στοιχείο της μοναδικότητάς του.
Και καλά η αλλαγή της μαρμάρινης πλακόστρωσης μπροστά στο στάδιο, αφού τα
παλιά πεντελικά μάρμαρα είναι κατασπασμένα. Καλά και οι κεραίες του ΟΤΕ –
αναγκαίο κακό. Αλλά τι τα θέλουν τα εκατό λάβαρα στο μαρμάρινο παραπέτο του
στίβου, για να το κρύβουν; Βλέπουμε ότι λίγα λίγα τα περνάνε προς έγκρισιν τα
μασκαρέματα των μνημείων εν όψει της Ολυμπιακής Γιορτής – προχθές ήταν τα
πανό, σήμερα τα λάβαρα και τις σημαίες – από το Συμβούλιο Νεώτερων Μνημείων.
Να δούμε στο τέλος μήπως τού κρεμάσουνε και κουδούνια.