ΣEP ΠITEP ΟYΣTINΟΦ Aφηγητής μια ολόκληρη ζωή…
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά  |
 |
|
«Αν δεν κοιτάμε την Ιστορία και το παρελθόν μας, είμαστε σαν τον οδηγό που |
Αν και είχε μια επιτυχημένη καριέρα ως δημοσιογράφος, ηθοποιός, θεατρικός
συγγραφέας, λογοτέχνης, πρεσβευτής καλής θέλησης της Unicef, ο σερ Πίτερ
Ουστίνοφ ήταν ο καλύτερος στο να διηγείται ιστορίες και αποκαλυπτικός στον
ρόλο του αφηγητή (είχε άλλωστε ηχογραφήσει ή βιντεοσκοπήσει πολλά αφηγήματα,
μουσικά και μη, για παιδιά, όπως «Ο Πέτρος και ο λύκος», και μεγάλους).
«Σε καμία περίπτωση ο άνθρωπος αυτός δεν πρέπει να αναλάβει υπεύθυνος άλλων».
Με αυτόν τον τρόπο οι ανώτεροι στρατιωτικοί περιέγραφαν στις αναφορές τους τον
στρατιώτη Ουστίνοφ μετά τα τεσσεράμισι χρόνια θητείας του. Βέβαια ο ίδιος ήταν
σε θέση να αντικρούσει αυτήν την άποψη, αφού σε ένα από τα περίφημα
αποφθέγματά του είχε επισημάνει πως «είναι οι ευθύνες μας και όχι ο εαυτός
μας, που πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψη».
Είναι επίσης γεγονός ότι ο Πίτερ Ουστίνοφ – που γεννήθηκε στο Λονδίνο,
δύο μήνες μετά την άφιξη της μητέρας του από την Αγία Πετρούπολη με πρόθεση να
συναντήσει τον δημοσιογράφο σύζυγό της – ήδη από τα 19 του χρόνια είχε ένα
θεατρικό έργο ανεβασμένο στο Γουέστ Εντ και μία γόνιμη εξηντάχρονη καριέρα.
Ωστόσο, ο νεαρός Ουστίνοφ δεν έδειξε να προσαρμόζεται με την αγγλική παιδεία
και σε πρώτη ευκαιρία δήλωνε πως θεωρούσε τον εαυτό του «εθνικά ρυπαρό και
ήταν υπερήφανος γι’ αυτό».
Ο B’ Παγκόσμιος Πόλεμος βρήκε τον Ουστίνοφ στην κινηματογραφική μονάδα
του Βρετανικού Στρατού. Στη λήξη του, ο στρατιώτης Ουστίνοφ είχε πια βρει τον
δρόμο για το Χόλιγουντ μέσα από σενάρια, παραγωγές, σκηνοθεσίες και ρόλους. Ο
ρόλος του Νέρωνα στο «Quo Vadis» τον ξεχωρίζει από τα ταλέντα της γενιάς του
και του χαρίζει μία υποψηφιότητα για Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου. Ο ρόλος
του δουλεμπόρου Λέντουλους στον «Σπάρτακο» του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, με τον Κερκ
Ντάγκλας (1961), του χαρίζει το πρώτο του Όσκαρ δεύτερου ανδρικού ρόλου. Και
με το «Τοπ καπί» του Ζυλ Ντασσέν, με την αξέχαστη Μελίνα Μερκούρη και τον
Μαξιμίλιαν Σελ (1965), έρχεται το δεύτερο. Και το σενάριο του στην ταινία «Hot
Millions» (1968) ήταν επίσης υποψήφιο για Όσκαρ.
Όμως στον ρόλο του μπον βιβέρ Βέλγου ντετέκτιβ Ηρακλή Πουαρό, στις ταινίες που
βασίστηκαν στα μυθιστορήματα της Άγκαθα Κρίστι (όπως το «Έγκλημα κάτω από τον
ήλιο» και το «Έγκλημα στον Νείλο»), θα τον θυμούνται οι σινεφίλ.
Παράλληλα με τις επιτυχίες του κινηματογράφου, ακολουθεί και η φήμη του
θεατρικού συγγραφέα με παραγωγές στο Λονδίνο και περιοδείες στην Αμερική (The
Love of Four Colonels), αλλά και μεταφορές στην οθόνη, χολιγουντιανής
παραγωγής (Romanoff and Juliett).
H φήμη, η δόξα, οι τιμητικές διακρίσεις, η τηλεοπτική του εμφάνιση στην
παραγωγή του BBC για το ντοκιμαντέρ «H Ρωσία του Πίτερ Ουστίνοφ», το χρίσμα
του ιππότη από τη βασίλισσα Ελισάβετ το 1990 δεν άμβλυναν την ευαισθησία του
απέναντι στις κοινωνικές αδικίες. Τα καθήκοντα του πρεσβευτή καλής θέλησης της
Unicef τον έκαναν ταξιδευτή σε περιοχές του πλανήτη όπου η δυστυχία δεν άφηνε
το χαμόγελο να φωτίσει παιδικά πρόσωπα, χρησιμοποιώντας το χάρισμά του να λέει
ιστορίες. «Ένα ζεστό χαμόγελο σε κατοίκους κάποιου αφρικανικού χωριού, μπορεί
να έχει μεγαλύτερη σημασία από μία οικονομική βοήθεια», είχε δηλώσει σε
συνέντευξή του στα «NEA» (20/9/1999). «Θυμάμαι, σε μία επίσκεψή μου στη Νότιο
Αφρική, είχαμε συναντηθεί με τον Νέλσον Μαντέλα και τον Ντέσμοντ Τούτου.
Κάποια μέρα βρεθήκαμε στο νησί με τις φυλακές όπου ήταν έγκλειστος ο Μαντέλα.
Πλέον δεν υπάρχει σωφρονιστικό ίδρυμα εκεί. Τώρα, πρώην κατάδικοι και τέως
φύλακες συμβιώνουν ειρηνικά και φιλικά σε οικισμούς που έχουν δημιουργήσει στο
νησί. Οι εγκλωβισμένοι στην Ιστορία, στο παρελθόν, δεν μπορούν να
προχωρήσουν».
«Υπήρξε ένας σπουδαίος άνθρωπος. Ήταν μία μοναδική προσωπικότητα· κάποιος να
στηριχτείς πάνω του». Τα λόγια αυτά του Λίον Ντάβικο, πρώην εκπροσώπου Τύπου
της Unicef και στενού φίλου του Ουστίνοφ, κλείνουν το τελευταίο κεφάλαιο μιας
σπουδαίας ζωής. Και διαψεύδουν την αναφορά για τον στρατιώτη Ουστίνοφ.
Για την Ελλάδα, την Ιστορία, τα Μάρμαρα
Το ανθρωπιστικό του έργο, η ενασχόλησή του με το θέατρο και η προσφορά του
στον πολιτισμό ήταν οι λόγοι που έφεραν τον σερ Πίτερ Ουστίνοφ και στην
Ελλάδα. Το 1999 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος τον τίμησε για
την προσφορά του στην Έβδομη Τέχνη. Το 2000 ήταν ο δήμαρχος της Θεσσαλονίκης
που τον τίμησε με το αργυρό μετάλλιο της πόλης. Και εκείνος είχε δηλώσει στη
διάρκεια της απονομής πως «αν δεν κοιτάμε την Ιστορία και το παρελθόν μας,
είμαστε σαν τον οδηγό που δεν κοιτάζει στον καθρέφτη». Όπως είχε στηρίξει
ανοιχτά και τον αγώνα της φίλης του Μελίνας Μερκούρη για την επιστροφή των
Μαρμάρων του Παρθενώνα στην Ελλάδα.
Ο διάσημος Βρετανός ηθοποιός είχε ακόμη αναλάβει τον ρόλο του αφηγητή στο
μουσικό παραμύθι του Σεργκέι Προκόφιεφ «Ο Πέτρος και ο λύκος», στο Μέγαρο
Μουσικής Αθηνών. Τον Αύγουστο του 2002 παρουσίασε στο Ηρώδειο το έργο του
«Δημιουργήματα του Προμηθέα», έναν μονόλογο συνδυασμένο με τη μουσική του
Λούντβιχ βαν Μπετόβεν, σχολιάζοντας με γλυκόπικρο χιούμορ τα θέματα του
πολέμου και της ειρήνης. Και για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και τους
βομβαρδισμούς του Αφγανιστάν από τους Αμερικανούς, ο σερ Πίτερ Ουστίνοφ είχε
τότε επισημάνει ότι «η εκδίκηση γίνεται αδιακρίτως, όπως ακριβώς δρα η
τρομοκρατία. Δεν μπορείς να βομβαρδίζεις ολόκληρα χωριά με την ελπίδα ότι θα
εξοντώσεις κάποιους τρομοκράτες».
Google news
