Aιμοδότες από φιλότιμο

Στην επικαιρότητα ήρθε το θέμα της αιμοδοσίας με την κίνηση του προέδρου
του ΠΑΣΟΚ Γιώργου Παπανδρέου στο περιθώριο της ψηφοφορίας για την εκλογή του.
Ωστόσο, οι Έλληνες είναι πολύ πρόθυμοι στην αιμοδοσία σε σχέση με τους
Ευρωπαίους (βρίσκονται στη δεύτερη θέση μετά την Αυστρία), ενώ σε αντίθεση με
αυτούς δεν ζητούν ανταλλάγματα για την προσφορά τους.

Αυτό προκύπτει από μία νέα κοινοτική δημοσκόπηση (ευρωβαρόμετρο), η οποία
διεξήχθη μεταξύ 16.230 κατοίκων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ηλικίας άνω των 15
ετών. Όπως έδειξε, η χώρα μας βρίσκεται στη δεύτερη καλύτερη ευρωπαϊκή θέση σε
ποσοστό αιμοδοτών (πρώτη η Αυστρία με 51%, μετά εμείς με 40%), ενώ ζητάμε
λιγότερο απ’ όλους ανταλλάγματα (μόλις το 18% των Ελλήνων πιστεύουν πως πρέπει
έστω να παίρνουν μια άδεια από τη δουλειά τους για να δώσουν αίμα, ενώ ο
ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 43%).

Τα ευρήματα αυτά δεν εντυπωσιάζουν τους ειδικούς. «Οι Έλληνες έχουν φιλότιμο
και, αν τους ζητηθεί, θα τρέξουν να δώσουν αίμα δίχως δεύτερη σκέψη», λέει η
κυρία Νίκη Νταλαμάγκα, διευθύντρια του Τμήματος Αιμοδοσίας στο Αρεταίειο
Νοσοκομείο. «Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως αποκτήσαμε ξαφνικά πληθώρα εθελοντών
αιμοδοτών. Αν και ο αριθμός τους έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, δεν έχουμε
ακόμη φτάσει στο σημείο να καλύπτονται οι ανάγκες μας μόνο από εθελοντές».

Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, το περίπου 30% του αίματος που συλλέγεται
κάθε χρόνο στη χώρα μας προέρχεται από εθελοντές αιμοδότες και το υπόλοιπο από
συγγενείς και φίλους των ασθενών, κατά τον κ. Θεόδωρο Σπανό, διευθυντή του
Τμήματος Αιμοδοσίας στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία». «Πιστεύω ότι οι
Έλληνες δίνουν κυρίως αίμα όταν τους ζητηθεί, ενώ στο εξωτερικό η προσφορά
συνήθως είναι εθελοντική, καλύπτει τις ανάγκες και έτσι δεν υπάρχει ανάγκη να
δίνει αίμα περισσότερος κόσμος», λέει. «Αν το δικό μας 30% μπορούσαμε να το
κάνουμε 50%, θα είχαμε λύσει όλα μας τα προβλήματα. Νομίζω ότι είναι θέμα
περισσότερης και καλύτερης ενημέρωσης του κόσμου».

Χρήστος Καραμούτσος. «Τα 20′ που περνώ κάθε χρόνο δίνοντας αίμα, είναι τα δημιουργικότερα της ζωής μου»

Την ενημέρωση αυτή δεν είχε ο 36χρονος σήμερα Χρήστος Καραμούτσος. Όταν, όμως,
το 1987 χρειάστηκε αίμα ένας φίλος, πρόθυμα πήγε να το δώσει. Την προσφορά
επαναλαμβάνει έκτοτε κάθε χρόνο – και δηλώνει πως τα 20 λεπτά που περνά
ετησίως δίνοντας το αίμα του «είναι τα δημιουργικότερα της ζωής μου».

«H ιδέα της αιμοδοσίας μού άρεσε από την πρώτη στιγμή, γιατί ήταν κίνηση
προσφοράς», λέει. «Δίνω αίμα δύο φορές τον χρόνο και νιώθω καλά όταν σκέφτομαι
το παιδάκι ή τον άρρωστο ενήλικα που θα βοηθήσω. Νομίζω πως ωφελώ και την δική
μου υγεία ανανεώνοντας συστηματικά το αίμα μου, ενώ μέσα μου έχει πια αρχίσει
να ωριμάζει η ιδέα να γίνω και δωρητής οργάνων». H ιδέα του όποιου
ανταλλάγματος τον βρίσκει εντελώς αντίθετο. «Παρ’ ότι είμαι δημόσιος υπάλληλος
– δουλεύω στην Εθνική Τράπεζα – δεν έμαθα για τις δύο μέρες άδεια που
δικαιούμαι παρά μετά την εγγραφή μου ως εθελοντής αιμοδότης. Κι αυτές, όμως,
να μην υπήρχαν, εγώ θα συνέχιζα, γιατί αυτό που προσφέρω και που μου προσφέρει
η αιμοδοσία είναι πολύ πιο σημαντικά».

Οι μισοί Έλληνες δεν ζητούν κανένα αντάλλαγμα

Σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο, μόλις το 25% των Ευρωπαίων πιστεύουν πως η
αιμοδοσία πρέπει να είναι άνευ οποιουδήποτε ανταλλάγματος.

Οι Έλληνες βρίσκονται στην κορυφή της Ευρώπης στο θέμα αυτό με ποσοστό 48%
(είναι καθαρά θέμα ελληνικού φιλότιμου και αλτρουισμού, σύμφωνα με τους
ειδικούς), ενώ στο άλλο άκρο βρίσκονται οι Σουηδοί με μόλις 2%!

Παρ’ όλο, όμως, που οι Έλληνες δίνουν πρόθυμα το αίμα τους, σε ποσοστό 46%
πιστεύουν πως οι μεταγγίσεις αίματος δεν είναι ασφαλέστερες σήμερα απ’ ό,τι
πριν από 10 χρόνια (ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 62%), ενώ σε
ποσοστό 27% τις θεωρούν λιγότερο ασφαλείς – γεγονός που, σύμφωνα με τους
ειδικούς, ανακλά το έλλειμμα ενημέρωσης για την αιμοδοσία που υπάρχει στην
χώρα μας.