Όταν η ζωή κυλάει αργά

Μια επανάσταση συντελείται στον δυτικό κόσμο από άτομα που αντιδρούν στον
σημερινό ταχύτατο ρυθμό της καθημερινής ζωής. Το κίνημα του «Αργού φαγητού»
(Slow food) – όπως έχει ονομαστεί, κατ’ αντιδιαστολή προς το Γρήγορο φαγητό
(Fast food) – αριθμεί σήμερα 80.000 μέλη που διασκορπισμένα σε 64 πόλεις του
κόσμου προσπαθούν να δώσουν νέα ποιότητα στη ζωή τους.

Αποφάσισα λοιπόν να τους μιμηθώ. Στο εξής, δεν θα επιτρέψω να με καταπιέζουν
ρολόγια και προθεσμίες. Ούτε και θα πασχίζω να χωρέσω περισσότερη ζωή σε
λιγότερο χρόνο. Είναι η δική μου νέα τάξη πραγμάτων: Θα απολαμβάνω κάθε λεπτό
της ώρας. Έστω, για μια μέρα. Δεν έχω τίποτα να χάσω, εκτός από το στρες μου!

7 π.μ. Στόχος μου, να ξυπνήσω από τις αχτίδες του ήλιου που θα χορεύουν
στο πρόσωπό μου. Στην καρδιά του κινήματος είναι η απαίτηση να απελευθερωθούμε
από την τυραννία των ρολογιών.

7.30 π.μ. Το πρωινό περιλαμβάνει ψωμί που το έψησα χθες το βράδυ. Το
αργό φαγητό είναι νόστιμο – τόσο το καλύτερο αν έχει παραχθεί στον χώρο σας. H
ιδέα είναι να «επανασυνδεθούμε» με αυτό που τρώμε. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να
γνωρίζουμε όχι μόνο από πού προέρχονται τα συστατικά του αλλά, αν είναι
δυνατόν, να παράγουμε οι ίδιοι τα βασικά, στην περίπτωσή μας, το ψωμί και τη
μαρμελάδα.

8 π.μ. Βάζω το Τεφάλ για αργό μαγείρεμα στη φωτιά. Σύμφωνα με τις οδηγίες,
θα πρέπει να ετοιμάσω ένα φαγητό κατσαρόλας μόνο σε έξι ώρες και 15 λεπτά.
Ξεκινώντας θα πρέπει να κόψω τα λαχανικά, να σοτάρω ελαφρά το μοσχάρι και να
τα αφήσω για να δέσουν οι μυρωδιές και η γεύση.

8.30 π.μ. Φεύγω για το γραφείο με το ποδήλατο. Σημαντικό κομμάτι της
αργής ζωής είναι να σταματάς και να μυρίζεις τα τριαντάφυλλα και, αν και
υπάρχουν ελάχιστοι κήποι στον τομέα του Νότιου Λονδίνου, όπου διαμένω, υπάρχει
πάντα ο Τάμεσης. Να οδηγώ το ποδήλατό μου κατά μήκος του ποταμού, είναι
σίγουρα πιο απολαυστικό από το να τρέχω στους υπόγειους σταθμούς.

9 π.μ. Στη Γέφυρα του Λονδίνου, σταματώ στην αγορά Λίντενχολ, όπου
πωλούνται φρέσκα προϊόντα από τον Μεσαίωνα. Όλα άρχισαν όταν τον 14ο αιώνα, οι
ξένοι απέσπασαν άδειες για να πουλούν εκεί τα πάντα, από κοτόπουλα μέχρι
βούτυρο. «Γιατί ονομάζεται Καπνιστός Σολωμός Λονδίνου;» ρωτώ τον ιχθυοπώλη.
«Γιατί η επεξεργασία του γίνεται στο Γουέμπλεϊ», μου απαντά. «Και από πού
είναι ο σολομός;». «Από τη θάλασσα!».

10.30 π.μ. Φτάνω στη δουλειά. Παίρνω μια ανάσα και σκέφτομαι: ποτέ δεν
ήμουν τόσο απασχολημένη καθ’ οδόν για τη δουλειά! «Μπόλικη αισθητική
ευχαρίστηση σε συνδυασμό με την αργή, διαρκή απόλαυση, μας σώζει από τη
μόλυνση του πλήθους, που συγχέει την τρέλα με την απόδοση», λένε οι οδηγίες
μου.

1 μ.μ. Ώρα για πικ-νικ. Παίρνω τον σολομό και το ψωμί και αναζητώ το
κατάλληλο σημείο. Απέναντι από το γραφείο μου, σε ένα μικρό πάρκο, επιλέγω ένα
δέντρο, και κάθομαι. Γιατί άραγε ο Νεύτωνας καθόταν κάτω από δέντρο όταν
ανακάλυψε τη βαρύτητα; Προφανώς, για να επικοινωνήσεις με την εσωτερική ευφυΐα
σου πρέπει να βγεις έξω.

2 μ.μ. Επιστρέφω στο γραφείο.

4 μ.μ. Ελπίζω οι βόλτες μου να με οδηγήσουν σε μερικούς νέους άνδρες. H
απάντηση του Αργού Κινήματος στο γρήγορο ραντεβού είναι η μάλλον ξεπερασμένη
άποψη να είσαι καλός και ευγενικός με τον κόσμο που συναντάς.

6 μ.μ. Ίσως φανώ πιο τυχερή ανάμεσα στις μαρμελάδες και τα μέλια.
Σπρώχνω την πόρτα ενός καταστήματος και μου λένε αμέσως ότι κλείνουν. «Θέλω
απλώς να αγοράσω μερικά τοπικά προϊόντα», επιμένω. Ο νεαρός με την ποδιά,
ελκυστικός πρέπει να πω, προφανώς συγκινείται από την αγάπη μου για τα είδη
που πουλά και με αφήνει να μπω. Διαλέγω λεμονάδες και οδεύω προς το ταμείο για
να κερδίσω την καρδιά του. Δεν έχω τίποτα να πω όμως. Κρατώντας στα χέρια μου
τις λεμονάδες, τα κλειδιά και το κινητό, καταφέρνω να σκορπίσω τα χρήματά μου
στο πάτωμα.

6.10 μ.μ. Συνειδητοποιώ ότι έχω πολύ δρόμο ακόμη μπροστά μου, αν θέλω
να πετύχω μια Αργή Ζωή. Ωραία κύλησαν όλα, όμως ακόμη να μου έρθει η έμπνευση
για κάποιο επιστημονικό επίτευγμα ή για έναν άνδρα. Την ώρα αυτή της
απόγνωσης, ο γοητευτικός πωλητής αφήνει τη θέση του πίσω από το ταμείο και
τρέχει να με βοηθήσει να μαζέψω τα κέρματα… Ίσως βιαζόμουν υπερβολικά. Δεν
γίνονται όλα σε μια μέρα!

LINK:

* www.slowfood.com/