H «εγκαταλελειμμένη»

H επιθεώρηση έχει πεθάνει και το «Βίρα τις άγκυρες» των Παπαθανασίου – Ρέππα
στο Εθνικό, σ’ εκείνη την αξέχαστη παράσταση-διαμάντι του Σταμάτη Φασουλή,
ήταν το ξόδι που της άξιζε – απολαυστικό, εύφορο και συγκινητικό. Χρόνια το
πιστεύω αυτό. Το είδος υπάρχει ακόμα αλλά σα να σέρνεται από κεκτημένη
ταχύτητα, με κάποιες – σπάνιες πια – εκλάμψεις, υπηρετούμενο, κατά το 99%, από
σπουδαίους ηθοποιούς-μάστορες που σιγά-σιγά γερνάνε και κάποτε θα αποσυρθούν ή
θα φύγουν. Από τους νεώτερους που καταπιάστηκαν με την επιθεώρηση οι
περισσότεροι την εγκατέλειψαν και στράφηκαν αλλού, κάποιοι παραμένουν αλλά
εξευτελίζουν το είδος και τα παιδιά του θεάτρου, οι τριαντάρηδες και οι
εικοσάρηδες το αγνοούν ή το σνομπάρουν ή το φοβούνται ή αλλού είναι οι βλέψεις
τους ή κανείς δεν θέλει ή δεν τολμάει να τους δώσει ευκαιρίες. Άρα ένα είδος
που δεν ανανεώνεται δεν θα σβήσει με τους μάστορές του; Αλλά να που υπάρχουν
και εξαιρέσεις. Θα επανέλθω όμως.