Ο Άρειος Πάγος δικαίωσε τραπεζικό που δεν προήχθη

H δικαίωση – και από τον Άρειο Πάγο – τραπεζικού υπαλλήλου, ο οποίος
δεν προήχθη στον βαθμό του διευθυντή παρά τα προσόντα του, βάζει «φρένο» στις
αντικειμενικά άδικες παραλείψεις προαγωγής.

Στον Άρειο Πάγο είχε προσφύγει η διοίκηση της κρατικής τράπεζας ζητώντας να
αναιρεθεί η απόφαση του Εφετείου Αθηνών με την οποία έγινε δεκτή αγωγή τού εν
λόγω υπαλλήλου που διεκδικούσε την αναγνώριση του δικαιώματος προαγωγής, την
καταβολή της διαφοράς των αποδοχών, αλλά και αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης.

Το Ανώτατο Δικαστήριο ωστόσο απέρριψε την αίτηση αναίρεσης της τράπεζας
κρίνοντας ορθή την απόφαση του Εφετείου, σύμφωνα με την οποία η παράλειψη
προαγωγής του ενάγοντος σε διευθυντική θέση ήταν κατάφωρα άδικη, καθώς
υπερτερούσε έναντι των προαχθέντων συναδέλφων του σε τίτλους σπουδών,
υπηρεσιακή αρχαιότητα και αρχαιότητα κατεχόμενου βαθμού, ενώ οι εκθέσεις
αξιολόγησής του ήταν πολύ καλές. Όσον αφορά τη γνώση ξένης γλώσσας και την
ικανότητα ανάληψης θέσης ευθύνης, ο ενάγων ήταν ισοδύναμος με τους προαχθέντες
συναδέλφους του.

H παράλειψη προαγωγής τού εν λόγω υπαλλήλου συνιστά – σύμφωνα με τη δικαστική
απόφαση – υπέρβαση των ακραίων ορίων της καλής πίστης και των χρηστών ηθών,
όπως ορίζονται από το άρθρο 281 του Αστικού Κώδικα. Κατά συνέπεια, όπως
προκύπτει από το σκεπτικό της απόφασης, η τράπεζα έχει αδικοπραγήσει εις βάρος
του κατά την έννοια του άρθρου 914 του Αστικού Κώδικα.