Για θυμήσου…

Παίκτης πρότυπο στα ελληνικά ποδοσφαιρικά χρονικά, ο Ηλίας Ρωσίδης υπήρξε από
τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες του Ολυμπιακού και της εθνικής ομάδας κατά την
μεταπολεμική περίοδο. Αγωνίστηκε, σχεδόν μόνιμα, στη θέση του δεξιού
οπισθοφύλακα στην «ερυθρόλευκη» ομάδα με το νούμερο 2 στην πλάτη, ενώ και
στους αγώνες της εθνικής ομάδας φορούσε πάντα τη φανέλα με τον αριθμό 2. Εκτός
των άλλων ο Ηλίας Ρωσίδης υπήρξε πρότυπο ήθους μέσα και έξω από τα γήπεδα και
αυτό ήταν ένας λόγος παραπάνω να κρατήσει την ιδιότητα του αρχηγού του
Ολυμπιακού από το 1952 έως το 1962 που εγκατέλειψε την ενεργό δραστηριότητα.
Κράτησε επίσης το πόστο του αρχηγού στην εθνική ομάδα από το 1953 έως το 1958,
ενώ με τα εθνικά μας χρώματα κατέχει το μεγαλύτερο ρεκόρ. Έγινε διεθνής 31
φορές (1950 – 1960) σε μία εποχή που η Εθνική Ελλάδος έδινε δύο – τρία
παιχνίδια κάθε χρόνο.

H καριέρα του Ηλία Ρωσίδη στο ποδόσφαιρο αρχίζει από πολύ παλιά την
προπολεμική περίοδο. Μαθητής του Δημοτικού Σχολείου, σε ηλικία 12 ετών,
αγωνίζεται στη θέση του σέντερ φορ στη μικρή ομάδα Θύελλα Νέου Φαλήρου –
Μοσχάτου. Οι μεγάλοι σύλλογοι του κέντρου έδειξαν πολύ μεγάλο ενδιαφέρον για
τον ταλαντούχο λιλιπούτειο παίκτη, αλλά εκείνος και οι γονείς του δεν είχαν
αποφασίσει πού θα μεταγραφόταν. Τον μικρό – τότε – Ηλία Ρωσίδη τον κατέκτησε ο
Ολυμπιακός όταν την Κυριακή 19 Μαρτίου 1939, στο ποδηλατοδρόμιο του Νέου
Φαλήρου, σκαρφαλωμένος πάνω σε στύλο της Ηλεκτρικής Εταιρείας Αθηνών –
Πειραιώς, παρακολουθεί ένα ντέρμπι της εποχής, Ολυμπιακού – AEK. Οι
«ερυθρόλευκοι» με επικεφαλής τους τότε άσους Βάζο, Δεπούντη, Αναματερό,
Συμεωνίδη, νίκησαν την ομάδα του «Δικεφάλου Αετού» με 5-1! Από τότε ο Ρωσίδης
δήλωσε Ολυμπιακός και μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς υπέγραψε δελτίο
στον μεγάλο πειραϊκό σύλλογο. Έπαιξε τρία χρόνια στη Γ’ και στη B’ ομάδα και
το 1948 έκανε ντεμπούτο με την τακτική ενδεκάδα. Ήταν εκείνη η ομάδα που
δημιούργησε τον περίφημο θρύλο (Κουρουκλάτος, Μινάρδος, Αποστολόπουλος,
Βαγιακάκος, Μπέμπης, Βασιλείου, Κοτρίδης και άλλοι). Στο πρώτο του παιχνίδι
κατά του Φωστήρα ο Ρωσίδης καθιερώθηκε στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού που
νίκησε εκείνη τη μέρα με 3-1. Έπαιξε δεξιός χαφ, ενώ στον επόμενο αγώνα με τη
Δάφνη Αθηνών (2-1) έπαιζε έξω δεξιά. Στη θέση του δεξιού μπακ, όπου αγωνίσθηκε
μέχρι την «αποστρατεία του», έπαιξε τυχαία όταν αντικατέστησε τον
τραυματισθέντα συμπαίκτη του Ζαρκάδη, σε αγώνα πρωταθλήματος με τον Άρη
Θεσσαλονίκης. Επίσης ο Ηλίας Ρωσίδης υπήρξε και διακεκριμένος αθλητής στίβου,
με ατομικά ρεκόρ (στην εποχή του ’50) 11»2 στα 100 μ. και 23»3 στα 200 μ.

Ως αρχηγός του Ολυμπιακού σήκωσε: δέκα τίτλους πρωταθλήματος Πειραιώς, εφτά
τίτλους πρωταθλημάτων Ελλάδας, εννέα Κύπελλα Ελλάδας, εφτά Κύπελλα
Χριστουγέννων, πέντε Κύπελλα Πάσχα και τέσσερα Κύπελλα Σεπτεμβρίου. H καριέρα
του έκλεισε το 1965 με τη φανέλα του Βύζαντα Μεγάρων. Αργότερα έγινε
προπονητής. Τώρα ζει οικογενειακώς στο Μοσχάτο (συνταξιούχος της ΔΕΗ) και
συμμετέχει στις εκδηλώσεις των παλαιμάχων του Ολυμπιακού.