Aποκεφαλισμός με θύμα την οικονομική ιστορία…

Ούτε ένα χρόνο λειτουργίας δεν πρόλαβε να συμπληρώσει το Ιστορικό Αρχείο της
Εμπορικής Τράπεζας και οι ερευνητικές και εκδοτικές δραστηριότητές του
καταργήθηκαν με μια μονοκοντυλιά. Ο καθηγητής Γεώργιος Προβόπουλος, πρόεδρος
του Δ.Σ. της Εμπορικής, τίναξε στον αέρα το όραμα του προκατόχου του, Γιάννη
Στουρνάρα, και… απάλλαξε από τα καθήκοντά τους τους καταξιωμένους
πανεπιστημιακούς και ιστορικούς ερευνητές όπως τον Βασίλη Κρεμμυδά, τον Γιάννη
Δάλλα και τον Βασίλη Παναγιωτόπουλο, που ήσαν υπεύθυνοι. Κι όλα αυτά για να
κερδίσει η τράπεζα 275.000 ευρώ στον ετήσιο προύπολογισμό της. Ενώ λοιπόν είχε
δρομολογηθεί η έκδοση 7 μελετών – στην πλειονότητά τους διδακτορικές διατριβές
οικονομικής ιστορίας – και ενός ετήσιου περιοδικού («Ερμής») με επιστημονικά
άρθρα που θα διερευνούσαν τις όψεις των κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων στο
παρελθόν, ματαιώνονται 3 μελέτες και το περιοδικό δεν θα προχωρήσει στο τεύχος
2. Το θλιβερό είναι ότι κάτι ανάλογο είχε γίνει και το 1991, όταν ένας
προκάτοχος του κ. Προβόπουλου είχε διαλύσει το Ίδρυμα Έρευνας και Παιδείας της
Εμπορικής, μετά 9 χρόνια λειτουργίας. Τουλάχιστον τότε, είχαν προλάβει να
εκδοθούν 14 (αξιόλογες) μελέτες…

…και απιστίες

Οι εκδόσεις αναφοράς δεν είναι μια αρκετά λαμπερή βιτρίνα, χαρίζουν όμως κύρος
με διάρκεια. Οι Τράπεζες, εφόσον είναι σοβαρές, θα μπορούσαν λοιπόν να παίξουν
έναν ουσιαστικό πολιτιστικό ρόλο χρηματοδοτώντας ακριβώς εκδόσεις που δεν
είναι επικερδείς με εμπορικά κριτήρια. H Εθνική το κατάφερε με το MIET, η
Αγροτική έχει επίσης μια θητεία, και η Εμπορική θα μπορούσε να παρέμβει
καλύπτοντας ένα μεγαλο κενό στην ελληνική ιστορική βιβλιογραφία. Δυστυχώς,
επιβεβαιώθηκε γι’ άλλη μια φορά ότι πολλές(οί) δηλώνουν πως θέλουν να
παντρευτούν τον πολιτισμό, αλλά λίγες(οι) είναι έτοιμες να του μείνουν πιστές.