Eκεί που το αρχιτεκτονικό σχέδιο συναντά τη λογοτεχνία

Ο Αριστείδης Αντονάς

Σχεδιάζει τον «χάρτη» πάνω στον οποίο κινείται ένας λογοτεχνικός ήρωας και
βαδίζει συχνά στο σταυροδρόμι, όπου συναντώνται η λογοτεχνία με την
αρχιτεκτονική. Τις ιδιαίτερες αυτές εμπειρίες του θα αποκαλύψει απόψε ο
αρχιτέκτων και συγγραφέας Αριστείδης Αντονάς και θα τις μοιραστεί με τους
νεαρούς φοιτητές της Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. H αφορμή
διπλή: το μάθημα «H σύγχρονη πόλη στις τέχνες του λόγου» του Τμήματος
Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, όπου διδάσκει η αρχιτέκτων Φωτεινή
Μαργαρίτη, στο πλαίσιο του οποίου θα πραγματοποιηθεί η συνάντηση, αλλά και το
τελευταίο βιβλίο του Αριστείδη Αντονά, το «Φλογοκρύπτης» (Εκδόσεις Άγρα).

«Σχεδιάζω τα κτίρια όπου κινούνται οι ήρωες μου τη στιγμή που γράφω», εξηγεί
την τεχνική του στα «NEA» ο Αριστείδης Αντονάς. «Με τον τρόπο αυτό μπορώ να
διατηρήσω τον πραγματικό χρόνο και να υπολογίσω σε πόση ώρα θα κάνει μια
διαδρομή ή ακόμη και πόση ώρα χρειάζεται για να ολοκληρώσει μια σκέψη.
Πρόκειται για μια ανάγκη προσανατολισμού σε σχέση με τον ήρωά μου».

Το σημείο επαφής όμως λογοτεχνίας και αρχιτεκτονικής δεν περιορίζεται μόνο στα
σχέδια. Ο κυνηγός-ήρωας του «Φλογοκρύπτη» – ο οποίος στην προσπάθειά του να
βρει το θήραμα που έχει στοχεύσει βρίσκεται έγκλειστος χωρίς τη θέλησή του σε
μία βιβλιοθήκη – προσφέρεται για να διερευνήσει κανείς τη σχέση μεταξύ της
φύσης και του κλειστού, περιορισμένου περιβάλλοντος, της ελευθερίας και του
εγκλωβισμού, δημιουργώντας ένα παιχνίδι ισορροπιών και αινιγμάτων σχετικά με
τον χώρο μέσα από τον γραπτό λόγο.

«Για μένα η σχέση λογοτεχνίας και αρχιτεκτονικής είναι αυτονόητη», λέει ο
Αριστείδης Αντονάς. «H λογοτεχνία έχει τη δύναμη μέσα από τις λέξεις να
παράγει μια αίσθηση χώρου, που μπορεί να είναι σκοτεινή, φωτεινή, ιδιαίτερη
για τον καθένα και συνδεδεμένη με τις προσωπικές μας αναμνήσεις. Οι χώροι της
λογοτεχνίας επιπλέον παρουσιάζουν και μια γοητεία διότι είναι ρευστοί».

Ποιος είναι ο ιδανικός χώρος για να κινηθεί ένας ήρωας του Αριστείδη Αντονά;
«Μπορεί να είναι ένας υγρός, καμένος, φωτεινός… Πάντως απαραιτήτως
φορτισμένος, διαφορετικά δεν μπορεί να μπει στη λογοτεχνία. Ένας χώρος της
σύγχρονης αρχιτεκτονικής, για παράδειγμα, δεν θα μπορούσε να είναι
λογοτεχνικός, διότι παρά το γεγονός πως μπορεί είναι γοητευτικός του λείπει
αυτή η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα».

INFO

Ο Αριστείδης Αντονάς συνομιλεί με τους φοιτητές απόψε στις 20.00 στο
αμφιθέατρο της Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (Πεδίον Άρεως, Βόλος).