Eκπέμπουν SΟS 9 είδη ζώων

Εννέα είδη ζώων της ελληνικής πανίδας εκπέμπουν SOS. Σύμφωνα με τα στοιχεία
των οικολογικών οργανώσεων WWF Ελλάς και Greenpeace, ο αριθμός αυτών των ειδών
μειώνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν ακόμα και
με εξαφάνιση.

H νομοθεσία, η δημιουργία εθνικών δρυμών και καταφυγίων, η έντονη
δραστηριότητα των οικολογικών οργανώσεων, η ευαισθησία των πολιτών δεν έφτασαν
για την προστασία αυτών των ειδών.

Οι γυπαετοί της Κρήτης μόλις πριν από έξι χρόνια ήταν περισσότεροι από 150.
Σήμερα δεν ξεπερνούν τους 30. Οι – επίσης κρητικοί – αγριόγατοι είναι σήμερα
60 ενώ το 1998 ήταν 200. Τα τσακάλια μειώνονται δραματικά. Το 1974 ήταν
περισσότερα από 7.000.

Στο τέλος της δεκαετίας του ’90 μετρήθηκαν 200. Σήμερα δεν ξεπερνούν τα 120.
Στον Ευρώτα ποταμό ζει ένα μικρό ψάρι που λέγεται μενίδα. Δεν υπάρχουν
περισσότερα από 10 τέτοια ψάρια στον ποταμό.

«H ελληνική πανίδα φτωχαίνει ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια, δεν
υπάρχει αμφιβολία. Τα είδη που ζουν και αναπτύσσονται στην Ελλάδα λιγοστεύουν
δραματικά», εξηγεί ο κ. Νίκος Χαραλαμπίδης, επικεφαλής του ελληνικού γραφείου
της Greenpeace.

Ήταν… επικηρυγμένο

Το τσακάλι είναι παράδειγμα αυτής της τάσης. Είναι ένα σπάνιο θηλαστικό που
ζει σε ελάχιστες περιοχές των Βαλκανίων. Τα τελευταία 25 χρόνια, σύμφωνα με
στοιχεία του WWF Ελλάς, οι πληθυσμοί του είδους έχουν μειωθεί δραματικά, με
αποτέλεσμα να αποτελεί το πλέον απειλούμενο θηλαστικό στην Ελλάδα. Μέχρι το
1990 ήταν «επικηρυγμένο» είδος από την πολιτεία και δινόταν αμοιβή για τη
θανάτωσή του από τα δασαρχεία.

Ο μαυρόγυπας (ο μεγαλύτερος γύπας της Ευρώπης) είναι ένα άλλο παράδειγμα που
δείχνει ότι οι προσπάθειες για την προστασία του γίνονται σε λάθος κατεύθυνση.
«Ο βασικός παράγοντας που έχει οδηγήσει στον περιορισμό τού πληθυσμού του
μαυρόγυπα είναι η έλλειψη τροφής», αναφέρει το WWF Ελλάς.

«Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν φορείς διαχείρισης και ειδικοί επιστήμονες και
φύλακες στις προστατευόμενες περιοχές όπου ζουν τα ζώα που κινδυνεύουν.

H οριοθέτηση των καταφυγίων άγριας ζωής γίνεται χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι
οικολογικές απαιτήσεις του είδους και τέλος η διάνοιξη ορεινού οδικού δικτύου
ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές έχουν σαν αποτέλεσμα να
διευκολύνεται πολύ η προσέγγιση των λαθροκυνηγών», υπογραμμίζει η Greenpeace.
To υπουργείο Γεωργίας πάντως υποστηρίζει ότι η χώρα μας είναι πρωτοπόρος,
ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τουλάχιστον στο νομοθετικό οπλοστάσιο για την
προστασία της φύσης.

Και τα ψάρια

Οι επιστήμονες του Εθνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών μελετούν κάθε χρόνο τα
ενδημικά ψάρια του γλυκού νερού της Δυτικής Ελλάδας και της Πελοποννήσου.
Συγκρίνοντας τα στοιχεία της τελευταίας έρευνας με αντίστοιχες παλιότερες, οι
επιστήμονες διαπίστωσαν ότι αρκετά είδη βρίσκονται σε πολύ χειρότερη μοίρα
σήμερα. Ο ζουρνάς ή βαλέντσια είναι ένα από τα πιο απειλούμενα είδη στη χώρα.
Το κυριότερο πρόβλημά του είναι η εξαφάνιση των βιοτόπων όπου ζει. Ευτυχώς,
ακόμα συναντάται σε αφθονία στις πηγές της Χιλιαδούς. Το γκαβόχελο ή
εντοτομύζον είναι το δεύτερο πιο απειλούμενο είδος και το πιο μυστηριώδες.
Αλλά σε ακόμα χειρότερη μοίρα βρίσκεται η μενίδα ή λουτσίσκους.

Το ψάρι αυτό ζει μόνο στον Ευρώτα, ποτάμι το οποίο έχει σχεδόν ξεραθεί λόγω
των ανεξέλεγκτων γεωτρήσεων και της υπεράντλησης των υδάτων του.