ΘANΟΣ N. ZINTIΛHΣ Συλλέκτης χάρη σε μια τριανταφυλλιά!

H συλλογή του αριθμεί περίπου 2.000 αντικείμενα αρχαίας κυπριακής τέχνης. Από
λίθινους μύλους, που χρονολογούνται περί το 6.000 π.X., μέχρι αντικείμενα της
υστερορωμαϊκής και πρωτοβυζαντινής περιόδου. Ο Κύπριος επιχειρηματίας και
παθιασμένος συλλέκτης Θάνος Ζιντίλης, ο οποίος δεν συλλέγει μόνον αρχαιότητες
από την Κύπρο, αλλά και χάρτες που απεικονίζουν την πατρίδα του, γραμματόσημα,
ακόμη και γιαπωνέζικες ξυλογραφίες, δανείζει περίπου τη μισή αρχαιολογική του
συλλογή για 25 χρόνια στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης. «Αποφάσισα να δανείσω ένα
τμήμα της συλλογής μου στην Ελλάδα με το σκεπτικό ότι θα είναι μια ευκαιρία να
προβληθεί ο κυπριακός πολιτισμός, καθώς δεν υπάρχουν αρκετά δείγματά του στον
ελληνικό χώρο. Επιπλέον δεν ήθελα να βρίσκονται όλα τα αρχαία της συλλογής
στην Κύπρο. Φοβάμαι μήπως σε μια νέα τουρκική επίθεση χαθούν όλα», εξηγεί στα
«NEA» ο Θάνος Ζιντίλης. Και συνεχίζει: «Είναι αλήθεια πως ορισμένα κομμάτια θα
μου λείψουν, αλλά θα έχω τα υπόλοιπα στην Κύπρο για παρηγοριά»Την περίοδο που
διερευνούσε ποιο είναι το κατάλληλο μουσείο για να δανείσει τις αρχαιότητες
τις οποίες έχει στην κατοχή του, πριν από περίπου τέσσερα χρόνια (και αφού
είχε εγκαταλείψει το Άμστερνταμ, όπου είχε παραχωρήσει σε τοπικό μουσείο προς
έκθεση τη συλλογή του), συναντήθηκε με τον διευθυντή του Μουσείου Κυκλαδικής
Τέχνης, Νίκο Σταμπολίδη. «Όταν μου έδειξε τον χώρο, αποφάσισα αμέσως να τα
δανείσω». Γιατί όμως δεν θέλησε να τα δωρίσει; «Όχι ακόμη. Προτιμώ τον
μακροχρόνιο δανεισμό», απαντά πικραμένος, ίσως και από το γεγονός ότι ενώ
ήθελε να δωρίσει τη συλλογή του στην Κύπρο «μια παρεξήγηση», όπως λέει, δεν
του επέτρεψε να ολοκληρώσει τα σχέδιά του. Το πάθος τού συλλέκτη άρχισε από
νωρίς. «Ήμουν επτά χρόνων όταν η μητέρα μου φύτευε τριανταφυλλιές στον κήπο
του σπιτιού μας, στο χωριό Κλήρου, έξω από τη Λευκωσία. Σκάβοντας βρήκε ένα
πήλινο αγαλματάκι. Όταν το έπιασα στα χέρια μου ήθελα να μάθω περισσότερα.
Ήταν το πρώτο κομμάτι της συλλογής και η απαρχή της μεγάλης μου αγάπης για την
αρχαία τέχνη».

Στο πρώτο εκείνο ειδώλιο γρήγορα άρχισαν να προστίθενται σκουριασμένα ρωμαϊκά
και τουρκικά νομίσματα. Ευρήματα τα οποία οι συγχωριανοί του ανακάλυπταν στα
χωράφια τους και του χάριζαν, καθώς ήξεραν το πάθος του. Οι επαγγελματικές
επιλογές του οδήγησαν τον 75 χρόνων σήμερα συλλέκτη στην Αφρική και κατόπιν
στον Καναδά, όπου και παρακολούθησε επί τρία χρόνια μαθήματα Αρχαίας Ιστορίας
και Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο McGill. Και ενώ «έχτιζε» τη συλλογή του
εγκαταστάθηκε στο Άμστερνταμ, όπου για 19 χρόνια διετέλεσε γενικός πρόξενος
της Κύπρου στην Ολλανδία. Από το 1993 όμως γύρισε οριστικά στην Κύπρο. «Με
έστειλε πίσω η ανάγκη της ανασκαφής», λέει με χιούμορ, διότι ως ερασιτέχνης
αρχαιολόγος, συμμετείχε εθελοντικά επί 13 χρόνια σε ανασκαφές στην Κύπρο, ενώ
επί οκτώ χρόνια επέβλεπε την ανασκαφή και την αναστήλωση μιας
παλαιοχριστινιακής βασιλικής στο Κούριο. Όσο για το μέλλον του θησαυρού του;
«Δεν έχω αποφασίσει ακόμη».