Θύματα της επιτυχίας τους

Ο Ρόμπερτ Άτκινς, εμπνευστής της «Δίαιτας Άτκινς», πλούσιας σε πρωτεΐνες
και φτωχής σε υδατάνθρακες, πέθανε υπέρβαρος. H σύζυγός του αποδίδει τον
θάνατό του σε προβλήματα υγείας που δεν σχετίζονται με τις αμφισβητούμενες
διατροφικές του συνήθειες. Άλλοι όμως ισχυρίζονται ότι η εφεύρεσή του αυτή
συνέβαλε στον θάνατό του. Και η ιστορία φαίνεται να έχει πολλά παραδείγματα
πρωτοπόρων που έπεσαν θύματα της ίδιας της επιτυχίας τους…

TZIM ΦΙΞ (1932-1984)

Έκανε μόδα το τζόγκινγκ

H χοληστερίνη έφραξε τελείως μία από τις αρτηρίες του Τζιμ Φιξ

Ο Τζιμ Φιξ έκανε καριέρα στα τέλη του 1970 και τις αρχές του 1980 εξυμνώντας
τις αρετές του τζόγκινγκ. Το βιβλίο του «Ο Πλήρης Οδηγός για το Τρέξιμο» που
κυκλοφόρησε το 1977 έγινε μπεστ σέλερ. Σε αυτό αποδίδεται η «επανάσταση της
καλής φυσικής κατάστασης».

Μέσα σε λίγους μήνες από την κυκλοφορία τού βιβλίου η Αμερική άρχισε να
υιοθετεί την άποψή του ότι το τρέξιμο καταπολεμάει τις καρδιαγγειακές παθήσεις
και ότι η άσκησει βοηθάει στην απώλεια βάρους.

H τρέλα εξαπλώθηκε έως την Ευρώπη και μεγάλωσε μια ολόκληρη γενιά με τις
αρετές του τρεξίματος. Στο δεύτερο συμπληρωματικό βιβλίο του, που κυκλοφόρησε
τρία χρόνια αργότερα, ο Φιξ εξηγούσε πόσο η τακτική σωματική άσκηση μπορεί να
συμβάλλει στην αύξηση της διάρκειας ζωής του ανθρώπου.

Δυστυχώς όμως η θεωρία του δεν εφαρμόστηκε στον ίδιο. Στις 20 Ιουλίου 1984,
κατέρρευσε και πέθανε από σοβαρό καρδιακό επεισόδιο κατά τη διάρκεια του
καθιερωμένου πρωινού του τρεξίματος σε ηλικία 52 ετών. Όπως αποδείχθηκε θα
είχε ευτυχέστερη κατάληξη εάν αφιέρωνε λίγη από την ενέργειά του στην υγιεινή
διατροφή. H χοληστερίνη είχε φράξει τελείως μία από τις αρτηρίες του, κατά 80%
τη δεύτερη και κατά 70% μια τρίτη…

ΧΑΛ ΜΠΛΕΪΚ KAI XENPI ΣΜΟΛΙΝΣΚΙ (-1973)

Τους πρόδωσε το «Ιπτάμενο Αυτοκίνητο»

Το «Ιπτάμενο Αυτοκίνητο» τελικά συνετρίβη

Οι δύο Αμερικανοί μηχανικοί είχαν ένα όνειρο… να κατασκευάσουν το πρώτο
υβριδικό ιπτάμενο αυτοκίνητο στον κόσμο. Το 1971 ίδρυσαν την Advanced Vehicle
Engineers για να κάνουν το μηχανολογικό τους σχέδιο πραγματικότητα
συνδυάζοντας την καμπίνα και τους ιπτάμενους ελέγχους ενός μικρού Cessna και
ενός Ford Pinto, ιδιαίτερα δημοφιλούς αυτοκινήτου της εποχής.

H ιδέα ήταν απλή: βιδώνοντας τα φτερά του Cessna πάνω στην οροφή του
αυτοκινήτου, οι ιδιοκτήτες του οχήματος (το οποίο ονομάστηκε Mizar) θα είχαν
τη δυνατότητα να πετάξουν στο αεροδρόμιο της επιλογής τους, να ξεβιδώσουν τα
φτερά και να οδηγήσουν έως τον τελικό τους προορισμό. Οι διαφημίσεις
προέβαλλαν τη μείωση του χρόνου μετακίνησης. Οι υπηρεσίες των εταιρειών
ενοικίασης αυτοκινήτων δεν θα ήταν πλέον απαραίτητες.

H προβολή του πρωτότυπου αεροπλάνου-αυτοκινήτου έλαβε τέτοιες διαστάσεις που ο
Γκάλπιν Φορντ, μεγάλος έμπορος της Καλιφόρνιας, υπέγραψε συμφωνία διανομής του
νέου προϊόντος.

Και ενώ όλα έδειχναν ότι σύντομα οι κόποι θα ανταμείβονταν, ο Σμολίνσκι και ο
Μπλέικ σκαρφάλωσαν σε ένα Mizar στον αεροδιάδρομο του Βαν Νιούις μεταξύ Λος
Άντζελες και Σάντα Μπάρμπαρα. Οι Advanced Vehicle Engineers βρέθηκαν να πετούν
με ένα Ford Pinto χωρίς φτερά καθώς αυτά αποσπάστηκαν το αυτοκίνητο καρφώθηκε
στο έδαφος και οι δύο άνδρες σκοτώθηκαν. Εμπορικό όχημα αέρος και εδάφους δεν
έχει εφευρεθεί ακόμη…

MAPIA KIOYPI (1867-1934)

Τη σκότωσε η ραδιενέργεια

H Μαρία Κιουρί πήρε Νόμπελ Χημείας και Φυσικής

Γεννήθηκε στην Πολωνία και το πραγματικό της όνομα ήταν Μαρία Σκλοντόβσκα.
Μετακόμισε στο Παρίσι για να σπουδάσει και υπήρξε η πρώτη γυναίκα που δίδαξε
στη Σορβόνη Χημεία και Φυσική. Παντρεύτηκε τον Πιέρ Κιουρί και μαζί
αφιερώθηκαν στην έρευνα των ραδιενεργών ουσιών και συγκεκριμένα σε ένα είδος
ορυκτού ουρανίου που ονομάζεται pitchblende. Οι μόχθοι του τούς οδήγησαν στην
ανακάλυψη δύο νέων στοιχείων: του πολωνίου και του ραδίου. Δεν κατοχύρωσε τα
πνευματικά δικαιώματα για τη διαδικασία εξαγωγής του ραδίου· έτσι το μέταλλο
μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο περαιτέρω έρευνας.

Φημιζόταν για τη σεμνότητα και την αφοσίωσή της. Κατά τη διάρκεια του A’
Παγκοσμίου Πολέμου προώθησε τη χρήση της κινητής ραδιογραφίας για τη θεραπεία
των τραυματιών και έγινε διάσημη παγκοσμίως με μία σειρά διαλέξεων που
πραγματοποίησε στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1921. Ήταν η πρώτη που απέσπασε δύο
βραβεία Νόμπελ σε δύο τομείς. Το 1903, τιμήθηκε μαζί με τον άνδρα της, Πιέρ
Κιουρί, ο οποίος ανακάλυψε ακτίνες όμοιες με τις ακτίνες X, με το βραβείο
Φυσικής. Το βραβείο για τη Χημεία ήρθε λίγο αργότερα, το 1911, για τη μελέτη
«του αξιοσημείωτου αυτού στοιχείου (του ραδίου)».

Ειρωνεία της τύχης: η Μαρία άρχισε να εκφράζει ανησυχίες ότι οι φυσικοί και οι
κατασκευαστές καλλυντικών δεν έπαιρναν τις απαραίτητες προφυλάξεις κατά τη
χρήση ραδιενεργών υλικών. Όσο για την ίδια, πέθανε στις ελβετικές Άλπεις από
λευχαιμία λόγω χρόνιας έκθεσης σε ραδιενεργά ισότοπα. Οι σημειώσεις της είναι
ακόμη τόσο ραδιενεργές που απαιτείται η χρήση ειδικής στολής από όσους τις
μελετούν. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα το λείψανο της οποίας τοποθετήθηκε κάτω από
το Πάνθεον στο Παρίσι (1995), το κοιμητήριο των πιο σεβαστών πολιτών.

ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΜΠΡΟΝΤΙ (1741-1788)

H εφεύρεσή του τον «κρέμασε»

Γουίλιαμ Μπρόντι

Σεβαστό μέλος της κοινωνίας του Εδιμβούργου, ο Γουίλιαμ Μπρόντι συνδύαζε την
ικανότητά του ως επιπλοποιού και την οξυδέρκεια του πολιτικού. Ο Μπρόντι όμως,
κάτω από το πέπλο της αστικής ευγένειας διήγε μυστικό βίο ως τέλειος
διαρρήκτης. Έτσι χρηματοδοτούσε και έναν πολυδάπανο τρόπο ζωής που
περιελάμβανε δύο ερωμένες, πέντε παιδιά και την κακή συνήθεια του τζόγου. H
πρωινή δουλειά, η οποία περιελάμβανε την επιδιόρθωση και τοποθέτηση κλειδαριών
στις ιδιοκτησίες των πελατών του, παρείχε τη δυνατότητα στον Μπρόντι να έχει
πρόσβαση στα πλούσια σπίτια τους κατά την απουσία τους. H συμμορία του
συνελήφθη σε μια επιχείρηση ληστείας στο γραφείο τής Αυτού Μεγαλειότητος. Ο
Μπρόντι κατέφυγε στο Άμστερνταμ αλλά συνελήφθη και επέστρεψε στη Σκωτία για να
δικαστεί. Καταδικάστηκε σε απαγχονισμό. H μοίρα όμως επεφύλασσε μία ειρωνεία
στο τέλος για τον διπρόσωπο διαρρήκτη. Πλησιάζοντας την αγχόνη καυχήθηκε στο
πλήθος ότι ήταν ακριβώς η κρεμάλα που ο ίδιος είχε σχεδιάσει για να
διασφαλίζει βέβαιο και γρήγορο θάνατο των θυμάτων του. Και ισχυρίστηκε ότι
επρόκειτο για την πιο αποτελεσματική αγχόνη. Λένε όμως ότι όταν την πλησίασε
το κουράγιο του δεν τον εγκατέλειψε. Αντίθετα, έδειξε ένα είδος ανωτερότητας,
ταλαντεύτηκε κοιτώντας χαμογελαστός γύρω του και έφυγε με το χέρι στο
στήθος…