Όταν ο Ποπάι μαλώνει με τον Bρούτο για το… Kυπριακό

Τα διαφημιστικά σπoτ του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος με τον Ντενίζ Μπαϊκάλ – Ποπάι και τον Ταγίπ Ερντογάν – Βρούτο

Τις βαθιές διαφορές ανάμεσα στις πολιτικές φιλοσοφίες του κόμματος της
Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης (ΑΚΡ) και του Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος
(CHP) σκιαγραφεί με έντονο τρόπο η προεκλογική περίοδος που έχει ήδη αρχίσει
στην Τουρκία εν όψει των δημοτικών εκλογών της 28ης Μαρτίου.

Λόγω της σημερινής πολιτικής συγκυρίας στην Τουρκία, αυτές οι δημοτικές
εκλογές χαρακτηρίζονται από μια μεγάλη πόλωση και πολλοί τις παρομοιάζουν με
«μια κούρσα με δύο μόνο άλογα», με την ρητορική του AKP να παραμένει μακριά
από τα ζητήματα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και να εστιάζεται στη
βελτίωση της καθημερινής ζωής των πολιτών μέσω της τοπικής αυτοδιοίκησης και
το CHP, αντίθετα, να προσπαθεί μάταια να εμπλέξει στις δημοτικές εκλογές το
Κυπριακό, την E.E. και τους «κινδύνους» κατά του κοσμικού καθεστώτος.

Τα σποτ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της στάσης του CHP είναι η
δημιουργία μιας σειράς διαφημιστικών σπoτ, με βάση τις παλιομοδίτικες πια
περιπέτειες του Ποπάι με τον Βρούτο, με κεντρικό ήρωα τον Ντενίζ Μπαϊκάλ στον
ρόλο του Ποπάι και τον Ταγίπ Ερντογάν ως Βρούτο.

Ένα από τα κεντρικά θέματα της προεκλογικής αυτής διαφήμισης είναι το Κυπριακό
όπου ο Ντενίζ-Ποπάι, με τη βοήθεια των έξι βελών – σύμβολο της κεμαλικής
επανάστασης και του CHP – «σώζει» την τελευταία στιγμή την Κύπρο που την
ξεπουλά στους ξένους ο Ερντογάν-Βρούτος.

«Ο τρόπος με τον οποίο το CHP κάνει πολιτική δεν είναι ρεαλιστικός», λέει ο
καθηγητής του Πανεπιστημίου Κοτς Φουάτ Κέιμαν και σημειώνει ότι «η ηγεσία του
CHP θα έπρεπε να καταλάβει ότι το τουρκικό κράτος δεν είναι μονολιθικό και
κυρίως ότι υπάρχει μια ορισμένη συνεργασία ανάμεσα στο AKP και το κράτος».

Καταλύτης. Το AKP αναμφισβήτητα λειτούργησε και λειτουργεί ως καταλύτης
αλλά στο Κυπριακό η αλλαγή της παραδοσιακής τουρκικής πολιτικής, που είχε ως
βάση ότι «η μη επίλυση είναι λύση», έγινε με τη συνέργεια ενός μέρους του
στρατού και της γραφειοκρατίας, καταδεικνύοντας έτσι τις αλλαγές που γίνονται
στον πυρήνα του τουρκικού κράτους, αλλαγές που το CHP φαίνεται πως αδυνατεί να
κατανοήσει.

Πιστό στην κρατιστική του παράδοση, σε συνδυασμό με την προσωπικότητα του
Ντενίζ Μπαϊκάλ, το CHP έχει υιοθετήσει μια απόλυτα αρνητική στάση απέναντι
στην πολιτική του Ταγίπ Ερντογάν και οριοθετεί την πολιτική του ρητορική στην
σκιά του στρατού, με αποτέλεσμα πολλοί να το χαρακτηρίζουν σήμερα ως
«βασιλικότερο του βασιλέως».

«H απουσία πολιτικής για την E.E. και το Κυπριακό έχει οδηγήσει το CHP στην
σημερινή του κατάσταση», λέει ο αρθρογράφος της «Μιλιέτ» Ντεριά Σαζάκ και
εξηγεί ότι ο λόγος είναι η ταχεία απώλεια της κοινωνικής του βάσης.

Μετά την επανεκλογή του Μπαϊκάλ στην ηγεσία του κόμματος το 2001 αρχίζει μια
εντυπωσιακή ταύτιση του CHP με το υπερσυντηρητικό κράτος, συμπεριλαμβάνοντας
στα ψηφοδέλτιά του συνταξιούχους γραφειοκράτες, όπως τον σκληροπυρηνικό πρώην
πρέσβη Ουνούρ Οϊμέν, ενώ μετά τις εκλογές του 2002 κεντρικό θέμα της ρητορικής
του είναι ότι το «ισλαμικό» AKP αποτελεί «απειλή» κατά του κοσμικού
καθεστώτος, προσέγγιση που πείθει όλο και λιγότερους Τούρκους.

Ο κίνδυνος. H ηγεσία του CHP φαίνεται ότι έχει στηρίξει τις ελπίδες της
να έρθει στην εξουσία, υπενθυμίζοντας με πληκτικό – σύμφωνα με πολλούς – τρόπο
τις ισλαμικές ρίζες του κυβερνώντος κόμματος και απέχει ουσιαστικά από
οποιαδήποτε εποικοδομητική συζήτηση για την E.E. και γενικότερα για τα μεγάλα
θέματα που απασχολούν τη σημερινή τουρκική κοινωνία.

Όσο το CHP θα ασκεί πολιτική με την ελπίδα ότι το AKP θα βρεθεί σε μια
κατάσταση ανοιχτής σύγκρουσης με το κράτος, θα αποτυχαίνει, λένε πολιτικοί
παρατηρητές στην Κωνσταντινούπολη και προειδοποιούν ότι η απουσία δυναμικής
και ρεαλιστικής αντιπολίτευσης ενέχει τον κίνδυνο να δημιουργήσει μεγάλα
προβλήματα στην πολιτική συμπεριφορά του AKP και κατά συνέπεια στην Τουρκία.