Γίναμε όλοι στόχοι

Σαουδική Αραβία, Μαρόκο, Ινδονησία, Τουρκία, Ισπανία. Ενα χρόνο μετά την
εισβολή στο Ιράκ, ο κλοιός της τρομοκρατίας γύρω μας μοιάζει να σφίγγει ολοένα
και περισσότερο. H Ευρώπη φοβάται. Γίναμε λοιπόν όλοι στόχοι; Αυτό κατάφερε να
κάνει ο «πόλεμος εναντίον της τρομοκρατίας»;

Μια ματιά στους τελευταίους δώδεκα μήνες αρκεί πράγματι για να δώσει στον
Οσάμα μπιν Λάντεν κάθε λόγο να πιστεύει πως κερδίζει τη μάχη – όχι τον
πολυδάπανο «πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας» που διεξάγουν τα αμερικανικά
ελικόπτερα και οι άνδρες των ειδικών δυνάμεων στα σύνορα του Αφγανιστάν, αλλά
τον πόλεμο εναντίον των αθώων αμάχων και των δημοκρατιών της Δύσης που έχουν
κηρύξει οι φανατικοί της Αλ Κάιντα.

Μόνο στις ΗΠΑ πιστεύει ακόμα η πλειοψηφία της κοινής γνώμης πως η εκδίωξη του
Σαντάμ Χουσεΐν ήταν ένα πλήγμα για την ισλαμική τρομοκρατία. Σύμφωνα με μια
πρόσφατη δημοσκόπηση της Pew Global Attitudes σε οκτώ άλλες χώρες, τέσσερις
στην Ευρώπη και τέσσερις στον αραβικό κόσμο, η πλειονότητα είναι πεπεισμένη
πως ο πόλεμος στο Ιράκ έκανε απλώς την κατάσταση χειρότερη. Κι ας απάλλαξε την
ανθρωπότητα από ένα τέρας – οι εικόνες του θανάτου έξω από την πόρτα μας είναι
εκ των πραγμάτων πιο δυνατές και, επιπλέον, λίγοι πιστεύουν ότι η Ουάσιγκτον
είναι ειλικρινής όσον αφορά τα κίνητρά της.

Οι αναλυτές τείνουν να συμφωνήσουν με το κοινό αίσθημα. Σύμφωνα με την Τζέιν
Κόρμπιν, συγγραφέα του βιβλίου “H Βάση: η αλ-Κάιντα και το μεταβαλλόμενο
πρόσωπο του παγκόσμιου τρόμου” (εκδ. Simon & Schuster), ο πόλεμος στο Ιράκ
προσέφερε στην αποδυναμωμένη Αλ Κάιντα μια πολύτιμη ευκαιρία να στρατολογήσει
νέα μέλη, να βάλει κάτω από την ομπρέλα της νέες υπεράκτιες οργανώσεις. Για
πολλούς μουσουλμάνους, ο πόλεμος ερέθισε ακόμη περισσότερο την ανοιχτή πληγή
της ισραηλινο-παλαιστινιακής διαμάχης. Και τώρα, με τις επιθέσεις στην
Μαδρίτη, η Αλ Κάιντα πέτυχε το μεγαλύτερο πολιτικό πραξικόπημά της – να
παρέμβει στην εκλογική διαδικασία. Αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να αλλάξει τον
ρου των γεγονότων στο Ιράκ και στη Μέση Ανατολή, κάτι που ο Μπιν Λάντεν
επιδιώκει από καιρό.

«Ας γνωρίζουν οι άπιστοι ότι διατηρούμε το δικαίωμα να απαντήσουμε, στον
κατάλληλο τόπο και χρόνο, σε όλα τα κράτη που λαμβάνουν μέρος σε αυτόν τον
άδικο πόλεμο», ακουγόταν να λέει ο Σαουδάραβας τρομοκράτης σε ένα μήνυμα που
είχε μεταδώσει το Αλ Τζαζίρα στις 18 Οκτωβρίου του 2003. Οι τρομοκράτες
χρησιμοποίησαν τον πόλεμο στο Ιράκ όπως ακριβώς είχαν χρησιμοποιήσει τα
αεροσκάφη στη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον την 11η Σεπτεμβρίου του 2001.

Δεν υπάρχει λοιπόν κανένα περιθώριο για αισιοδοξία; «Υπάρχει», απαντά η
αρθρογράφος των «Τάιμς» Μπρόνουεν Μάντοξ. «Λέγεται σταθεροποίηση του Ιράκ και
πρόοδος στην ισραηλινο-παλαιστινιακή κρίση». Απαιτείται πολιτική βούληση, αλλά
οι ΗΠΑ βρίσκονται σε προεκλογική περίοδο. Χρειάζεται επίσης να χτυπηθεί το
πρόβλημα στη ρίζα του – και προς το παρόν είμαστε πολύ απασχολημένοι με τον
φόβο μας.