KΩΣTΟYΛA MHTPΟΠΟYΛΟY Όλη η Eλλάδα τραγούδησε τον «Δρόμο» της

Εκπρόσωπος του αντιμυθιστορήματος και στιχουργός πολυτραγουδισμένη, η Κωστούλα Μητροπούλου έχασε τη μάχη για τη ζωή στα 71 της χρόνια

«Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία/, κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά.
/ Ήταν μια λέξη, μοναχά “ελευθερία”/ κι είπανε όμως πως την έγραψαν παιδιά»:
αληθινή μάνα των στίχων αυτών του τραγουδιού του Μάνου Λοΐζου ήταν η Κωστούλα
Μητροπούλου, η υπαρξιακή εκπρόσωπος του αντιμυθιστορήματος στη χώρα μας, η
οποία άφησε τη στερνή της πνοή σε ηλικία 71 χρόνων στο Γενικό Κρατικό
Νοσοκομείο.

Συγγραφέας 45 βιβλίων – 21 μυθιστορήματα, 12 συλλογές διηγημάτων, 3 νουβέλες,
ένα χρονικό, 8 θεατρικά – η Κωστούλα Μητροπούλου έγραφε όπως ανάσαινε. Ζούσε
για να γράφει κι έγραφε για να πάρει δυνάμεις να ζήσει. Ανήσυχο, ευαίσθητο και
ανοιχτό μυαλό, πέρα από συμβατικότητες, κατέγραψε σε πολλά βιβλία ιστορίες
γεμάτες Ελλάδα, αλλά με διεθνή απήχηση. Γι’ αυτό και το έργο της έχει
μεταφραστεί στα Γερμανικά, τα Αγγλικά, τα Ιταλικά και διδάσκεται σε
Πανεπιστήμια της Ελλάδας, χωρών της Ευρώπης, της Αμερικής, της Αυστραλίας, στο
Μεξικό και στη Σικελία.

«Άσπρη – μαύρη η φωτογραφία/, είχε ένα χαμόγελο μισό/, στο δεξί πλευρό
του η κυρία/, και στο στήθος του ένα φυλακτό» έλεγε ένα τραγούδι από τον κύκλο
«H πόλη μας» του Λουκιανού Κηλαηδόνη σε στίχους δικούς της. Και μαζί με τη
Βίκυ Μοσχολιού κα τον Μανώλη Μητσιά το είχε τραγουδήσει ολόκληρη η Ελλάδα. Την
τελευταία δεκαετία η υγεία της Κωστούλας Μητροπούλου ήταν εύθραυστη και το
τελευταίο της πρόβλημα, μια λοίμωξη αναπνευστικού, στάθηκε μοιραίο. Για να
συνταράξει την αδελφή της Κάτια – κεραμίστρια, φωτογράφο και συγγραφέα – που
στεκόταν μια ζωή στο πλευρό της και την φρόντιζε.

H περιπλάνηση του ανθρώπου μέσα στον παράλογο ρυθμό των σύγχρονων πόλεων, ο
ανάλαφρος σαρκασμός και αυτοσαρκασμός, η πικρία και μια συνειρμική ακολουθία
στην αφήγηση δεσπόζουν στο έργο της, που ήταν γεμάτο δραματικές εντάσεις.

Φινάλε με τις «Κυριακές»

Γεννημένη στις 6 Μαΐου του 1933, η Κωστούλα Μητροπούλου κυκλοφόρησε το
πρώτο της βιβλίο, τη νουβέλα «H χώρα με τους ήλιους», το 1960. Τα πιο γνωστά
της μυθιστορήματα είναι «Λεωφόρος χωρίς ορίζοντα», «Ο ένοχος», «Αντίστροφη
μέτρηση», «H εκτέλεση», «H ζωή με τους άλλους», «Το έγκλημα ή 450 μέρες»,
«Αυτό το θέατρο ήταν εκείνος», «Το παλαιοπωλείο στην Τσιμισκή», «Στη μικρή
πλατεία εκείνος χόρευε», «H φωτογραφία του σταθμού είσαι εσύ», «Το μυθιστόρημα
της νύχτας», «Το λούνα παρκ ήταν κλειστό», «Κι όλα αυτά για ένα πήδημα». Το
τελευταίο της βιβλίο, «Τις Κυριακές το σπίτι μύριζε κανέλα», κυκλοφόρησε το
2000 από τις εκδόσεις Άγκυρα. Για το έργο της, πεζογραφικό και θεατρικό, είχε
τιμηθεί με πολλά βραβεία και αρκετά θεατρικά της ανεβάστηκαν σε σκηνές και
γνώρισαν επιτυχία, ενώ είχε μεταφράσει στα Ελληνικά και διάσημους συγγραφείς
(Αλμπέρτο Μοράβια, Τενεσί Ουίλιαμς, Μαργκερίτ Ντιράς).