[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΤΩΡΑ ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς είναι συνυφασμένος με τα
προβλήματα των εργαζομένων και αποτελεί ευκαιρία για την ανάδειξή τους.
Προβλήματα που στη χώρα μας έχουν οξυνθεί και συχνά οδηγούν σε απόγνωση μεγάλο
τμήμα των μισθωτών, αλλά και των συνταξιούχων. H ανεργία παραμένει το μείζον
πρόβλημα και ο μεγάλος εφιάλτης. Στην Ελλάδα, σε σύγκριση με τις υπόλοιπες
χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το υψηλό ποσοστό ανεργίας πλήττει περισσότερο
τους μισθωτούς εξαιτίας των υψηλών ποσοστών αυτοαπασχολουμένων και αγροτών που
διατηρούνται στην ελληνική κοινωνία. Το ποσοστό των νέων ανέργων είναι από τα
υψηλότερα στην Ένωση. H ανεργία έχει σηκώσει ψηλά το κεφάλι. Και παρά τις
μεγαλόστομες διακηρύξεις και τις δεσμεύσεις των κομμάτων, το πρόβλημα
εκτιμάται ότι όχι μόνο δεν θα αντιμετωπιστεί αλλά θα διογκωθεί μετά τους
Ολυμπιακούς Αγώνες. Παράλληλα η ανάγκη για πραγματική βελτίωση των αποδοχών
των εργαζομένων προβάλλει επιτακτική. Στη χώρα μας παρατηρούνται ανισότητες
στην εισοδηματική κατανομή, η οποία υπερβαίνει κατά πολύ τον ευρωπαϊκό μέσο
όρο, με αποτέλεσμα την ύπαρξη κοινωνικού ελλείμματος. Όλα τα στοιχεία δείχνουν
ότι οι Έλληνες μισθωτοί είναι από τους χαμηλότερα αμειβόμενους στην Ε.Ε.
Αντίθετα, τα κέρδη των εργοδοτών ανθούν. Και δυστυχώς, κάθε φορά που έρχεται η
ώρα να μιλήσουν τα συνδικάτα για αυξήσεις έρχονται και οι προφάσεις ότι δήθεν
κινδυνεύει η οικονομία (αλήθεια κινδυνεύει η οικονομία με κατώτερο ημερομίσθιο
στα 23 ευρώ και μισθό στα 520 ευρώ;). Μία ακόμη παράμετρος που αυξάνει την
ανασφάλεια των εργαζομένων είναι η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων.
Απολύσεις επί απολύσεων, καταστρατήγηση συμβάσεων εργασίας, ωραρίων, μη
καταβολή δεδουλευμένων και αδειών δημιουργούν ένα προβληματικό εργασιακό
περιβάλλον με σημαντικό κόστος στην παραγωγή και την απόδοση της εργασίας. Και
μέσα στο θολό αυτό τοπίο τα εργατικά συνδικάτα έχουν απολέσει προ πολλού την
εμπιστοσύνη των εργαζομένων, οι οποίοι πιστεύουν ότι οι συνδικαλιστές
παραμένουν εγκλωβισμένοι σε μικροπολιτικές και συντεχνιακές αντιλήψεις.
Μοιραία οι εργαζόμενοι άρχισαν να απομονώνουν τους συνδικαλιστές, να δυσφορούν
με την τακτική τους, να τους θεωρούν… υποψήφιους βουλευτές ή δημάρχους, να
αγνοούν σε πολλές περιπτώσεις την παρουσία τους. Το ίδιο αναμένεται ότι θα
κάνουν και τη φετινή Πρωτομαγιά, αφού βαρέθηκαν «τα ψεύτικα τα λόγια τα
μεγάλα»…