ΣE ΠPΩTO ENIKO Mα τι είναι λοιπόν η ευτυχία;

Ζεις με την αδιάκοπη αναζήτησή της. Λες συνεχώς πως έχεις ανάγκη από πράγματα
που νομίζεις ότι θα τη φέρουν πιο κοντά σου: λίγα τετραγωνικά παραπάνω σπίτι,
μερικά κυβικά ακόμη στο αυτοκίνητο, κάμποσα μηδενικά επιπλέον πίσω από τον
αριθμό στον λογαριασμό, κάνα δύο ακόμη τηλεκοντρόλ, λίγο παραπάνω χρόνο για να
τον αξιοποιήσεις – δεν ξέρεις πώς.

Την αναγνωρίζεις σε κάποιες στιγμές, μα κι αυτές δεν προλαβαίνεις να τις
ζήσεις και να τις χαρείς, γιατί την ώρα που σου συμβαίνουν εσύ σκέφτεσαι
εκείνο το επιπλέον που θα ‘θελες να έχεις. Αναβάλλεις τη χαρά γι’ αργότερα,
περιμένοντας να γίνουν πραγματικότητα και οι υπόλοιπες ανάγκες που λες ότι
έχεις.

Οι ημέρες και τα χρόνια φεύγουν κι εσύ ακόμη την ψάχνεις. Μα τι είναι λοιπόν η
ευτυχία; Είναι τελικά τόσο δύσκολο να τη βρεις;

«Ο άνθρωπος μπερδεύει την άνεση με την ευτυχία», διαβάζω στο «Λάθε βιώσας» του
Χάρη Λύτα, που περιγράφει την «επικούρεια τέχνη του ευ ζην» (Εκδόσεις Κέδρος).
Κάπως έτσι την «πάτησες» κι εσύ και έπεσες σ’ αυτήν την «παγίδα που κάνει τον
άνθρωπο να θεωρεί ανάγκες πολλές από τις επιθυμίες του. Αν όμως εμβαθύνεις στο
θέμα και εξαιρέσεις – αν είσαι ικανός να τις εντοπίσεις – τις πραγματικές σου
ανάγκες, τότε όσες παραμένουν δεν είναι παρά σκέτες επιθυμίες».

Γι’ αυτό καλά θα κάνεις να πάψεις να ταλαιπωρείσαι για όσα δεν έχεις και να
χαρείς αυτά που έχεις. Γιατί αν το καλοσκεφθείς «η ευτυχία δεν είναι τίποτα
τόσο περίπλοκο». Ούτε χρειάζεται τελικά μεγάλη προσπάθεια για να τη βρεις.
Καλή διάθεση θέλει και όσο γίνεται λιγότερα από όσα έχουν βαλθεί να σου τη
χαλάσουν.