Πάμε για… παρκούρ;

Έξι μέλη δύο ανήσυχων «φυλών», των Στριτ Νίντζας και των Γκράβιτι Πακ,
συναντήθηκαν την περασμένη Κυριακή στο Γκραντ Σέντραλ Τέρμιναλ της Νέας Υόρκης.

Στη Νέα Υόρκη. Οι τρέισερ ασκούνται συνήθως σε ομάδες των πέντε ώς οκτώ ατόμων – σε κτίρια και δρόμους, σε πάρκα και σχολεία, μετατρέποντας καθημερινούς χώρους σε «στίβους» με εμπόδια τα οποία οφείλουν να περάσουν διαδοχικά

H μια ομάδα μέτρησε με το μάτι την άλλη, εξετάζοντας την εμφάνιση και, κυρίως,
τα αθλητικά παπούτσια της (κυρίως Adidas και New Balance). Ικανοποιημένοι, οι
Νίντζας, από το Νιου Χάιντ Παρκ του Λονγκ Άιλαντ, και οι Πακ, από τις
κομητείες Πάτναμ και Γουέστσεστερ, χαιρετήθηκαν και άρχισαν να μιλούν με
λέξεις από τη… γαλλική αργκό.

«Δεν έκανα καθόλου παρκούρ χθες το βράδυ, επειδή ήξερα πως θα έκανα σήμερα όλη
μέρα», λέει ο Μπεν Γκάρτμαν, 15 χρόνων, μέλος των Πακ. Ο 17χρονος Άντι Κέλι
άρχισε να κατευθύνεται προς την είσοδο του Μετρό. «Έχουμε άλλους τρεις τρέισερ
μαζί μας, αλλά δεν μπορούσαν να περιμένουν», λέει. «Έχουν ήδη κατέβει».

Το παρκούρ (από τη γαλλική λέξη parcours, που σημαίνει διαδρομή) αναπτύχθηκε
πριν από 16 χρόνια στα προάστια του Παρισιού, όταν έφηβοι άρχισαν να κινούνται
σε δημόσιους χώρους σαν να είχαν σκέιτμπορντ ­ μόνο που ο μόνος εξοπλισμός
τους ήταν τα… αθλητικά παπούτσια τους. Από το Παρίσι, η μόδα πέρασε στη
Βρετανία και μετά έφτασε ώς και τη Φινλανδία και τη Σινγκαπούρη.
Χρησιμοποιώντας κινήσεις από τη γυμναστική και τις πολεμικές τέχνες και το
όνομα τρέισερ (όπως προφέρουν οι Αμερικανοί τη γαλλική λέξη traceur, που
αναφέρεται σε τροχιοδεικτικά βλήματα, ανιχνευτές και… δείκτες
ραδιενέργειας), οι λάτρεις του παρκούρ κινούνται μέσα στις πόλεις
χρησιμοποιώντας εμπόδια όπως τοίχους, περβάζια και σκάλες σαν τραμπολίνα και
σανίδες εκτίναξης ­ χωρίς κανέναν εξοπλισμό ασφαλείας. Μπορεί να φαίνεται
απλό, αλλά χρειάζονται μήνες εξάσκησης για να μπορέσει κανείς να ολοκληρώσει
με μια τούμπα ένα πήδημα από ψηλά.

Οι διαφημίσεις

Το νέο άθλημα έφτασε στην Αμερική τα δύο τελευταία χρόνια, χάρη στις
διαφημίσεις της Nike και του Scion της Toyota. Οι διαφημίσεις έδειχναν Γάλλους
τρασέρ να αναπηδούν σαν χορευτές μπαλέτου μέσα σε τοπία πόλεων και αναφέρονταν
στο άθλημα ως «ελεύθερο τρέξιμο» (freerunning), από τη λέξη που υιοθετήθηκε
στη Βρετανία όταν το άθλημα έφτασε εκεί. Αλλά το παρκούρ διαδόθηκε στις ΗΠΑ
μέσα από τους πίνακες ανακοινώσεων του Ίντερνετ, όπου οι τρέισερ, πλέον,
καταχωρούσαν βίντεο και φωτογραφίες τους που τους έδειχναν να ασκούν το άθλημα
και αξιολογούσαν τις πιθανές διαδρομές για παρκούρ στην περιοχή τους.

Το πιο επίσημο δίκτυο παρκούρ είναι η βρετανική ομάδα Urban Freeflow, η
ιστοσελίδα της οποίας έχει μεγάλη κίνηση και περιλαμβάνει έναν πίνακα
ανακοινώσεων δημοφιλέστατο στους Αμερικανούς λάτρεις του αθλήματος. Μέσω της
Urbanfreeflow. com γνωρίστηκαν οι Pac με τους Ninjas και ελπίζουν τώρα να
ξεκινήσουν ένα αντίστοιχο κίνημα στις ΗΠΑ. Το περασμένο Σαββατοκύριακο
βρέθηκαν στη Νέα Υόρκη για να ανιχνεύσουν τοποθεσίες στην πόλη για την πρώτη
διάσκεψη παρκούρ των Ηνωμένων Πολιτειών, η οποία θα πραγματοποιηθεί αυτό το
Σάββατο. Μέχρι στιγμής, περιμένουν 40 άτομα, τα οποία θα φτάσουν από περιοχές
τόσο μακρινές όσο το Σιάτλ.

Σε στυλ Μάτριξ

Πηδώντας από τις κυλιόμενες σκάλες του Μετρό, την ώρα που ο υπόλοιπος κόσμος
κάνει ουρά για να τις κατέβει, ο Μπεν συνεχίζει στον δρόμο, πηδώντας πάνω από
ένα εμπόδιο. Τρέχει κατευθείαν προς έναν τοίχο και, λίγο πριν σπάσει τα μούτρα
του επάνω του, απλώνει το ένα πόδι του και αρχίζει να τρέχει ανεβαίνοντάς τον,
σε στυλ Μάτριξ. Ένα βήμα, ένα ακόμη, και μετά πηδάει προς τα πίσω κάνοντας
στροφή στον αέρα, υπό τις επευφημίες των φίλων του.

Το παρκούρ είναι ένας ισχυρός πειρασμός για τους εφήβους των πόλεων: είναι
φτηνό και λίγο επικίνδυνο και επιπλέον οι Αρχές δεν το βλέπουν με καλό μάτι.
Την ώρα που ένας περαστικός σταμάτησε για να ρωτήσει τα παιδιά τι ακριβώς
κάνουν, ένας αστυνομικός τους διέκοψε: «Όπως και να το λέτε, δεν μπορείτε να
το κάνετε εδώ».

LINKS:

* www.urbanfreeflow.com/

* www.nytimes.com/

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γιώργος Αγγελόπουλος