Tι σημαίνει το ελληνοκυπριακό «όχι» για τις Bρυξέλλες

H παντελής απουσία ενιαίας ελληνικής και ελληνοκυπριακής φωνής στις
Βρυξέλλες εντείνουν την αίσθηση απομόνωσης και «αυτοακύρωσης» της παράταξης
τού «όχι» σε μία κρίσιμη φάση που θα καθορίσει τα γεγονότα και τα περιθώρια
ελιγμών μετά την 24η Απριλίου. Κοινοτικές πηγές φίλα προσκείμενες προς τα
ελληνικά συμφέροντα σημείωναν χθες ότι «μπορεί φαινομενικά η ένταξη της
Κυπριακής Δημοκρατίας με ταυτόχρονη αναστολή της εφαρμογής του κοινοτικού
κεκτημένου στο βόρειο τμήμα της Κύπρου να ενισχύει θεσμικά την ελληνοκυπριακή
κοινότητα», ωστόσο, πρόσθεταν, «την εξασθενεί πολιτικά καθώς ένα ενδεχόμενο
ελληνοκυπριακό “όχι” θα προσφέρει άλλοθι σε όσους, εταίρους και μη, είναι
έτοιμοι να αναγνωρίσουν τα τετελεσμένα του Αττίλα». Με άλλα λόγια, σημείωναν
οι ίδιες πηγές, «η νομιμοποιητική πράξη ύπαρξης του τουρκοκυπριακού μορφώματος
παύει πλέον να είναι η τουρκική εισβολή του 1974, αλλά η θετική τοποθέτηση του
πληθυσμού του απέναντι στο σχέδιο επίλυσης». Θα συμβεί δηλαδή κάτι ανάλογο με
την υπόθεση του «Μακεδονικού», όπου η E.E. δεν θα μπορεί, λόγω της αρχής της
ομοφωνίας, να αναγνωρίσει επίσημα την ΤΔΒΚ, αλλά θα αναγκαστεί να
αντιμετωπίσει την Πράσινη Γραμμή ως «ντε φάκτο εξωτερικό σύνορο της E.E.» με
ό,τι αυτό συνεπάγεται. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι η E.E. δεν θα μπορεί να
αρνείται την είσοδο στους Τουρκοκυπρίους με διαβατήριο της Κυπριακής
Δημοκρατίας, ενώ η εισαγωγή προϊόντων από τα κατεχόμενα θα μπορεί να
συνεχίζεται έπειτα από συστηματικούς ελέγχους και με βάση τους κανόνες που
συμφωνήθηκαν προ εξαμήνου (σφραγίδες του τουρκοκυπριακού Εμπορικού
Επιμελητηρίου). H σχετική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βρίσκεται ήδη από
τις 2 Μαρτίου υπό συζήτηση μεταξύ των εκπροσώπων των χωρών-μελών και θα
υιοθετηθεί σε περίπτωση αποτυχίας του σχεδίου επίλυσης.