[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Όταν διαβάζεις τις μετεκλογικές δηλώσεις κορυφαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ
διαπιστώνεις ότι δεν έλαβαν το μήνυμα! Πιστεύουν ότι συγκυριακά κέρδισε ο
Κώστας Καραμανλής. Λησμονούν ότι το κόμμα τους μεταλλάχθηκε. Παραγνωρίζουν ότι
ο ψηφοφόρος δεν μπορούσε πλέον να αναγνωρίσει διαφορές από τη N.Δ. Και
«καθαρίζουν» μ’ ένα γενικόλογο «κάναμε και λάθη»…

Ασφαλώς, η ζωή είναι μπροστά… Και πολλά μπορούν να αλλάξουν. Ποιοι όμως θα
το κάνουν; Όσοι ξέχασαν πόσο εθνικό θέμα είναι το Κυπριακό; Αυτοί που
παρέδωσαν τον Οτζαλάν; Εκείνοι που χρηματοδότησαν τους αντιπάλους τού
Μιλόσεβιτς; Αυτοί που λησμόνησαν τον Αραφάτ, ο οποίος τόσο απλόχερα στήριξε με
την παρουσία του δύο κομματικά συνέδρια; Όσοι βάφτισαν «τρομοκρατία» τον
ηρωικό αγώνα των «τριτοκοσμικών» Αφγανών και Ιρακινών; Εκείνοι που «τσάκισαν»
πολλούς βουλευτές, ακόμα κι αυτούς που δεν υπέγραψαν την «τροπολογία Πάχτα»,
ενώ με νομοσχέδια νομιμοποιούσαν σωρηδόν αυθαίρετα και αποχαρακτηρισμούς
δασών; Αυτοί που διόγκωσαν την ιδιωτική υγεία, την ιδιωτική εκπαίδευση και
παραπαιδεία; Όσοι βάφτισαν «δεξιό» τον Στέλιο Παπαθεμελή, ενώ υμνούσαν ως
«προοδευτικούς» τους κ.κ. Στέφανο Μάνο και Ανδρέα Ανδριανόπουλο; Αυτοί που
αποδέχθηκαν φαινόμενα διαφθοράς, π.χ. στο Χρηματιστήριο; Όσοι κουκούλωσαν τα
πόθεν έσχες των βουλευτών; Εκείνοι που ανέχθηκαν «υπόπτους» επί δικτατορίας,
ακόμα και σε ψηφοδέλτια;

Αυτοί που έγραψαν στα παλιά τους παπούτσια την Αριστερά; Όσοι την απεκάλεσαν
περιθωριακή (π.χ. ο κ. Θ. Πάγκαλος στη NET), την ίδια ώρα που ο Γιώργος
Παπανδρέου (στην Αθήνα) έκανε προς αυτήν έστω ένα δειλό άνοιγμα; Αυτοί που
άλλαξαν την ηγεσία στο ΠΑΣΟΚ, αλλά κανείς δεν κατάλαβε πώς, πού και πότε αυτό
αποφασίστηκε; Εκείνοι που έδωσαν ως δείγμα γραφής τής «συμμετοχικής
δημοκρατίας» τη διεύρυνση με… τέσσερις παλαιούς πολιτικούς μετά – και όχι
πριν – την εκλογή νέου προέδρου; Αυτοί που υποτίμησαν τον αντίπαλο, επέδειξαν
αλαζονεία, κολακεύτηκαν από κόλακες και λησμόνησαν τους ευεργέτες τους; Ή
μήπως εκείνοι που επέτρεψαν στον Κώστα Καραμανλή να τους κλέψει τις έννοιες
«σεμνότητα, ταπεινότητα και σοβαρότητα», που θα έπρεπε να είναι δική τους
σημαία;