Iερές… προτιμήσεις στη N.Δ.

Όταν ο νέος Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής έσκυβε και φιλούσε με σεβασμό το
χέρι του Αρχιεπισκόπου κ. Χριστόδουλου στο Προεδρικό Μέγαρο, λίγα λεπτά πριν
από την ορκωμοσία του, δεν έκρυβε την ευγνωμοσύνη του.

Ο Πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής σκύβει και φιλάει με σεβασμό το χέρι του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου στο Προεδρικό Μέγαρο, λίγα λεπτά πριν από την ορκωμοσία του

Γνώριζε ότι η πλάστιγγα προτίμησης πολλών Ιεραρχών και κληρικών είχε γείρει
αποφασιστικά στις εκλογές υπέρ της N.Δ. Κάτι που ως διάθεση είχε εκφρασθεί σε
πολλούς πιστούς στη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα από αρκετούς, πρωτίστως
από παλιούς συνεργάτες του κ. Χριστόδουλου στην εκκλησιαστική οργάνωση
«Χρυσοπηγή» (π.χ. τους Μητροπολίτες Πειραιώς Καλλίνικο και Αιγίου και
Καλαβρύτων Αμβρόσιο).

Το δείπνο. Βεβαίως, η ευνοϊκή διάθεση παραγόντων της Εκκλησίας προς τη
N.Δ. άρχισε κυρίως να εκφράζεται ύστερα από το δείπνο με το ζεύγος Καραμανλή
στο σπίτι του Αρχιεπισκόπου στο Παλαιό Ψυχικό, τον περασμένο Σεπτέμβριο. Σ’
εκείνο το δειπνο, λένε στελέχη της Εκκλησίας, ο κ. Καραμανλής εμφανίσθηκε να
ανταποκρίνεται θετικά στα αιτήματα της Εκκλησίας για την αξιοποίηση κτήματος
στην περιοχή του Καρέα για την ανέγερση συνοδικού μεγάρου, την ίδρυση
τηλεοπτικού σταθμού της Εκκλησίας, την αναβάθμιση της εκκλησιαστικής
εκπαίδευσης, αλλά και την ανέγερση ξενοδοχειακών μονάδων της Εκκλησίας. H
ισχυρή πιθανότητα νίκης της N.Δ. – όπως έδειχναν όλες οι δημοσκοπήσεις – και
οι νέες προοπτικές που μια τέτοια νίκη έδινε στα συμφέροντα της Εκκλησίας
έβαζαν για πάντα στην άκρη τις «σκιές» στη σχέση Ρηγίλλης – Αρχιεπισκοπής.
Ακόμη και η στάση που είχε κρατήσει ο υποψήφιος της N.Δ. για την Υπερνομαρχία
Αθηνών – Πειραιώς Γιάννης Τζαννετάκος στο θέμα των ταυτοτήτων φαινόταν τώρα
απλώς σαν ένα κακό… όνειρο.

Όπως επίσης είχαν λειώσει οι πάγοι της εποχής που ο κ. Γ. Σουφλιάς (1992)
συνέστηνε να κρατήσει αποστάσεις η Ρηγίλλης από την Αρχιεπισκοπή ή η κυρία
Γιαννάκου εξέφραζε διαφορετική από τον κ. Χριστόδουλο άποψη για το θέμα των
ταυτοτήτων. Άλλωστε ξεπεράστηκαν και οι πικρίες που είχε δημιουργήσει ο κ.
Πέτρος Τατούλης στον Αρχιεπίσκοπο όταν συνυπέγραφε προωθημένες θέσεις για τα
ναρκωτικά (π.χ. αποποινικοποίηση) με βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ.

Στήριξη. Τι ήταν αυτό που κυρίως έφερε κοντά την Αρχιεπισκοπή και τη
Ρηγίλλης σε μία κρίσιμη για την πολιτική ζωή – λόγω επικείμενων εκλογών –
καμπή; Τι ήταν αυτό που μέτρησε περισσότερο, ακόμα και από τη θετική προς τον
κ. Χριστόδουλο στάση πολλών βουλευτών της N.Δ. στο θέμα των ταυτοτήτων;

Το ζήτημα που έπαιξε τον καταλυτικό ρόλο για τη μεγάλη προσέγγιση Εκκλησίας –
N.Δ. ήταν η στήριξη της Εκκλησίας στο πρόβλημα που ανέκυψε ανάμεσα στο Φανάρι
και τον κ. Χριστόδουλο. Άλλωστε, τόσο ο κ. Καραμανλής όσο και ο κ.
Χριστοδουλος γνώριζαν από τις δημοσκοπήσεις ότι στο πλήρωμα των πιστών οι
ψηφοφόροι της N.Δ. τάσσονταν υπέρ του κ. Χριστόδουλου, εν αντιθέσει με τους
ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που «έγερναν» υπέρ του Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου.

Στη Θεσσαλονίκη, για τον κ. Καραμανλή τα πράγματα ήταν πολύ πιο εύκολα όσον
αφορά την προσέγγιση. Πολλοί παράγοντες της N.Δ. είχαν ταχθεί από νωρίς υπέρ
του Αρχιεπισκόπου απέναντι στον Πατριάρχη που ήθελε να έχει σημαντικό ρόλο
στην πλήρωση της χηρευούσης μητροπόλεως.

… Και ιερά χαμόγελα

Καθοριστικό ρόλο για τη νέα προσέγγιση με την Εκκλησία, στη Θεσσαλονίκη,
έπαιξε η σχέση με τις παραεκκλησιαστικές οργανώσεις του πρώην υπουργού Σωτήρη
Κούβελα, εκτός, βεβαίως, από τις ήδη καλές σχέσεις που είχαν με την Εκκλησία ο
νομάρχης Παναγιώτης Ψωμιάδης και ο δήμαρχος Βασίλης Παπαγεωργόπουλος. H
πλάστιγγα έγειρε καθοριστικά υπέρ της N.Δ. – στον χώρο των πιστών – όταν
έκλεισε η συμφωνία του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ κ. Στέλιου Παπαθεμελή με τη
N.Δ. Οι σχέσεις του με τις παραεκκλησιαστικές οργανώσεις, αλλά και οι
προσωπικές επαφές του με Μητροπολίτες, λόγω και της μεγάλης δραστηριοποίησής
του στην Επιτροπή Ορθοδοξίας της Βουλής, ήταν καθοριστικές για όλο τον χώρο
της Βορείου Ελλάδος.

Στην Αττική – τόσο κρίσιμη από εκλογικής άποψης για τη N.Δ. – υπήρχαν από
καιρό αρκετοί βουλευτές, οι οποίοι διατηρούσαν άριστες σχέσεις με τον
Αρχιεπίσκοπο, ο οποίς είχε βάλει στόχο, μεταξύ των άλλων, την κτιριακή
ανάπτυξη και γενικότερα τη βελτίωση των περιουσιακών στοιχείων της Εκκλησίας.

Εκτός από τη «θρησκευτική επίθεση» στη Βουλή του κ. Γεράσιμου Γιακουμάτου, ο
οποίος ήθελε να αναρτήσει μέσα στην Αίθουσα την εικόνα του Χριστού ή την
παρουσία βουλευτών σε εκκλησιαστικές εκδηλώσεις με «αντικυβερνητικό χρώμα», οι
κ.κ. Βύρων Πολύδωρας και Απόστολος Ανδρεουλάκος (στην Αθήνα) και Γιώργος Καλός
(στον Πειραιά) ήταν οι βουλευτές που κράτησαν πάντα ανοιχτό τον δίαυλο με την
Αρχιεπισκοπή.

Ανάλογος ήταν και ο ρόλος του πρώην αρχηγού της N.Δ. Μιλτιάδη Έβερτ, ο οποίος
ανοιχτά πήρε θέση υπέρ του κ. Χριστόδουλου στην κόντρα του με το Φανάρι.
«Λόγοι εθνικού συμφέροντος επιβάλλουν – είχε δηλώσει – ευαίσθητες εθνικά
περιοχές να υπάγονται απευθείας στην Εκκλησία της Ελλάδος».

Εκείνο, πάντως, που όλοι πλέον γνωρίζουν στο Αρχιεπισκοπικό Μέγαρο, στην
Πλάκα, είναι ότι ο Αρχιεπίσκοπος – μετά τις εκλογές – χαμογελά. Πιστεύει –
εκτιμούν ορισμένοι – ότι ο δρόμος για να προσπεράσει το Φανάρι και τα αγκάθια
του έχει πλέον ανοίξει.