[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Αν και τα «ευρωπαϊκά θέματα» δεν υπήρξαν καθόλου αντικείμενο της
προεκλογικής περιόδου, η κυβέρνηση που προέκυψε από τις εκλογές της Κυριακής
θα έχει, μεταξύ άλλων, να αντιμετωπίσει, ως άμεση προτεραιότητα, μια αρκετά
πιεστική, δύσκολη και εκτεταμένη agenda στην Ευρωπαϊκή Ένωση (E.E.). H
περίοδος που διανύουμε είναι από τις πλέον δημιουργικές αλλά και ασταθείς στην
E.E. H Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε μια φάση μετασχηματισμού στον πολιτικό,
οικονομικό, αμυντικό τομέα. Κάθε σχηματισμός μεταβάλλει σχέσεις, ισορροπίες
και καταστάσεις. Χώρες-μέλη μπορούν να επηρεασθούν θετικά ή αρνητικά από τη
μεταρρυθμιστική διαδικασία πολύ περισσότερο όταν η διαδικασία έχει «σωρευτικό»
χαρακτήρα: λαμβάνει χώρα σε πολλά επίπεδα – πολιτικό, οικονομικό, θεσμικό.

Το κεντρικό, βεβαίως, θέμα που βρίσκεται στην κορυφή της ευρωπαϊκής agenda και
απαιτεί άμεση διευθέτηση είναι αυτό του Ευρωπαϊκού Συντάγματος. Χωρίς την
έγκριση του Συντάγματος, όλα τα σενάρια για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης
παραμένουν ανοιχτά. Μετά την αποτυχία της Διακυβερνητικής Διάσκεψης (Δ.Δ.) του
περασμένου Δεκεμβρίου να καταλήξει σε συμφωνία πάνω στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα, ο
χειρισμός του θέματος πέρασε στην ιρλανδική προεδρία. H τελευταία, αν και
αρχικώς εμφανίσθηκε απρόθυμη «να κινήσει» γρήγορα τη διαδικασία, έχει τις
τελευταίες εβδομάδες εντατικοποιήσει τη σχετική προσπάθεια με στόχο να
συμφωνηθεί το Σύνταγμα σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα (τέλος Ιουνίου).
Προς την κατεύθυνση της σχετικά γρήγορης υιοθέτησης του Συντάγματος, έχουν
εκφρασθεί οι περισσότερες χώρες-μέλη της Ένωσης περιλαμβανομένης της Γαλλίας
και Γερμανίας, καθώς και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Επιτροπή. Έτσι
φαίνεται να δημιουργείται μια νέα δυναμική υπέρ της έγκρισης του Συντάγματος
(μολονότι η πραγματική θέση της Γαλλίας εγείρει ερωτηματικά).

Εκτός, όμως, από το Σύνταγμα υπάρχει η δύσκολη διαπραγμάτευση για τις νέες
δημοσιονομικές προοπτικές (2007 – 2013) από τις οποίες εξαρτάται το Τέταρτο
Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης (ΚΠΣ), η διαχείριση της διεύρυνσης, η κρίσιμη
συζήτηση για τον καθορισμό της ημερομηνίας διαπραγματεύσεων για την Τουρκία, η
ανάπτυξη της ευρωπαϊκής άμυνας και τέλος η μεταρρύθμιση της ευρωπαϊκής
οικονομίας σύμφωνα με τη «στρατηγική της Λισσαβόνας».

Ο Π. K. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και
πρόεδρος στο Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών (EKEM).