Tηλεφωνητής με… πτυχίο

«Αποφοίτησα από το Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων πριν από 4 χρόνια. Τότε
ξεκίνησαν τα δύσκολα. Με τα πολλά βρήκα δουλειά σε μία μεγάλη εταιρεία παροχής
τηλεπικοινωνιών, το αντικείμενό μου όμως – εργάζομαι ως τηλεφωνητής – δεν έχει
καμία σχέση με τις σπουδές μου. Βλέπω τους φίλους μου να μένουν άνεργοι για
χρόνια και τότε σκέφτομαι πως είμαι τυχερός, αφού εγώ εργάζομαι».

«Κοιτώ γύρω μου και βλέπω τους φίλους μου να μένουν άνεργοι για χρόνια και τότε σκέφτομαι πως είμαι τυχερός αφού εγώ τουλάχιστον εργάζομαι», λέει ο απόφοιτος τους Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων, Στρογγύλης Ζαχαρίας, που εργάζεται ως τηλεφωνητής

Χιλιάδες νέοι, όπως ο 26χρονος Ζαχαρίας Στρογγύλης, ξεκινούν τις σπουδές τους
φιλοδοξώντας στο μέλλον να υπηρετήσουν τον τομέα που έχουν επιλέξει. Μετά την
αποφοίτησή τους όμως σκοντάφτουν πάνω στο πρόβλημα εύρεσης εργασίας στον κλάδο
τους με αποτέλεσμα να κάνουν οποιαδήποτε δουλειά για να καλύψουν τα έξοδά
τους. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, το 40% των πτυχιούχων (ανωτάτων Σχολών
ή ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων) στη χώρα μας απασχολούνται σε δουλειές άσχετες με
τις σπουδές τους. Σημειώνεται ότι η Ελλάδα κατέχει τη δεύτερη θέση στον τομέα
της ετεροαπασχόλησης, ενώ την πρώτη θέση καταλαμβάνει η Ιταλία με 47%.

Τα ποσοστά της ετεροαπασχόλησης αλλάζουν ανάλογα με τον επιστημονικό κλάδο. Το
πρόβλημα είναι οξύτατο στους αποφοίτους των Σχολών της Φιλοσοφικής και των
Καλών Τεχνών (73%). Οι πτυχιούχοι θετικών επιστημών (φυσικοί, μαθηματικοί
κτλ.) αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της ετεροαπασχόλησης σε ποσοστό 63%, οι
γεωπόνοι σε 60% και οι Εκπαιδευτικοί σε 56%.

Τα ποσοστά είναι μικρότερα για τους υπόλοιπους τομείς όπως Νομική και
Οικονομικά (22%), Ιατρική, Νοσηλευτική και, γενικότερα, επαγγέλματα που
αφορούν τον τομέα της υγείας (35%) κ.ά.

Απότομη προσγείωση

«H δουλειά που έχω τώρα απέχει από αυτά που ονειρευόμουν πως θα κάνω όταν ήμουν φοιτήτρια. H πραγματικότητα όμως και οι δυσκολίες που αντιμετώπισα με προσγείωσαν απότομα», λέει η 24χρονη Σάρα Χαραλαμποπούλου

Έπειτα από προσπάθειες μηνών να βρει δουλειά στον τομέα της, η Σάρα
Χαραλαμποπούλου, απόφοιτος Σχολής Κινηματογράφου και Τηλεόρασης βρετανικού
Πανεπιστημίου, τελικά προσελήφθη στο τμήμα πωλήσεων γνωστής εταιρείας όπου και
έχει καθήκοντα γραμματειακής υποστήριξης. Όπως η ίδια εξηγεί, τα χρονικά
περιθώρια στένευαν ενώ δεν άντεχε πλέον να δηλώνει άνεργη. «Δεν αισθανόμουν
καλά με τον εαυτό μου. Από την άλλη ένιωθα πως απογοητεύω τους γονείς μου. H
δουλειά που έχω τώρα απέχει από αυτά που ονειρευόμουν πως θα κάνω όταν ήμουν
φοιτήτρια. H πραγματικότητα όμως και η δυσκολίες που αντιμετώπισα με
προσγείωσαν απότομα».

Όπως επισημαίνει στα «NEA» ο κ. Νίκος Φακιολάς, δρ Κοινωνιολογίας-Παιδαγωγικής
και ερευνητής του EKKE (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών), το πρόβλημα της
ετεροαπασχόλησης είναι αναμενόμενο αν λάβει κανείς υπόψη του πως ο
επαγγελματικός προσανατολισμός βρίσκεται ακόμα σε νηπιακή φάση, με αποτέλεσμα
οι νέοι να μην ενημερώνονται σωστά για τις προοπτικές του κλάδου τους.

«Κατά συνέπεια η τρομερή ανεργία που πλήττει τους πτυχιούχους και η έντονη
επιθυμία τους για οικονομική ανεξαρτησία τούς αναγκάζει να βρουν μία
οποιαδήποτε δουλειά. Δυστυχώς όμως πολλοί είναι αυτοί που βρίσκουν επαγγέλματα
πολύ χαμηλότερα έως και απαξιωτικά σε σύγκριση με το μορφωτικό τους επίπεδο.
Στις περιπτώσεις αυτές υπάρχει σοβαρό πρόβλημα καθώς οι νέοι διακατατέχονται
από το συναίσθημα έλλειψης ικανοποίησης και ενδιαφέροντος», συμπληρώνει.

«Από στέλεχος μεγάλης εταιρείας, βρέθηκα οδηγός ταξί»

Δεν είναι λίγες και οι περιπτώσεις πτυχιούχων που ενώ βρίσκουν εργασία
πάνω στον τομέα τους, απογοητεύονται τόσο από τις συνθήκες εργασίας όσο και
από τις χαμηλές απολαβές τους με αποτέλεσμα να αναγκάζονται να στραφούν σε
άλλα επαγγέλματα, κυρίως για βιοποριστικούς λόγους. Όπως ο κ. Σωτήρης
Παπαδόπουλος, πτυχιούχος Οικονομικών και Διοίκησης Επιχειρήσεων, ο οποίος
σήμερα εργάζεται ως οδηγός ταξί. «Ο μισθός μου δεν με κάλυπτε, ιδιαίτερα όταν
αναλογιζόμουν τις ώρες που περνούσα στο γραφείο δουλεύοντας. Συν το ψυχολογικό
κόστος και το στρες. Στο μεταξύ τα έξοδα τρέχανε. Είμαι πατέρας δύο παιδιών
και δεν μπορούσα να τα βγάλω πέρα. Δεν λέω πως η απόφαση ήταν εύκολη. Από τη
μία στιγμή στην άλλη βρέθηκα να είμαι από κουστουμαρισμένο στέλεχος μεγάλης
εταιρείας, οδηγός ταξί. Είμαι σίγουρος όμως πως έκανα το σωστό, αφού τώρα
κερδίζω περισσότερα».

Μεγάλη έκταση του φαινομένου της ετεροαπασχόλησης διαπιστώνει και ο κ. Ντικράν
Κατσικιάν, γενικός διευθυντής αξιολόγησης ανώτατων και μεσαίων στελεχών
επιχειρήσεων, όπως όμως τονίζει δεν είναι πρόβλημα αποκλειστικά ελληνικό.
«Μεγάλος είναι ο αριθμός των νέων που ενώ έχουν τελειώσει Οικονομικά, Ιατρική,
Σχολές του Πολυτεχνείου, τελικά απορροφούνται στις πωλήσεις, σε φαρμακευτικές
εταιρείες κτλ. Τα δεδομένα στην αγορά εργασίας έχουν πλέον αλλάξει και η
πραγματικότητα είναι πολύ σκληρή και απαιτητική. Επομένως οι νέοι πρέπει να
είναι ευέλικτοι και να αρπάζουν τις ευκαιρίες που τους προσφέρει η αγορά»,
τονίζει.