O συνήγορος του αναγνώστη

Σταχυολογώ σήμερα απόψεις αναγνωστών που δεν ενίστανται για δημοσιεύματα,
αλλά ζητούν διευκρινίσεις και ακόμα δίνουν ιδέες.

Παρατυπίες σε ιδιωτικό

Αναφερόμενη σε πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας, η κυρία Ματίνα Τσιλιγιάννη
(Γαλάτσι), αναρωτιέται γιατί δεν δημοσιεύθηκαν τα ονόματα ιδιωτικών σχολείων,
των οποίων οι καθηγητές παραδέχθηκαν ότι οι ιδιοκτήτες τούς υποχρέωσαν να
σβήσουν απουσίες μαθητών και να αλλάζουν βαθμολογίες. «Πρέπει να γνωρίζουμε»,
συμπληρώνει η αναγνώστρια, «και για το καλό των παιδιών μας και για να
αξιολογήσουμε τα σχολεία».

H έρευνα στην οποία αναφερόσαστε έγινε από το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ
και την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών. Σε όλες τις παρόμοιες έρευνες
ονόματα και προσωπικά στοιχεία δεν υπάρχουν, για πολλούς – και ευνόητους –
λόγους.

Θανατηφόροι ρύποι

Θορυβημένος από την έρευνα της εφημερίδας «Σούπερ απειλή από βενζόλη – εκτός
ορίων ο καρκινογόνος ρύπος στα πρατήρια βενζίνης» (10 Φεβρουαρίου) ο
αναγνώστης κ. Στυλιανός Γκόνιας (Παγκράτι) γράφει επί λέξει: «Να γράψετε και
να ξαναγράψετε και να πιέσετε όποιους έχουν την ευθύνη, ώστε να απομακρυνθούν
τα βενζινάδικα από τα ισόγεια πολυκατοικιών. Είναι υποκρισία να μας λένε να
μην καπνίζουμε και να επιτρέπουν να υπάρχουν κάτω από παράθυρα σπιτιών αντλίες
βενζίνης που βγάζουν συνεχώς καρκινογόνους ρύπους, όπως γράφετε. Και κάτι
άλλο. Με τους χαλασμένους καταλύτες τι θα γίνει; Κι αυτοί δεν βγάζουν
καρκινογόνα αέρια;».

Συζήτησα το θέμα με τον συντάκτη της έρευνας και σας απαντώ συνοπτικά: Δεν
είναι η πρώτη φορά που η εφημερίδα καταπιάνεται με την πρωτοφανή, για
πολιτισμένη χώρα, συνύπαρξη βενζινάδικων και σπιτιών. Και δεν θα είναι η
τελευταία. Βεβαίως και οι χαλασμένοι καταλύτες εκλύουν επικίνδυνους ρύπους,
βενζόλιο για την ακρίβεια. Στις 15 Ιανουαρίου «TA NEA» είχαν δημοσιεύσει
μεγάλη έρευνα για το θέμα των καταλυτών, είχαν προτείνει μέτρα και είχαν
δημοσιεύσει συμβουλές ειδικών για τη συντήρησή τους.

Στην ψυχή των ανθρώπων

Εκτός από «νέος επιστήμονας», όπως αυτοπροσδιορίζεται, ο κ. Θωμάς Βέργος, που
ζει στο Ηράκλειο Κρήτης, είναι και άκρως ευαίσθητος. Παράγραφοι από το e-mail
του: «…Και καλά κάνετε που μεταφέρετε από τη γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου την
εικόνα και τα λόγια κυβερνητικών παραγόντων, αφού αυτοί είναι εμπνευστές του
έργου. Αλλά εγώ πολύ περισσότερο θα ήθελα να διαβάσω τα λόγια ενός
αρχιμηχανικού, ενός επιστήμονα ή και ενός εργάτη. Τι συναισθήματα έχουν μετά
από μια τελική εντολή που δίνουν, τις αγωνίες για τις πελώριες ευθύνες τους,
τα ρίσκα τους, την ανακούφισή τους μετά την τοποθέτηση μιας τελευταίας
βίδας…».

Στο ίδιο μοτίβο είναι έως το τέλος του το e-mail κι εγώ προσθέτω μόνο πως
πριν καν δημοσιευτεί οποιαδήποτε ιδέα ή πρόταση αναγνώστη, τη γνωρίζουν και
την αξιολογούν οι υπεύθυνοι της εφημερίδας.

Παιχνίδια της γλώσσας

Παιγνιώδες, υποθέτω, το περιεχόμενο του e-mail που έστειλε ο κ. Φώντας
Μητρόπουλος (εκπαιδευτικός, Γουδί):

«Τον πρωτοσέλιδο τίτλο της εφημερίδας (9 Φεβρουαρίου) όπου ο Γιώργος λέει “Έχω
εντολή ρήξης με 1.075.085 ναι” εγώ τον ερμήνευσα ότι έχει εντολή να κάνει ρήξη
με τα 1.017.085 ναι».

Καλό, σαν καλαμπούρι, κύριε Μητρόπουλε, αλλά δεν νομίζω ότι θα υπήρξε έστω και
ένας αναγνώστης που θα μπερδεύτηκε για την «εντολή ρήξης», αφού είχε με το
μέρος του 1.017.085 ναι. Ο περιορισμός των λέξεων στους τίτλους πάντα
δημιουργεί ομολογουμένως ορισμένες… αμφισημίες.

ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ επικοινωνίας με τη στήλη:

e-mail: kresvanis@hotmail.com

και «TA NEA», Χρήστου Λαδά 3, Αθήνα – T.K. 102 37