H χαμένη ευκαιρία του B’ KΠΣ

Πάει, χάθηκαν, 550 εκατομμύρια ευρώ από το B’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης. Τη
«λυπητερή» μάς φύλαγε για προεκλογικό δώρο ο επίτροπος Μισέλ Μπαρνιέ, που μας
έδωσε, μάλιστα, και τη χαριστική βολή, λέγοντας ότι είμαστε η χώρα με τις
μεγαλύτερες απώλειες από το συγκεκριμένο πακέτο.

Τι έφταιξε και πετάξαμε στον κάλαθο των αχρήστων ένα τέτοιο σημαντικό ποσό, το
οποίο αντιστοιχεί στις αυξήσεις ενός χρόνου των συντάξεων του ΟΓΑ, του ΕΚΑΣ
και των επιδομάτων των Ατόμων με Αναπηρίες μαζί, ή στο ένα τρίτο του κόστους
του αεροδρομίου των Σπάτων; Οι αιτίες είναι βασικά δύο: η κακοδιαχείριση και
οι λογής λογής ατασθαλίες.

Ανοχή, τέλος

H Ευρωπαϊκή Επιτροπή, όπως έχει φανεί εδώ και περίπου δύο χρόνια, δεν είναι
πια διατεθειμένη να ανέχεται την «α λα γκρέκα» εκτέλεση των έργων και των
προγραμμάτων. Θέλει να τηρούνται με συνέπεια οι κοινοτικοί κανόνες. Δεν
εκταμιεύει κονδύλια για έργα που έχουν ανατεθεί χωρίς κανονικές διαγωνιστικές
διαδικασίες. Δεν εντάσσει έργα που δεν είναι επιλέξιμα με βάση τους
κοινοτικούς κανόνες. Δεν χρηματοδοτεί αλλεπάλληλες υπερβάσεις προϋπολογισμών
έργων, από τις οποίες επωφελείται ο ίδιος εργολάβος. Δεν κλείνει τα μάτια στις
αντικανονικές διαδικασίες που διαπιστώνει κατά τους ελέγχους της. Και ήταν
αυτοί οι έλεγχοι, ιδίως στις περιφέρειες, όπου τα έργα εκτελούν οι φορείς τής
Τοπικής Αυτοδιοίκησης, που αποκάλυψαν «σημεία και τέρατα» για το B’ ΚΠΣ. Εξ ου
και οι περικοπές.

Δικαιολογίες

Οι ελληνικές αρχές και τα αρμόδια στελέχη στα υπουργεία, που ασφαλώς πασχίζουν
για να προχωρήσουν τα έργα και να απορροφηθούν τα κονδύλια, έχουν να
αντιτάξουν τα δικά τους επιχειρήματα. Θα πουν, για παράδειγμα, ότι η Επιτροπή
είναι υπερβολικά προσκολλημένη στο γράμμα του νόμου και έχει απαιτήσεις που
δεν έχουν εφαρμογή στην ελληνική πραγματικότητα. Ίσως, ακόμη, να πουν κάποιοι
ότι ο υπερβάλλων ζήλος που δείχνει αυτή η Επιτροπή είναι εκ του πονηρού, για
να διοχετευθούν τα κονδύλια που θα χάσει η Ελλάδα – και άλλες χώρες – σε
προγράμματα από τα οποία θα επωφεληθούν οι «μεγάλοι» της Ένωσης ή τα νέα
κράτη-μέλη.

Όλες αυτές οι απαντήσεις, όμως, ακόμη κι αν περιέχουν στοιχεία αλήθειας, δεν
έχουν ιδιαίτερη αξία. Γιατί, είτε μας αρέσει είτε όχι, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα
συνεχίσει να αξιολογεί τα ελληνικά έργα και προγράμματα με τους δικούς της
κανόνες. H Ευρωπαϊκή Ένωση είναι αυτή που πληρώνει και το εκτελεστικό της
όργανο, η Κομισιόν, θέλει να πείσει ότι τα λεφτά του Ευρωπαίου φορολογούμενου
πιάνουν τόπο. Εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να προσαρμοστούμε στους κανόνες
αυτούς. Εκτός αν δεν μας ενδιαφέρει να χάσουμε πολλαπλάσια ποσά από το Γ’ ΚΠΣ.