ΣE ΠPΩTO ENIKO Pαντεβού στην Tρομαρχιανή

Όσο κι αν ψάξει κανείς στον χάρτη δεν θα το βρει πουθενά. Είναι ένα μοναστήρι
στην άκρη της Άνδρου, που γειτνιάζει με την Τήνο. Παναγία Τρομαρχιανή
ονομάζεται και στο εσωτερικό του δεσπόζει ένα από τα παλαιότερα και σπανιότερα
τέμπλα, καθ’ ομολογία εκείνων που γνωρίζουν. Κάθε χρόνο τη δεύτερη μέρα του
Πάσχα σε αυτόν τον μικρό χώρο συναντώνται άνθρωποι που φτάνουν από διαφορετικά
σημεία εντός και εκτός Ελλάδος. Όσον αφορά δε τους ντόπιους, ούτε λόγος να
γίνεται. Είναι πιστοί στο καθιερωμένο ραντεβού. Κανείς δεν τους υποχρεώνει να
φτάσουν μέχρι εκεί. Κι όμως παλιοί συμμαθητές, συγγενείς, φίλοι ξαναβρίσκονται
και θυμούνται τα παλιά με θέα το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου. Ορισμένοι από
αυτούς μάλιστα διηγούνται στους νεώτερους ιστορίες τους παρελθόντος, που και
εκείνοι είχαν ακούσει από τους δικούς τους γονείς. Συγκρίνουν το χθες και το
σήμερα μεταλαμπαδεύοντας με τρόπο απλό τη λαϊκή παράδοση. Τα πλοία της γραμμής
που τυχαίνει να περνούν από κοντά σφυρίζουν δυνατά χαιρετώντας τον κόσμο. Μετά
την καθιερωμένη λειτουργία στο μοναστήρι οι επισκέπτες μοιράζονται κρασί και
άρτο. Και ως γνήσιοι νησιώτες δεν θα μπορούσαν να αφήσουν την ευκαιρία να πάει
χαμένη. H συνάντηση εξελίσσεται σε μία μεγάλη γιορτή υπό τους ήχους των
βιολιών που παίζουν νεαροί αυτοδίδακτοι οργανοπαίκτες. Μέσα σε λίγη ώρα όλοι,
ακόμη και όσοι για πρώτη φορά επισκέπτονται το νησί, γίνονται μία μεγάλη
παρέα. Πίνουν, γελούν, χορεύουν. Τα όργανα εξακολουθούν να παίζουν ακόμα και
μετά τη δύση του ηλίου. Οι επισκέπτες σιγά σιγά παίρνουν τον δρόμο της
επιστροφής με μία ευχή συνηθισμένη, αλλά απόλυτα ειλικρινή. Και του χρόνου…