Θα παραμείνει παρών

Την περασμένη Τετάρτη στο Κοινοβούλιο ο συνήθως προβλέψιμος – για τους
δικούς του ανθρώπους τουλάχιστον – Κώστας Σημίτης εξέπληξε δύο φορές: η μία
ήταν, όταν αμέσως μετά την εξαιρετικά επιθετική τοποθέτηση του Νίκου
Κωνσταντόπουλου, ο απερχόμενος Πρωθυπουργός ευχαρίστησε τους πολιτικούς
αρχηγούς για τη συνύπαρξή τους στη Βουλή επί οκτώ χρόνια. H δεύτερη έκπληξη
ήταν ότι, διαψεύδοντας τη φημολογία ολόκληρης της ημέρας, αρνήθηκε να εισέλθει
στο κλίμα της σκανδαλολογίας, εκτοξεύοντας χαρτιά και ντοκουμέντα που θα
αποδείκνυαν την ανάμειξη στελεχών της N.Δ. στην υπόθεση Στέγγου ή σε άλλες
παρεμφερείς υποθέσεις.

Απολύτως συνεπής με τον εαυτό του, στην τελευταία του κοινοβουλευτική παρουσία ως Πρωθυπουργός (φωτογραφία), ο K. Σημίτης αρνήθηκε να εισέλθει στο κλίμα της σκανδαλολογίας, ενώ αμέσως μετά την εξαιρετικά επιθετική τοποθέτηση του Νίκου Κωνσταντόπουλου, ευχαρίστησε τους πολιτικούς αρχηγούς για τη συνύπαρξή τους στη Βουλή επί οκτώ χρόνια

Ο Κώστας Σημίτης εμφανίσθηκε έτσι, ακόμη και στην τελευταία του πρωθυπουργική
κοινοβουλευτική παρουσία, απολύτως συνεπής με τον εαυτό του και τα
χαρακτηριστικά που επέδειξε την τελευταία οκταετία: χαρακτηριστικά ενός
ανθρώπου που διαθέτει πολιτικά κριτήρια κυρίως και είναι απολύτως ήρεμος και
σίγουρος για τις επιλογές που έχει κάνει. Εν προκειμένω, όταν γίνεται λόγος
για επιλογές, το αντικείμενο είναι ένα και μόνο. H επιλογή να αποχωρήσει από
την προεδρία του κόμματος και να μη διεκδικήσει τρίτη τετραετία, παραχωρώντας
τη σκυτάλη της ηγεσίας και του εγχειρήματος της ανανέωσης στον Γιώργο
Παπανδρέου.

Πολύ καιρό πριν. H απόφαση αυτή, όπως αποκάλυψε και ο ίδιος εκ των
υστέρων, είχε ληφθεί πολύ καιρό πριν – προς τα τέλη της ελληνικής προεδρίας
εάν όχι και αρκετά νωρίτερα – και καθόλου εν θερμώ. Είχε μεγάλες δόσεις
υπολογισμών και καλής προετοιμασίας όπως και μεγάλες δόσεις… κρυψίνοιας, ένα
χαρακτηριστικό που επίσης καταλογίζουν ορισμένοι στον κ. Σημίτη. Όπως λέει
ένας από τους στενότερους συνεργάτες και φίλους του, «το κράτησε κρυφό με
νύχια και δόντια, αλλιώς το μεν κόμμα θα γινόταν χίλια κομμάτια, το δε
κυβερνητικό έργο θα έμενε ημιτελές».

Το κίνητρο για την απόφαση είναι μια τελείως άλλη υπόθεση. Πολλοί έχουν
υπονοήσει ότι ήταν ένα σχέδιο που είχε ήδη από το 1996 – να μην ξεπεράσει τις
δυο τετραετίες. Άλλοι υποστηρίζουν, μάλλον αυθαίρετα, ότι ποτέ δεν θέλησε να
αντιμετωπίσει το ενδεχόμενο της ήττας, κάτι που αναιρείται από την πορεία του
πριν γίνει πρωθυπουργός, όταν ηττήθηκε κατ’ επανάληψη στην κυβέρνηση και στο
κόμμα από την υπό τον Ανδρέα Παπανδρέου πλειοψηφία. «Μια ήττα στις εκλογές θα
ακυρώσει ό,τι πετύχαμε οκτώ χρόνια – οι της N.Δ. απλούστατα δεν μπορούν να
οικοδομήσουν πάνω στο έργο μας», είπε ο Πρωθυπουργός σε στενό του συνεργάτη,
όταν του ανακοίνωσε για πρώτη φορά την πρόθεσή του να αποχωρήσει από τον πρώτο
ρόλο.

Ικανοποιημένος. Από τη στιγμή που ο Κώστας Σημίτης έλαβε μέσα του την
ιστορική απόφαση, «δεν υπήρξε κανένα έκτακτο περιστατικό, τίποτε που να
μπορούσε να ανατρέψει τους σχεδιασμούς του» μέχρι τη συνάντηση της 6ης
Ιανουαρίου μεταξύ Γιώργου Παπανδρέου και Κώστα Σημίτη, στην οδό
Αναγνωστοπούλου. Και το γεγονός αυτό έκανε τον Πρωθυπουργό να είναι απολύτως
ήρεμος, ικανοποιημένος, με μιαν αίσθηση απελευθέρωσης την οποία δεν είχε τους
προηγούμενους μήνες. Παράλληλα, όπως λένε οι συνεργάτες του στο Μαξίμου, όλοι
οι «δικοί του άνθρωποι», σε ποικίλους χώρους, έλαβαν εντολή να συνδράμουν τον
προαλειφόμενο για νέο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ σε όποιον τομέα τούς ζητηθεί. Ήδη,
ορισμένοι από τους πιο στενούς συνεργάτες του κ. Σημίτη μιλούν με τα καλύτερα
λόγια για τη συνεργασία που έχουν με δύο ειδικά ανθρώπους του Γιώργου
Παπανδρέου, τον Χάρη Παμπούκη και τον Πάνο Μπεγλίτη.

H ανανέωση. Ο Πρωθυπουργός, ενάντια σε κάθε υπόθεση που μπορεί να κάνει
ένας θεατής των γεγονότων, δεν νιώθει καμία ενόχληση από τις ελάχιστες
αναφορές που κάνει ο διάδοχός του στην έννοια της συνέχειας. Όπως λέει στενός
του φίλος, «ως πολιτικό ζώον, αναγνωρίζει ότι το νέο πρέπει να κυριαρχεί επί
του προηγουμένου» και εκτιμά ότι το «αεροπλανοφόρο», όπως χαρακτηρίζεται το
πρόγραμμα που θα παρουσιάσει ο κ. Παπανδρέου, θα τον δικαιώνει απολύτως, αφού
και στην ανανέωση θα δίδεται έμφαση και οι βασικές συντεταγμένες του κ. Σημίτη
– με πρώτη τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό – δεν θα τίθενται επ’ ουδενί εν
αμφιβόλω.

Τα σχέδιά του για την επόμενη ημέρα των εκλογών

Για πολλούς, το μεγάλο ερώτημα δεν είναι η μετάβαση από την περίοδο Σημίτη
στην περίοδο Παπανδρέου, αλλά το τι προτίθεται να κάνει ο νυν Πρωθυπουργός
μετά την 7η Μαρτίου (και ασχέτως εκλογικού αποτελέσματος). Έτσι, παρά το ότι
όλοι γνωρίζουν πως ο Κώστας Σημίτης έχει αρκετά προσωπικά ενδιαφέροντα για να
νιώθει πάντα πλήρης, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον το τι λένε οι φίλοι και
συνεργάτες του για τα μελλοντικά του σχέδια.

Το απολύτως βέβαιον είναι ότι ο Κώστας Σημίτης «δεν πρόκειται να πάει σπίτι
του και να αποχωρήσει από την πολιτική σκηνή – θα είναι παρών!», διαβεβαιώνουν
όλοι με ένα στόμα. Το πλέον διαδεδομένο σενάριο είναι αυτό της διεκδίκησης της
θέσης του προέδρου της Κομισιόν. Όμως, ο κ. Σημίτης δε νιώθει καθόλου «ζεστά»
απέναντι σε αυτήν την προοπτική κι αυτό για δύο λόγους. Ο ένας είναι ότι τα
επόμενα χρόνια για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λόγω της διεύρυνσης, θα είναι
εξαιρετικά δυσάρεστα. Και ο δεύτερος είναι ότι ως ρεαλιστής γνωρίζει πως ο
σημερινός συσχετισμός στην Ένωση είναι 11 προς τέσσερα, με τους 11 να είναι
Χριστιανοδημοκράτες, οι οποίοι όχι μόνο θεωρούν τον κ. Σημίτη ως ανήκοντα
στην… άκρα Αριστερά, αλλά διαθέτουν και δικές τους ισχυρές υποψηφιότητες,
όπως είναι ο Λουξεμβούργιος Πρωθυπουργός Ζαν – Κλοντ Γιούνκερ, και ο
Πρωθυπουργός του Βελγίου, Γκι Βερχόφσταντ. Έτσι, όπως λέγεται χαρακτηριστικά
από κορυφαίο παράγοντα του Μαξίμου, «πρέπει να καταλάβουμε ότι από το να
κάνεις μια επιτυχή προεδρία μέχρι να σου παραδώσουν τα κλειδιά της Επιτροπής
υπάρχει πολύ μεγάλη απόσταση».

Ευρώπη τέλος, λοιπόν, για τον κ. Σημίτη; Όχι ακριβώς – όπως λέει ο στενότερος
συνεργάτης του Πρωθυπουργού, «ο κ. Σημίτης ενδιαφέρεται να μείνει στο
ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, διότι τον ενδιαφέρει η ευρωπαϊκή ατζέντα. Και για αυτό
υπάρχουν και άτυπες μορφές – δεν υπάρχει μονάχα η προεδρία της Κομισιόν».

«Έχει ρόλο να παίξει». Ταυτοχρόνως, όμως, «ο Σημίτης δεν μπορεί να
σταματήσει να ενδιαφέρεται και για το μέλλον της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό
σημαίνει ότι ακόμη και ως ένας βουλευτής, με αυξημένο κύρος, έχει ρόλο να
παίξει – θα είναι παρών, μην έχετε καμία αμφιβολία».

Όταν οι συνεργάτες και φίλοι του κ. Σημίτη ερωτώνται για το ενδεχόμενο
ανάδειξης του κ. Σημίτη στη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, χαμογελούν. Και
εξηγούν πως, από τη φύση του, ο Κώστας Σημίτης δυσκολεύεται να ενδιαφερθεί για
θέσεις που έχουν περιορισμένες δυνατότητες πολιτικής παρέμβασης. Ωστόσο,
απομένει ένας χρόνος μέχρι την αποχώρηση του Κωστή Στεφανόπουλου και μέχρι
τότε θα έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι.

Ήρεμος, απελευθερωμένος, ικανοποιημένος, με σχέδια για το μέλλον, λοιπόν, ο
Κώστας Σημίτης, έχει μονάχα μία αγωνία τούτες τις ημέρες: να πετύχει το
εγχείρημα που δρομολόγησε ο ίδιος – μόνος του…