Kαίγοντας τα χαρτιά…

ΠΟΙΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ σήμερα τη Συμφωνία του Ελσίνκι; Ναι, εκείνη τη Συμφωνία
που είχε πετύχει ο κ. K. Σημίτης και την οποία είχε καταγγείλει η Νέα
Δημοκρατία, επειδή – όπως είχαν αποφανθεί στη Ρηγίλλης – τάχα δεν «έδενε»
αρκούντως την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας με την επίλυση του Κυπριακού,
αλλά και ολόκληρου του πλέγματος των ελληνοτουρκικών σχέσεων…

Προφανώς, πολλοί θυμούνται τη Συμφωνία εκείνη, αλλά αυτοί οι πολλοί σίγουρα
δεν κατοικοεδρεύουν στο Μέγαρο Μαξίμου. Ο κ. K. Καραμανλής μπορεί να ήταν
διστακτικός στο να εκστομίσει το «Ναι» στο σχέδιο Ανάν – και τα μπουρδούκλωσε
έτσι που να αφήσει ευχαριστημένο ακόμα και τον κ. T. Παπαδόπουλο – αλλά ήταν
απόλυτα, έως και αποκαλυπτικά ξεκάθαρος σε ό,τι αφορά τη στάση που θα κρατήσει
στην υπόθεση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας: Ναι σε όλα – και
κατιτίς παραπάνω.

Τρυφερά τετ α τετ;

KAI TO ΕΛΣΙΝΚΙ; Οι προβλέψεις για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στη
Χάγη; Όλα εκείνα που – ε, μάλλον δικαίως – θεωρούσαν άπαντες στην Ελλάδα ως
«καλά χαρτιά», τι απέγιναν; Μήπως εκεί, στα τέλη της χρονιάς, όταν η Τουρκία
θα επιδιώκει την ημερομηνία για την έναρξη των ενταξιακών της
διαπραγματεύσεων, θα έχουμε τρυφερά τετ α τετ Καραμανλή – Ερντογάν στις
Λουκέρνες και τις Ζυρίχες, αντί για σκληρό παζάρι μέσα στο Ευρωπαϊκό
Συμβούλιο; Και ποιος θα βγει κερδισμένος από μία τέτοια διαδικασία, στην οποία
προφανώς δεν θα μετρούν τα ευρωκεκτημένα της ελληνικής πλευράς;

H νέα κυβέρνηση δείχνει να επενδύει παράλογα πολλά στο καλό επίπεδο προσωπικών
σχέσεων που έχει (;) κατακτήσει ο κ. K. Καραμανλής με τον κ. T. Ερντογάν.
Δείχνει επίσης να αποστρέφεται – εν είδει καπρίτσιου – τις διπλωματικές
κατακτήσεις της προηγούμενης κυβέρνησης, που παρέπεμπαν σε «θεσμικές»
διαδικασίες επίλυσης των ελληνοτουρκικών προβλημάτων. Δείχνει να προτιμά την
παλιά, καλή, διμερή διαπραγμάτευση. Πολύ καλά – μόνο που αυτό ακριβώς
επεδίωκαν τόσα χρόνια οι γείτονες. Και όχι από καπρίτσιο…