ΣE ΠPΩTO ENIKO H «κολοκυθιά» του ΟTE

Θα ήθελα να βεβαιώσω προσωπικά όσους πιθανώς νοσταλγούν με εκείνη την
αρρωστημένη νοσταλγία που πολλές φορές έχουμε για δυσάρεστες παλιές
καταστάσεις, όπως π.χ. για… εραστές που μας ταλαιπωρούσαν επί χρόνια, ότι το
Ελληνικό Δημόσιο και ο λεγόμενος «ευρύτερος τομέας» του, με εκείνη τη
μοναδική, original πολυπλοκότητα, νωθρότητα και γαϊδουριά του, ζει και
βασιλεύει!

Ήταν μία αίτηση μες στα βαριά κρύα του φετινού χειμώνα προς τον «περήφανο» ΟΤΕ
μας (για μια γραμμή ISDN για το νέο κομπιούτερ του μικρού μου) και κοντέψαμε
να βάλουμε τα μαγιό, με την αίτηση ακόμα να εκκρεμεί («γιατί δεν υπάρχουν
συσκευές»). Στην αρχή, εξαπατήθηκα από την ταχύτητα και την εξυπηρέτηση της
πρώτης επαφής. Και αισθανόμενη ως Ευρωπαία πολίτις, τηλεφώνησα για να κλείσω
ραντεβού με το συνεργείο. Εδώ οι ψευδαισθήσεις τέλειωσαν απότομα. Κάθε
εβδομάδα από τότε, η προτροπή επαναλαμβανόταν μονότονα: «Τηλεφωνήστε την
επόμενη Τετάρτη, την επόμενη Δευτέρα, στο τέλος του μήνα…».

Τρεις μήνες μετά, το κομπιούτερ κόντευε να παλιώσει με τα δεδομένα της
σύγχρονης τεχνολογίας, αλλά ο ΟΤΕ αντιστεκόταν σθεναρά στο να χαλάσει το «καλό
του όνομα». Το τελευταίο τηλεφώνημα στα συνεργεία είχε και άλλη δυσάρεστη
έκπληξη: «Η αίτησή σας ακυρώθηκε, γιατί πέρασε πολύς καιρός. Πρέπει να κάνετε
καινούργια!». Στις αντιρρήσεις μου ότι «πέρασε καιρός, γιατί εσείς δεν είχατε
συσκευές», η βελόνα είχε κολλήσει στο γραμμόφωνο του ανεγκέφαλου και απρόσωπου
Ελληνικού Δημοσίου.

Τα κεντρικά είχαν άλλη πληροφόρηση: «Η αίτησή σας δεν ακυρώθηκε, αλλά γύρισε
πίσω. Να τηλεφωνήσετε στο κατάστημα της περιοχής σας». Το κατάστημα, όμως,
είχε… τρίτη άποψη (όλα αυτά, την εποχή της Πληροφορικής!): «Δεν υπάρχουν καν
τα στοιχεία σας. Να ξαναπάρετε το κέντρο». «Δεν μπορείτε εσείς να
συνεννοηθείτε με τις υπηρεσίες σας;», η αφελής ερώτηση του εξαντλημένου
συνδρομητή, η οποία έλαβε φυσικά αρνητική απάντηση.

Ένα ολόκληρο δευτεριάτικο παραγωγικό πρωινό σπαταλήθηκε στην «κολοκυθιά» του
ΟΤΕ. Όταν το θέμα υποτίθεται ότι διευθετήθηκε, το «κλου» ήταν ανάλογο του
«μεγαλείου» του Οργανισμού. Για μισή και πλέον ώρα πριν τελειώσει το ωράριο
της επικοινωνίας του κοινού με τα συνεργεία, τα δύο τηλέφωνά τους ήταν μονίμως
κατεβασμένα!

«Λυπούμεθα. H σύνδεση με τη… σύγχρονη πραγματικότητα δεν είναι εφικτή»!