ΣE ΠPΩTO ENIKO Aχ, σπιτόγατοι!

Στην Ελλάδα δεν είναι να δείξει κανείς χαρακτήρα. Αμέσως του την πέφτουν οι
πάντες ζητώντας να τον κατασπαράξουν. Δεν επικροτώ την τόση επιφυλακτικότητα,
ούτε χαίρομαι με τα κύματα σαρκασμού που ξεσήκωσαν οι Δέκα Εντολές έτσι όπως
τις διατύπωσε στην παρθενική συνεδρία του Υπουργικού Συμβουλίου ο νεοεκλεγείς
Πρωθυπουργός. Την προτροπή του να απέχουν οι υπουργοί από τα εγκόσμια, κοινώς
να καθήσουν στ’ αυγά τους και να μην προκαλούν με την τρυφηλότητα του βίου
τους, προσωπικά δεν τη θεωρώ και τόσο «προτεσταντική» κι ας συνοψίστηκε ως
τέτοια από τα περισσότερα media. Ας ψάξει αλλού για κορόιδα ο Καλβίνος. Εδώ
είναι Μεσόγειος…

Μεταξύ μας μάλιστα, και με κίνδυνο να παρεξηγηθώ, άνετα θα χαρακτήριζα το εν
λόγω όρντινο σαν καθαρά «ελληνορθόδοξο», τελεία και παύλα. Από αυτήν τη δέλτο
άλλωστε μάθαμε όλοι τα πρώτα μας γράμματα. Αυτή μας εκπαίδευσε στην
περιφερόμενη εγκράτεια, στην επιδεικτική ταπεινοφροσύνη και στο ράσο που κάνει
τον παπά. Σ’ αυτήν εν τέλει χρωστάμε τη σωτηρία των ψυχών μας από την
πραγματική, τη μαζοχιστική εγκράτεια, τη συμπλεγματική ταπεινοφροσύνη κι από
τον ορίτζιναλ ιεροκήρυκα που ό,τι λέει το εννοεί.

Έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα για ένα μόνον πράγμα ανησυχώ. Μη και υπάρξουν
τίποτε αγαθιάρηδες που θα πάρουν τοις μετρητοίς την επί του όρους ομιλία του
νέου Πρωθυπουργού και τότε γράψε αλίμονο. Μια τρίχα μάς χωρίζει από τον
θλιμμένο Αγγελόπουλο ίσα με τον ψυχοβγάλτη Λαρς φον Τρίερ.