ΣE ΠPΩTO ENIKO Aνάσες ελευθερίας

Την πρώτη φορά που μιλήσαμε στο τηλέφωνο με αφορμή μία συνέντευξη ήταν
σφιγμένη, φειδωλή στις κουβέντες και λίγο καχύποπτη. Άφησα σε εκείνη την
πρωτοβουλία της επόμενης επικοινωνίας. Χρειάστηκε να περάσουν πολλοί μήνες
μέχρις ότου συναντηθούμε από κοντά. Υπήρχαν εξάλλου αντικειμενικές δυσκολίες,
καθώς εκτίει ποινή ισόβιας κάθειρξης για σοβαρό αδίκημα. Είμαστε συνομήλικες,
με τη διαφορά ότι εκείνη τα τελευταία δώδεκα χρόνια της ζωής της έχει στερηθεί
την προσωπική της ελευθερία. Όλα αυτά τα χρόνια ελάχιστες φορές έχουμε θίξει
την ουσία της υπόθεσης που την έφερε αντιμέτωπη με τον Νόμο και κατέληξε στη
φυλακή. Εγώ δεν είμαι δικαστής και εκείνη ούτως ή άλλως πληρώνει το τίμημα των
επιλογών της. Μέχρι πριν από λίγο καιρό προσπαθούσε να γεμίσει τον χρόνο της
και να… σπρώχνει τις μέρες των ισόβιων δεσμών. Δεν ζήτησε ποτέ ευνοϊκή
μεταχείριση. Της αρκούν οι τακτικές ανάσες ελευθερίας, που εισπνέει κάθε 2-3
μήνες όταν παίρνει άδεια. Το μόνο που τη νοιάζει είναι να βρεθεί κοντά στα
παιδιά της. Έτοιμη να δεχθεί την κριτική τους. Πριν από λίγους μήνες στη
διάρκεια της δίκης για τη 17N τη συνάντησα έξω από τη φυλακή επιστρέφοντας από
μία ακόμη 8ήμερη άδειά της. Είχε φτάσει νωρίτερα. Μου ζήτησε να βγω στο
προαύλιο γιατί δεν ήθελε να μπει στο δικαστήριο. Κοιτούσε το ρολόι της. Ήθελε
να εξαντλήσει και το τελευταίο δευτερόλεπτο της περιορισμένης ελευθερίας της.
Το ραντεβού ανανεώθηκε με την ευκαιρία της δίκης του ΕΛΑ. Δεν το αρνήθηκα. Εγώ
με τη λήξη της συνεδρίασης μπορώ να φύγω από εκεί, ενώ εκείνη πρέπει να
περιμένει μέχρι την επόμενη φορά.