ο υποψήφιος «Kλειδί» η ανάγνωση ξένων περιοδικών – εφημερίδων

![]() |
![]() |
Τα Γαλλικά και τα Ιταλικά είναι οι δύο γλώσσες που προτιμούν οι Έλληνες
μαθητές μετά τα Αγγλικά. Επίσης ως Ειδικά Μαθήματα ανοίγουν τις πόρτες των
ξένων Φιλολογιών, των Σχολών MME και των Τουριστικών Σχολών. Λόγω της φύσης
του ξενόγλωσσου μαθήματος, σημαντική είναι η εξοικείωση των υποψηφίων μέσω της
ανάγνωσης και μελέτης επίκαιρων θεμάτων από περιοδικά, εφημερίδες ή και από τα
σχολικά βιβλία τους. Οι οδηγίες των καθηγητών και φοιτητών που ακολουθούν θα
βοηθήσουν τους υποψηφίους για καλή απόδοση στις εξετάσεις.
![]() |
H ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ
«Συχνά η – κατά λέξη – μετάφραση δεν αποδίδει σωστά το νόημα»
![]() |
|
«Οι υποψήφιοι πρέπει να διαβάζουν γαλλικές εφημερίδες και περιοδικά και να |
H Αντωνία Εξαδακτύλου, υποδιευθύντρια του Πειραματικού Σχολείου του
Πανεπιστημίου Αθηνών, είναι καθηγήτρια Γαλλικής Φιλολογίας, κάτοχος DEA του
Πανεπιστημίου της Σορβόννης.
«Οι μαθητές οι οποίοι θα εξετασθούν στο μάθημα των Γαλλικών, θα πρέπει να
γνωρίζουν αρκετά καλά τη γλώσσα από άποψη Γραμματικής – Συντακτικού,
προκειμένου να συνθέτουν χωρίς λάθη γραπτό κείμενο (τουλάχιστον επιπέδου DELF
ΙΙ).
Ο τρόπος εξέτασης καθορίζεται ως εξής:
A. Δίδεται στους υποψηφίους κείμενο, συνήθως από τον γαλλικό Τύπο
(εφημερίδες – περιοδικά), 200 περίπου λέξεων και ζητείται να αποδοθεί στα
Ελληνικά ως να επρόκειτο να δημοσιευθεί σε ελληνικό έντυπο.
B. Τίθενται: 1. Τρεις (3) ερωτήσεις με τις οποίες ελέγχεται αν ο
μαθητής μπορεί να αναπαράγει ή να τροποποιήσει φράση του κειμένου και αν το
έχει κατανοήσει σωστά, δηλαδή από ποιον έχει γραφεί το κείμενο, σε ποιον
απευθύνεται για ποιον λόγο έχει γραφεί, για ποιον σκοπό, ποια γλωσσικά
στοιχεία χρησιμοποίησε ο συγγραφέας για να δηλώσει τη θέση του καθώς και τη
σχέση του με αυτόν στον οποίο απευθύνεται.
2. Τρεις (3) ερωτήσεις με τις οποίες ο μαθητής καλείται να αποδείξει αν
είναι σε θέση να αλλάξει μέρη του κειμένου, σε περίπτωση που θα είχαμε
διαφορετικές συνθήκες στην παραγωγή αυτού, π.χ. το πρόσωπο που το γράφει ή το
πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται το κείμενο, ο χρόνος, ο σκοπός κ.λπ.
Γ. Ζητείται από τους υποψηφίους να γράψουν κείμενο (180-200 λέξεων)
είτε σε μορφή άρθρου για κάποιο θέμα (κοινωνικό – πολιτιστικό – καθημερινού
βίου κ.λπ.) είτε σε μορφή διαλόγου (συνέντευξης) είτε σε μορφή επιστολής.
Το θέμα διατυπώνεται έτσι ώστε να δηλώνεται με σαφήνεια ποιος σε ποιον, για
ποιο πράγμα και με ποιον σκοπό γράφει.
Τι πρέπει να προσέχουν οι υποψήφιοι:
Για τη μετάφραση οι μαθητές να έχουν υπόψη τους ότι πρέπει να προσέξουν αφενός
την κατανόηση του γαλλικού κειμένου και αφετέρου τη σύνταξη και το ύφος του
ελληνικού. Συχνά η κατά λέξη μετάφραση και η μη σωστή σύνταξη δεν αποδίδουν
σωστά το νόημα.
Σημαντικό είναι να διαβάσουν πολλές φορές το κείμενο ώστε να κατανοήσουν:
1. Ποιος το έγραψε, σε ποιον απευθύνεται, καθώς και την κεντρική ιδέα.
2. Το είδος του κειμένου (γράμμα – άρθρο – απόσπασμα μυθιστορήματος –
δοκιμίου κ.λπ.).
3. Το είδος της γλώσσας (απλή – επιμελημένη – εξειδικευμένη – λόγια
κ.λπ.).
4. Το ύφος.
5. Τα σημεία στίξης.
Για την παραγωγή γραπτού λόγου οι διαγωνιζόμενοι πρέπει να γνωρίζουν πολύ
καλά:
1. Τη Γραμματική και το Συντακτικό (χρόνους – εγκλίσεις – ευθύ και
πλάγιο λόγο – υποθετικούς λόγους – μετατροπή ενεργητικού σε παθητικό λόγο
κ.λπ.).
2. Συνδετικές λέξεις (π.χ. προσθετικά – αντιθετικά – προθέσεις –
συνδέσμους) καθώς και εκφράσεις για να δηλώνουν τη συγκατάθεσή τους, τη
διαφωνία, την ελπίδα, την υποστήριξη, την κρίση, τη δυσαρέσκεια κ.ά. Εάν
βέβαια, πρόκειται για επιστολή (φιλική ή επίσημη), καλό είναι να έχουν
αποστηθίσει μοντέλα ανάλογων επιστολών (πώς αρχίζουμε, πώς τελειώνουμε, πώς
ζητάμε κάτι, πώς διαμαρτυρόμαστε, πώς ευχαριστούμε κ.λπ.).
Βεβαίως, ο μαθητής οφείλει να έχει την ικανότητα να οργανώνει το κείμενό του:
Εισαγωγή – Έκθεση του προβλήματος – Παραδείγματα – Υποστήριξη θέματος –
Επίλογος.
Τέλος, οι υποψήφιοι πρέπει να διαβάζουν γαλλικές εφημερίδες και περιοδικά και
να βλέπουν γαλλική τηλεόραση.
H συνεχής επαφή με τη γλώσσα είναι απαραίτητη.
Καλή Επιτυχία!!
H Γαλλική γλώσσα ως Ειδικό Μάθημα
![]() |
|
Προσοχή στη γενική κατανόηση του αυθεντικού κειμένου. Τα συμφραζόμενα |
H Μαρίνα Βήχου είναι καθηγήτρια Γαλλικών στο 3ο TEE Ταύρου
Στο πλαίσιο των εξετάσεων για την εισαγωγή στην Ανώτατη Εκπαίδευση, η Γαλλική
γλώσσα εξετάζεται ως Ειδικό Μάθημα και προσμετράται ανάλογα στον γενικό βαθμό
πρόσβασης των υποψηφίων. Αναλυτικότερα, ο συντελεστής βαρύτητας ανά Σχολή για
την εξέταση της Γαλλικής Γλώσσας έχει ως εξής:
* Με συντελεστή βαρύτητας 2, ο βαθμός αντιστοιχεί στο 20% επιπλέον του
συνολικού αριθμού μορίων πρόσβασης για την εισαγωγή στα Τμήματα Γαλλικής
Γλώσσας και Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και Θεσσαλονίκης.
* Με συντελεστή βαρύτητας 2 αντιστοιχεί στο 20% επιπλέον του συνολικού
αριθμού μορίων πρόσβασης για την εισαγωγή στο Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης
και Διερμηνείας του Ιονίου Πανεπιστημίου.
* Με συντελεστή 1 αντιστοιχεί στο 10% επιπλέον του συνολικού αριθμού
μορίων πρόσβασης για την εισαγωγή στα Τμήματα:
– Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
– Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης
– Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου και του Πανεπιστημίου Πειραιά
– Διεθνών και Ευρωπαϊκών Οικονομικών και Πολιτικών Σπουδών του Πανεπιστημίου
Μακεδονίας
– Εφαρμογών Ξένων Γλωσσών στη Διοίκηση και στο Εμπόριο του TEI Ηπείρου
– Τουριστικών Επιχειρήσεων των TEI, και
– Τουριστικών Επαγγελμάτων Ρόδου και Αγίου Νικολάου Κρήτης.
Μικρές συμβουλές
* Ιδιαίτερη προσοχή στη γενική κατανόηση του αυθεντικού κειμένου. Τα
συμφραζόμενα συμβάλλουν στην καλύτερη προσέγγιση – κατανόηση ενός λιγότερο
οικείου λεξιλογίου.
* H απόδοση του κειμένου στην Ελληνική πρέπει να έχει τη σαφήνεια, τη
συνοχή και τη ροή λόγου ενός άρθρου, πράγμα το οποίο συνεπάγεται την αποφυγή
της κατά λέξη μετάφρασης.
* Οι απαντήσεις στις ερωτήσεις κατανόησης πρέπει να έχουν εννοιολογική
σαφήνεια και γραμματικο-συντακτική συνοχή. Δεν συνιστάται να χρησιμοποιηθούν
αυτούσιες φράσεις του κειμένου ούτε να επικολληθούν «ξεκομμένες» εκφράσεις από
αυτό.
* Ιδιαίτερη προσοχή στην κατανόηση της εκφώνησης των γραμματικών ή
συντακτικών φαινομένων. Συνήθως η ερώτηση αφορά σε κάποιο ιδιαίτερα γνωστό
γραμματικό φαινόμενο (π.χ. Subjonctif, Discours Indirect, κ.λπ.).
* Ιδιαίτερη προσοχή στην κατανόηση του ζητούμενου θέματος προς ανάπτυξη
στην Παραγωγή Γραπτού Λόγου. Οι ενότητες της γραπτής παραγωγής πρέπει να είναι
ευδιάκριτες και να χαρακτηρίζονται από μορφοσυντακτική συνοχή και εννοιολογική
σαφήνεια.
Πηγές: www.ypepth.gr
Κουκίδης Σπ. (2002), Deutsch fur die Uni, Praxis, Αθήνα
H ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ
H συστηματική μελέτη είναι αρκετή για την επιτυχία
![]() |
|
«Μεγάλο κεφάλαιο για τα Γαλλικά, είναι η κατανόηση των γραμματικών |
Τα Γαλλικά, ως ξενόγλωσσο μάθημα, παρουσιάζουν σαφώς περισσότερες δυσκολίες
από τα υπόλοιπα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα. Ως γλώσσα, καθώς βρίσκεται
σε διαδεδομένη χρήση, δεν θεωρείται ακατόρθωτη η εκμάθησή της, ωστόσο
προϋποθέτει υψηλό μαθησιακό υπόβαθρο.
Ο μαθητής μπορεί να επιτύχει αρκετά καλή βαθμολογία, καθώς τα «άριστα» είναι
περιορισμένα, μόνο με συστηματική και συγχρονισμένη προσπάθεια.
Καταρχήν υποχρεούται να γνωρίζει όσο το δυνατόν περισσότερες λέξεις, διότι θα
τον βοηθήσουν τόσο στη μετάφραση όσο και στην έκθεση. Έπειτα, η απομνημόνευση
μεγάλου αριθμού λεξιλογίου θα του προσφέρει τη δυνατότητα απόκτησης
μεγαλύτερης ευελιξίας στην κατανόηση του κειμένου και στην απάντηση των
ερμηνευτικών ερωτημάτων του.
H γραμματική θεωρία αποτελεί ένα ακόμη μεγάλο κεφάλαιο στη γνώση της Γαλλικής
Γλώσσας.
H κατανόηση των γραμματικών φαινομένων είναι αλληλένδετη με αυτήν των
συντακτικών ιδιαιτεροτήτων.
Συχνά στις Πανελλήνιες Εξετάσεις η διατύπωση των ερωτημάτων της γραμματικής
και του συντακτικού είναι ιδιόμορφη. Συνεπώς μόνο η συχνή εξάσκηση μπορεί να
βοηθήσει τον μαθητή.
Ίσως αποτελεί πρόβλημα η θεματολογία του κειμένου που θα δίδεται για μετάφραση
και στη συνέχεια η Έκθεση, προκειμένου να κριθεί η εκφραστική ικανότητα του
κάθε μαθητή. Παρ’ όλα αυτά η σωστή και συστηματική προετοιμασία για τις
εξετάσεις θα εφοδιάσει τον μαθητή με τις απαραίτητες γνώσεις.
Το προσεκτικό διάβασμα λοιπόν είναι αρκετό για την επιτυχία, αφού η
βαθμολόγηση είναι αντικειμενική, χωρίς ιδιαίτερες αποκλίσεις.
![]() |
Εξετάσεις: μικρές παγίδες στις παρατηρήσεις των θεμάτων
![]() |
|
«H επαφή με την Ιταλία μπορεί να αποδειχτεί χρήσιμη, όχι μόνο για τους |
O κ. Φοίβος Γκικόπουλος είναι καθηγητής Ιστορίας Ιταλικής Λογοτεχνίας στο
Τμήμα Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας ΑΠΘ.
Το Τμήμα Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας του ΑΠΘ ιδρύθηκε το 1961 και το
αντίστοιχο του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1999. Έχουν αντικείμενο τη μελέτη της
γλώσσας και της λογοτεχνίας μιας χώρας με την οποία η Ελλάδα είχε, σε όλη τη
διάρκεια της ιστορίας της, στενούς και αδιάκοπους πολιτισμικούς – και όχι μόνο
– δεσμούς, σημάδια των οποίων βρίσκουμε όχι μόνο στη λογοτεχνία αλλά και σε
πολλές συνήθειες της πατρίδας μας. H επαφή με την Ιταλία μπορεί να αποδειχτεί
χρήσιμη, όχι μόνο για τους ειδικούς επιστήμονες αλλά και για όσους σπουδάζουν
σύγχρονη φιλολογία.
Οι παραπάνω σπουδές στη χώρα μας ανέπτυξαν σταδιακά τα χαρακτηριστικά τους, τα
οποία είναι διεθνώς αναγνωρίσιμα, εξαιτίας της υιοθέτησης σύγχρονων κριτικών
εργαλείων και της διάρθρωσής τους σε ένα ευρύ φάσμα ενδιαφερόντων που
επικεντρώνονται σε περιόδους από τον Μεσαίωνα μέχρι την Αναγέννηση, από τον
18ο αιώνα μέχρι σήμερα.
Το πρόβλημα που αντιμετώπιζαν ως τώρα οι απόφοιτοι των δύο Τμημάτων ήταν η
έλλειψη αντιστοιχίας του πτυχίου με την υπάρχουσα κατάσταση στη δημόσια
εκπαίδευση, που θεωρείται αγορά εργασίας ικανή να παρέχει τα απαραίτητα
στοιχεία μελέτης υψηλού επιπέδου. Ως επακόλουθο της απουσίας ή της μειωμένης
προσφοράς θέσεων εργασίας, η έρευνα παρουσίαζε τάσεις να καλύπτει
επιστημονικές περιοχές, αναμφίβολα σεβαστές για την ανάπτυξη κριτικών
ικανοτήτων, που δεν ευνοούσαν πάντως τη συνεργασία και την ανταλλαγή εμπειριών
με το σχολείο. Από του χρόνου όμως φαίνεται να ξεκαθαρίζει το τοπίο αφού,
ύστερα από σαράντα χρόνια, υπογράφτηκε η υπουργική απόφαση που ορίζει την
επιτροπή που θα συντάξει αναλυτικό πρόγραμμα και θα ορίσει το διδακτικό υλικό
για την εισαγωγή της διδασκαλίας της ιταλικής, ως γλώσσα επιλογής, στη Μέση
Εκπαίδευση.
Και ως εξειδίκευση και ως ένα από τα πτυχία της Φιλοσοφικής Σχολής, η ιταλική
φιλολογία μπορεί να έχει διπλή λειτουργία: επαγγελματική και συγκριτική. Είναι
όμως προφανές ότι η κατ’ εξοχήν επαγγελματική διέξοδος δεν είναι άλλη από τη
διδασκαλία της ιταλικής γλώσσας. Άλλη επαγγελματική προοπτική μπορεί να είναι
αυτή της μεταφραστικής δραστηριότητας, σε όλα τα επίπεδα, και στο χώρο των
εκδόσεων και σε ποικίλους δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς. Αλλά και ο
τομέας αυτός απαιτεί βελτίωση στους συνδικαλιστικούς κανόνες που διέπουν το
επάγγελμα του μεταφραστή.
Τα θέματα
Τα θέματα των εξετάσεων στα Ειδικά Μαθήματα αποτελούνται από τρία αυτόνομα
μέρη. Το πρώτο: κείμενο στα ιταλικά αυθεντικού λόγου (π.χ. άρθρο από εφημερίδα
ή περιοδικό, συνέντευξη, διάλογο). Ο υποψήφιος πρέπει να αποδώσει στα
ελληνικά το ιταλικό κείμενο σαν να επρόκειτο να το διαβάσει κάποιος Έλληνας.
Το δεύτερο: δύο ομάδες παρατηρήσεων πάνω στο κείμενο. H πρώτη, τρεις ερωτήσεις
κατανόησης του κειμένου, η δεύτερη, τρεις γραμματικές ερωτήσεις από το ίδιο
κείμενο (π.χ. μετατροπή χρόνου ή φωνής των ρημάτων, αλλαγή από ευθύ σε πλάγιο
λόγο ή αντίστροφα). Οι απαντήσεις αυτές θα πρέπει να γραφτούν στα ιταλικά. Το
τρίτο: σύνταξη στα ιταλικά κειμένου 120-140 λέξεων, πάνω σε ένα θέμα (π.χ.
επικαιρότητας, ιδεών).
Ο υποψήφιος θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να διαβάσει και να καταλάβει καλά το
κείμενο και να προσέξει τα ελληνικά του στην απόδοση. H ομάδα των παρατηρήσεων
– που όσο κι αν φαίνονται καμιά φορά εύκολες, συχνά κρύβουν μικρές παγίδες –
έχει σκοπό να ελέγξει τις γραμματικές γνώσεις του υποψήφιου. Τέλος, η σύνταξη
του κειμένου στα ιταλικά πιστοποιεί την ικανότητα τού υποψήφιου να εκφραστεί
σωστά και να βρίσκεται μέσα στο θέμα.
Μια γενικότερη ιδέα μπορούν να πάρουν οι υποψήφιοι από τα βιβλία που
κυκλοφορούν στο εμπόριο και περιέχουν όλα τα θέματα των τελευταίων χρόνων. Οι
εκδόσεις αυτές διατίθενται από τα κεντρικά βιβλιοπωλεία και από τα
φροντιστήρια ιταλικών.
H ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ
Μαθαίνεις να σκέφτεσαι αλλιώς…
H Χριστίνα Μάλλιου είναι φοιτήτρια Ιταλικού Τμήματος ΑΠΘ.
Όταν είσαι 17-18 χρόνων, παράλληλα με την προσωπική σου επανάσταση υπάρχει και
άλλη μια λέξη για την οποία αγωνίζεσαι με τόση δίψα για να την κατακτήσεις,
όση αυτή των αγωνιστών για την ελευθερία. Και η λέξη αυτή δεν είναι άλλη από
τις ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ. Κάπως έτσι φάνταζε και σε μένα ο αγώνας για την
εισαγωγή μου στην πολυπόθητη Σχολή της Ιταλικής Φιλολογίας. Εμπειρία του
παρελθόντος, αλλά με σημάδια που υπάρχουν στο παρόν και δύσκολα θα σβηστούν
στο μέλλον.
H προετοιμασία για το Ειδικό Μάθημα των Ιταλικών ήταν για μένα μια μεγάλη μάχη
με ό,τι είχα μάθει ώς εκείνη τη στιγμή. Είχα εκπαιδευτεί άριστα να μεταφράζω
και να αναλύω δύο «νεκρές γλώσσες» (αρχαία και λατινικά) και ξαφνικά ερχόμουν
αντιμέτωπη με μια ζωντανή γλώσσα, που ακόμα μιλιέται, που εξελίσσεται. Δεν
είχα να κάνω πλέον με τον Κικέρωνα ή τον Περικλή και τους σπουδαίους λόγους
του, αλλά με άρθρα ή γνώμες ανθρώπων της εποχής μου. Έπρεπε να αποδώσω και όχι
να αποκωδικοποιήσω ένα κείμενο.
Από την άλλη πλευρά, η παραγωγή λόγου που απαιτούσαν οι εξετάσεις των Ιταλικών
δεν είχαν σε καμία περίπτωση να κάνουν με όλα αυτά τα σχεδιαγράμματα και
στεγανά που είχα διδαχθεί και είχα κάνει κτήμα μου καθ’ όλη τη διάρκεια της
προετοιμασίας μου για την ελληνική «έκθεση». Δεν ήταν δυνατόν να προβλέψω το
θέμα, δεν μπορούσα να ξέρω πώς θα αράδιαζα στην κόλλα όλες τις σκέψεις μου·
για το μόνο που μπορούσα να παλέψω και να τελειοποιήσω ήταν η γραμματική και η
συντακτική ορθότητα του λόγου μου.
Πρώτη μου σκέψη λοιπόν όταν αντίκρυσα τα θέματα ήταν: «Γιατί τώρα μας το
κάνουν αυτό, γιατί δεν μπορώ να είμαι και τώρα το ετοιμοπόλεμο στρατιωτάκι;».
Τότε ήμουν πραγματικά οργισμένη που μου έσπαζαν τις αλυσίδες της φαντασίας και
της έκφρασης μου· τώρα διαπιστώνω πως αυτό ήταν απλά μια μικρή γεύση από έναν
νέο τρόπο σκέψης τον οποίο τελικώς υιοθέτησα και πραγματικά χαίρομαι γι’ αυτό.
Μήπως αυτό δεν είναι μια καλή αφορμή για την αναμόρφωση του συστήματος των
εξετάσεων;





















