Έχει λυσσάξει πια η Κάιλι. Να παίξει στο σινεμά. Και δη μεγάλο ρόλο. Δηλαδή,
πώς το έκανε η Μαράια Κάρεϊ; Πώς και το τόλμησε η Μπρίτνι Σπίαρς; Μήπως είναι
πιο ταλαντούχα η Μαντόνα; Εκείνη, η Κάιλι δηλαδή, θα μείνει με ένα ρολάκι
νεραϊδούλας (σε μικροσκοπική κιόλας μορφή) στο «Μουλέν Ρουζ» του Μπαζ Λούρμαν;
Άντε και σε μια εμφανισούλα στο αυστραλιανό «The Delinquents» του 1989, άντε
και στο πρώτο της ρολάκι, ως Σαρλίν, στην επίσης αυστραλιανή σαπουνόπερα
«Neighbours»; Είναι πράγματα αυτά; Μεγάλα στούντιο, την ακούτε; H Κάιλι θέλει
ρόλο. Είναι μεγάλη και θέλει και μεγάλο ρόλο. Όχι ό,τι να ‘ναι. «Είναι το
όνειρό μου», λέει η κακομοίρα. Μα τα στούντιο είναι… κουφά;