H μάχη του Φιλοπάππου

Το τελευταίο κομμάτι της Αθήνας που παρέμενε ελεύθερο με την πραγματική έννοια
του όρου, είναι το σύμπλεγμα των τριών λόφων – Φιλοπάππου – Πνύκα –
Αστεροσκοπείο. Εκεί τα Κούλουμα και ο χαρταετός, εκεί τα ραντεβού, εκεί και οι
τουρίστες, κατά χιλιάδες. Να τώρα που οι σύγχρονοι αρχαιολόγοι αποκάλυψαν
αρχαιότητες που ήταν θαμμένες, αλλά όχι άγνωστες στους προγενεστέρους τους: τη
συνοικία της Κοίλης και αποφάσισαν να δημιουργήσουν έναν ακόμα ελεγχόμενο χώρο
για την ασφάλεια των αρχαιοτήτων και τη δική μας στα πλαίσια της ενοποίησης
των αρχαιολογικών χώρων. H απόφαση να περιφραχθούν οι λόφοι αφήνοντας μόνο
κάποια φυλασσόμενα περάσματα προκάλεσε εξαρχής αντιδράσεις. Ολόκληρη «στάση»,
όχι των τοξικομανών, αλλά των περιοίκων που γκρέμισαν μια και δυο και τρεις
φορές τα προστατευτικά κάγκελα. Τώρα το θέμα έχει φθάσει στις θύρες και
κυκλοφορούν φήμες περί δήθεν επιβολής εισιτηρίου – αν και εξαρχής είχε γίνει
σαφές ότι δεν θα χρειάζεται εισιτήριο για να μπεις στου Φιλοπάππου και να
πάρεις τον καφέ σου στον Λουμπαρδιάρη. Αυτό δα μας έλειπε. Ο λόφος θα
λειτουργεί με ωράριο σαν τον Εθνικό Κήπο.

…και το αντίτιμο της παράδοσης

Τουλάχιστον, όμως, αυτοί που κόπτονται για τον αρχαιολογικό χώρο, ας κάνουν
και κάτι για την ανάδειξη και την αναστήλωση της Πνύκας. Το πρώτο οργανωμένο
Κοινοβούλιο του κόσμου είναι η Πνύκα με τεράστιες εγκαταστάσεις, στοές, ιερά,
βωμούς, θαμμένες από την εγκατάλειψη. Ας σπεύσουν να την αναδείξουν, ας
μετακινήσουν το άθλιο απηρχαιωμένο θέαμα «Ήχος και Φως» κάπου αλλού. Ας
δείξουν σοβαρό αρχαιολογικό έργο, ώστε να φανεί ότι αξίζει τον κόπο η θυσία
του τελευταίου ελεύθερου χώρου πρασίνου στο κέντρο της πόλης και το κόψιμο στα
δύο της ροής της κίνησης.