O συνήγορος του αναγνώστη

Να κοπεί ο διαφορετικός;
Με ευγενική και ταυτόχρονα έντονα κριτική επιστολή ο κ. K.
Σολδάτος (μαθηματικός, τ. λυκειάρχης, Κηφισιά) σχολιάζει το θέμα
«έκφραση γνώμης» των δημοσιογράφων, επισημαίνοντας ότι τα άρθρα «πρέπει κατά
κανόνα να γίνονται αποδεκτά από την πλειοψηφία τουλάχιστον των αναγνωστών και
να χαρακτηρίζονται από τεκμηρίωση, αντικειμενικότητα, μετριοπάθεια, σεβασμό
προς την αλήθεια και το μέτρο». Αυτές οι ιδιότητες απουσιάζουν πολλές φορές
από κάποιους αρθρογράφους που χρησιμοποιούν «λόγο καταγγελτικό, δογματικό,
ατεκμηρίωτο, ισοπεδωτικό», υποστηρίζει ο αναγνώστης κάνοντας συγκεκριμένες
αναφορές.
Πέρα από ονόματα, που ποτέ δεν αναφέρει η στήλη, ας μείνουμε στα γενικά. 1)
Αποκλείεται να συμφωνούμε όλοι σε όλα. 2) Κατανοώ την κριτική σας που
ενδεχομένως κάποιες φορές μπορεί να ταυτίζεται και με τη δική μου. 3) Αν μας
ρωτούσαν αν θα συμφωνούσαμε να «κοπούν» όσοι σκέφτονται διαφορετικά από εμάς
είμαι βέβαιος – και από το ύφος της επιστολής σας – ότι θ’ απαντούσατε «όχι».
Και αλίμονο για τον πλουραλισμό αν απαντούσαμε «ναι».
Γλωσσικά (1)
Δύο αναγνώστες, ο κ. Αλέξης Βαρκός (Ηλιούπολη) και ο κ.
Γεώργιος Λουπάσης (Ηλιούπολη) (φιλόλογος), ενίστανται για δημοσίευση
επιστολής αναγνώστη, ο οποίος θεωρούσε ότι το ρήμα με τη σημασία «καταγράφω»,
«ταξινομώ στην κατάλληλη θέση» είναι το καταχωρώ και όχι το – σωστό –
«καταχωρίζω». Χρεώνουν στην εφημερίδα ότι άφησε ασχολίαστη τη λαθεμένη
τοποθέτηση του αναγνώστη. Ο κ. Βαρκός σημειώνει επιπλέον την επισήμανση στο
λεξικό Μπαμπινιώτη: «Το ρήμα καταχωρώ δεν ταυτίζεται σημασιολογικά προς το
αρχαίο καταχωρίζω και ως εκ τούτου δεν πρέπει να προτιμάται αντί του αρχαίου
ρήματος».
Συμφωνώ. Ήταν παράλειψη της εφημερίδας που δεν σχολίασε τη λαθεμένη άποψη
του αναγνώστη. Και βεβαίως το σωστό ουσιαστικό είναι καταχώριση και όχι
καταχώρηση.
Γλωσσικά (2)
Ο κ. Γ. Λουπάσης όμως παραλαμβάνει και το κύριο άρθρο, σημειώνοντας:
«Στις ΡΙΠΕΣ διάβασα: “Ρήξη με πολλαπλές στοχεύσεις και ευρύτερες επιπτώσεις
στην πολιτική ζωή επιχειρεί ο Πρωθυπουργός”. Ο αρθρογράφος εννοεί (με τη λ.
επιπτώσεις) “ευεργετικές επιδράσεις”… H λέξη όμως επιπτώσεις (συνήθως στον
πληθυντικό) έχει πάντοτε αρνητική σημασία, μάλιστα δε την πλέον αρνητική από
συνώνυμα, όπως αποτελέσματα – συνέπειες – επακόλουθα».
Επειδή καταφεύγετε κι εσείς στο λεξικό Μπαμπινιώτη, να σας επισημάνω ότι
για τη λέξη «επιπτώσεις» χρησιμοποιεί τη σημασιολογική επεξήγηση
«συνήθως αρνητικό».
Το «ορθόν»
Ενοχλήθηκε το θρησκευτικό συναίσθημα του κ. Αναστάσιου Κουλούρη (επίτιμος
διευθυντής Δήμου Κερκυραίων) από χρονογράφημα τις ημέρες των εορτών, στην
τελευταία σελίδα της εφημερίδας, και θα ήθελε να πληροφορήσει τη χρονογράφο
ότι «μπαμπάς του Χριστού δεν ήταν ένας κρίνος» αλλά, όπως γράφει ο
ευαγγελιστής Ματθαίος, «Το εν αυτή γεννηθέν είναι εκ Πνεύματος Αγίου».
Είναι φανερό ότι κάποιοι αναγνώστες ενοχλούνται κάθε φορά που αρθρογράφος
αγγίζει, έστω και με χιουμοριστικό κείμενο (όπως σ’ αυτή την περίπτωση),
θέματα που ξεφεύγουν από το «θρησκευτικώς ορθόν»…
ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ επικοινωνίας με τη στήλη: e-mail: kresvanis@hotmail.com
και «TA NEA», Χρήστου Λαδά 3, Αθήνα – T.K. 102 37













