BAΣΟΣ ΛYΣΣAPIΔHΣ «Tο σχέδιο διαιωνίζει την κηδεμονία της Tουρκίας»

Δύο εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις για το σχέδιο Ανάν εκφράζουν με
συνεντεύξεις τους στα «NEA» ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού Νίκος
Αναστασιάδης και ο ιστορικός ηγέτης της ΕΔΕΚ και πρώην πρόεδρος της Βουλής
Βάσος Λυσσαρίδης. Ο πρώτος πιστεύει ότι τα θετικά σημεία του σχεδίου είναι
περισσότερα. Και ο δεύτερος, που διαφωνεί με το σχέδιο, επισημαίνει με
απογοήτευση πως πρόκειται πλέον για την τελευταία πράξη του δράματος.

Ένα από τα πλέον ιστορικά πρόσωπα της Κύπρου και του Ελληνισμού, ο Βάσος
Λυσσαρίδης, ο ιδρυτής της ΕΔΕΚ, από τους φίλους του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και
πρώην πρόεδρος της Κυπριακής Βουλής, κρούει τον κώδωνα του κινδύνου.

«H τελευταία πράξη του δράματος έκλεισε στη Λουκέρνη», τονίζει στα «NEA». «H
πολιτική βούληση της δικής μας πλευράς για λύση δεν βρήκε ανταπόκριση. Ο Κόφι
Ανάν δεν διαδραμάτισε τον ρόλο που επιβαλλόταν από το αξίωμά του. Αγνόησε και
το διεθνές δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο. H πρότασή του αντί να
κατεδαφίζει τα διαχωριστικά τείχη, που υψώθηκαν με την τουρκική εισβολή και
την εθνοκαθάρση, τείνει να τα μονιμοποιήσει και να τα νομιμοποιήσει».

Ο Βάσος Λυσσαρίδης πιστεύει ότι «η πολιτικοστρατιωτική κηδεμονία της Τουρκίας
διαιωνίζεται και επεκτείνεται». Και παρατηρεί: «H Τουρκία εγγυάται την
ασφάλεια, την ακεραιότητα και τη συνταγματική δομή και των συνιστώντων κρατών.
Έτσι δικαιολογείται ο Γκιουλ να διακηρύττει ότι τίποτα δεν θα αλλάξει ποτέ. Τα
τουρκικά στρατεύματα παραμένουν εσαεί».

Στη σύντομη συνέντευξή του στα «NEA» ο κ. Λυσσαρίδης σημειώνει: «Είναι γεγονός
ότι συντέμνεται η μεταβατική περίοδος. Όμως η 1η Μαΐου καταργεί την Κυπριακή
Δημοκρατία. Και θα έχουμε δύο ισότιμους συμπροέδρους-κοινοτάρχες, τον
Παπαδόπουλο και τον Ντενκτάς. Πρόκειται για ένα αδιέξοδο από ένα σχέδιο γεμάτο
από ασάφειες που οδηγεί σε αναγνώριση δύο χωριστών συμπροέδρων, ενώ το
δικαίωμα επιστροφής των προσφύγων καταστρατηγείται».

«Οι παρεκκλίσεις», συνεχίζει, «από το ευρωπαϊκό κεκτημένο απαιτούν, ως μέρος
της “λύσης”, να κατατίθενται στο Συμβούλιο Ασφαλείας και στην E.E. και έτσι να
μετατρέπονται σε πρωτογενές ευρωπαϊκό δίκαιο».

Ο κ. Λυσσαρίδης παρατηρεί ακόμη ότι «ενώ αρχικά δινόταν το δικαίωμα στους
ελάχιστους Ελληνοκυπρίους που θα διαβιούσαν στον Βορρά να ψηφίζουν
γερουσιαστές, τώρα αφαιρείται». Και προσθέτει: «Τα κριτήρια είναι πλέον σαφώς
φυλετικά. Το ευρωπαϊκό δίκαιο δεν είναι σαφές ότι υπερισχύει του εθνικού, ούτε
το ομοσπονδιακό του τοπικού».

Τέλος, ο κ. Λυσσαρίδης παρατηρεί: «Έγιναν λάθη και παραλείψεις από τη δική μας
πλευρά. Δεν θα αναφερθώ στο παρόν στάδιο. Με αυτές όμως τις προτάσεις
διερωτάται κανείς αν στόχος δεν ήτο η λύση του Κυπριακού αλλά η ανάθεση
ευθυνών από τον εγκληματία στο θύμα».

«Απειλούν», καταλήγει, «με επιπτώσεις από ένα “όχι”… Ποιες; Αναγνώριση
χωριστού κράτους από αποσχισθέντα ευρωπαϊκά εδάφη; Θα μας τιμωρήσει η E.E.,
γιατί επιμένουμε σε υλοποίηση του ευρωπαϊκού κεκτημένου; Ασφαλώς, οι αρχικές
εντυπώσεις θα είναι αρνητικές. Μια σωστή ενημέρωση θα διαλύσει τις εντυπώσεις.
Άλλωστε αυτό που μετρά είναι η ουσία. Θέλουμε λύση, όχι διάλυση. Λύση που να
διασφαλίζει ενότητα του χώρου και του κράτους και τα ανθρώπινα και πολιτικά
δικαιώματα όλων των πολιτών».