ΗUΜΑΝ ΤΟUCΗ «Πιστεύουμε στον υποψιασμένο πολίτη»

![]() |
![]() |
|
«Το Ίντερνετ είναι η μοναδική λύση για τη μουσική και ο μόνος τρόπος να |
Ανήκουν και οι τρεις στις επίλεκτες δυνάμεις της μουσικής μας κοινότητας, με
ενεργό συμμετοχή τόσο στο κυρίως ρεύμα της ελληνικής δισκογραφίας όσο και στην
υπό διαμόρφωση (επί χρόνια) ελληνική τζαζ σκηνή. Για να λέμε και τα πράγματα
με το όνομά τους, όταν μιλάμε για τον μπασίστα Γιώτη Κιουρτσόγλου, τον
σαξοφωνίστα Ντέιβιντ Λιντς και τον πιανίστα (ενορχηστρωτή και ντράμερ) Σταύρο
Λάντσια, ο νους μας δεν πάει σε σκηνή, αλλά σε τρεις προσωπικότητες μουσικών,
που ο καθένας ξεχωριστά είναι από μόνος του… σκηνή. Η γκάμα των
δραστηριοτήτων τους περιλαμβάνει από λάιβ εμφανίσεις και συμμετοχή σε δίσκους
καλλιτεχνών όπως ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, η Έλλη Πασπαλά, ο Διονύσης Σαββόπουλος
κ.ά. μέχρι προσωπική τζαζ δισκογραφία, συμμετοχές σε τζαζ άλμπουμ συναδέλφων
τους, ενορχηστρώσεις λάιβ προγραμμάτων και δίσκων, εμφανίσεις σε φεστιβάλ στην
Ελλάδα και το εξωτερικό.
Πέρα όμως από την παράλληλη πορεία τους που έχει ως αφετηρία τη σπουδή
και την αγάπη τους για την τζαζ, έχουν και κοινή ιστορία, που συνοψίζεται στις
ζωντανές εμφανίσεις και στα δύο τζαζ άλμπουμ που κυκλοφόρησαν ως Human Touch.
Ο πρώτος δίσκος («Human Touch») κυκλοφόρησε το 1998 από τη Λύρα και ο δεύτερος
«Movin’» τώρα από την ανεξάρτητη Libra music. Και στους δύο φαίνεται καθαρά η
προσπάθειά τους να συνδέσουν «κλασικά» τζαζ ιδιώματα με πιο έθνικ στοιχεία,
δημιουργώντας το δικό τους στίγμα σε έναν καθαρά… αφροαμερικανο-κρατούμενο
κόσμο. Αυτήν τη φορά ωστόσο, ενώ οι διαφορετικές επιρροές από την παλέτα των
μουσικών ιδιωμάτων είναι πιο εμφανείς από ποτέ, ο δίσκος διατηρεί την
ταυτότητά του.
«Είναι περίεργο, αλλά έτσι συμβαίνει», λέει ο πιανίστας και συνθέτης Σταύρος
Λάντσιας. «Όσο ο καθένας μας αισθάνεται ελεύθερος να αφεθεί στις προσωπικές
του αναζητήσεις, τόσο περισσότερο φαινόμαστε γκρουπ. Είναι σημαντικό να
αφήνεσαι να σε επηρεάζει μουσικά ο άλλος. Έρχεται και σου παίζει ένα κομμάτι
και εκείνη την ώρα μπορεί να σου ξεκλειδώσει κάτι που ούτε φανταζόσουν. Γι’
αυτό κι εμείς όταν κάνουμε δουλειά μαζί φέρνουμε ο καθένας τα κομμάτια του
στην αρχική τους μορφή, με τις βασικές μελωδίες, ακριβώς γιατί ξέρουμε πόσο θα
αλλάξουν στην πορεία».
Δεν έχετε την αίσθηση ότι το σύστημα δεν αφήνει πολλά περιθώρια ύπαρξης σε
άλλου είδους μουσική, εκτός από την ποπ;
«Κοίτα όμως τι γίνεται κάθε φορά στον Μάλαμα. Ή στον Θανάση
Παπακωνσταντίνου… Μιλάμε για ένα κοινό φανατικό, σαν μπετόν. Νέοι με βλέμμα
καθαρό, με άποψη για τα πράγματα. Εγώ πιστεύω σ’ αυτό το κοινό. Ό,τι διαφήμιση
να του βάλεις, όσο και να προσπαθήσεις να το πείσεις, είναι εκεί, στις
επιλογές του. Το σύστημα πάντα ευνοεί τον ισχυρό, όμως εγώ πιστεύω στον
υποψιασμένο πολίτη. Αυτόν που μπαίνει στο δισκάδικο και ψάχνει. Άσε δε που άμα
κάνεις κάτι καλό, αποκλείεται να χαθεί».
Εσείς έχετε φτιάξει το κοινό σας;
«Αυτό που ξέρω είναι ότι όλον αυτό τον καιρό, από τότε που παίζουμε στο “Cafe
Αλάβαστρον”, είμαστε πάντα φίσκα. Βέβαια έχει συμβεί μια φορά να έρθει παρέα
που περιμένει να ακούσει τραγούδι και επειδή δεν το ακούει να φεύγει. Ήταν
όμως μία φορά. Παίρνουμε, όπως βλέπετε, τα ρίσκα μας, έχουμε και το μπράβο
μας. Άσε που είμαστε και παράδειγμα για όλα αυτά τα παιδιά που είναι μαθητές
μας. Μας παρακολουθούν, θέλουν να ξέρουν τι γίνεται, πώς χειριζόμαστε τη ζωή
μας, τη δουλειά μας… Οφείλουμε, λοιπόν, για έναν ακόμη λόγο, να είμαστε
συνεπείς στις επιλογές μας».
Το πρόγραμμά σας από ‘δώ και πέρα;
«Κατ’ αρχήν έχουμε ένα πενθήμερο τον Μάιο με την Έλλη Πασπαλά στο “Zοοm”, όπου
θα παρουσιάσουμε και τoν νέο δίσκο. Γενικά όμως θέλουμε να προσανατολιστούμε
και στα φεστιβάλ του εξωτερικού. Δυστυχώς, είμαστε εκτός κυκλώματος και
γραφεία ελληνικά που κάνουν αυτήν τη δουλειά δεν υπάρχουν».
Εταιρείες εργοδότες των «πειρατών»
Με το Ίντερνετ έχετε επαφή; Δεν θα μπορούσατε μέσω Internet να δικτυωθείτε;
«Τελευταία φτιάξαμε το σάιτ των Human Touch (www.humantouch.gr) αλλά ακόμη δεν είναι
έτσι όπως πρέπει. Ξέρουμε ότι οι συνάδελφοί μας στο εξωτερικό πουλάνε δίσκους
μέσω των σάιτ τους, έχουν Mp3, κάνουν διάφορα».
Δεν θα έπρεπε οι εταιρείες δίσκων να διαθέτουν και αυτές ανάλογες
ιντερνετικές υπηρεσίες;
«Οι εταιρείες βρίσκονται σε μεταβατική περίοδο. Δυστυχώς, δεν έχουν άλλη
βιώσιμη λύση. Το Ίντερνετ είναι η μοναδική. Είναι και ο μόνος τρόπος να γίνουν
οι εταιρείες εργοδότες των “πειρατών”: Δεν θα ήταν ωραίο να τους μετατρέψουν
σε κούριερ που θα παραδίδουν κατ’ οίκον τις παραγγελίες μέσω Ίντερνετ;».
INFO
«Movin» από τη Libra music. Κάθε CD περιέχει και πρόσκληση – είσοδος και ένα
ποτό – για ένα άτομο για το «Cafe Αλάβαστρον» (Δαμάρεως 78, Παγκράτι, τηλ.
210-7760.102), έως τέλος Μαΐου.















