H Aριστερά μετράει τα κομμάτια της

Τα απροσπέλαστα τείχη που έχουν υψωθεί ανάμεσα στα κόμματα της Αριστεράς
ανέδειξε η πρόσφατη αδυναμία τους να συμφωνήσουν, έστω και μπροστά στην
«απειλή» του δικομματισμού, σε μία εκλογική συνεργασία για τη δημιουργία του
τρίτου προοδευτικού πόλου.

H βραχείας διάρκειας συμπόρευση των αριστερών δυνάμεων, όταν KKE και EAP
κατόρθωσαν το 1988 να συγκροτήσουν τον πολυκομματικό Συνασπισμό, αποτέλεσε την
τελευταία ουσιαστική απόπειρα για ενιαία πορεία της Αριστεράς. Το τέλος της
κοινής διαδρομής του ενιαίου Συνασπισμού γράφτηκε στις αρχές του ’90, ενώ μετά
τη διάσπασή του τα δύο κοινοβουλευτικά κόμματα της Αριστεράς (KKE, ΣΥΝ)
επιμένουν να στρέφουν την πλάτη τους το ένα στο άλλο.

Την τελευταία δεκαπενταετία οι εσωτερικές αιμορραγίες που αποδυνάμωσαν το
Κομμουνιστικό Κόμμα και τον Συνασπισμό γέμισαν με δυσπιστία τις ηγεσίες τους
που συνέχισαν να συντηρούν την πολυδιάσπαση της Αριστεράς. Οι αποχωρήσεις
στελεχών του KKE από τις γραμμές του κόμματος, η εγκατάλειψη του Περισσού από
τα στελέχη του NAP το 1989, η φυγή των μισών «ανανεωτικών» μελών της K.E. που
προκάλεσε και τη διχοτόμηση του κόμματος το 1991, αλλά και οι διαγραφές
ορισμένων κορυφαίων στελεχών που παρεξέκλιναν από την επίσημη κομματική φωνή
δεν άφησαν αλώβητο τον Περισσό.

Μετά τις αποχωρήσεις κεντρικών στελεχών όπως οι Αντώνης Ντρέκος και Σωκράτης
Ματζουράνης ήρθαν λίγο πριν από το 16ο Συνέδριο, το 2000, οι διαγραφές των
Μήτσου Κωστόπουλου και Γιάννη Θεωνά. Τον δρόμο τους ακολούθησε τον Φεβρουάριο
του 2002 και ο Μάκης Κοψίδης καταγγέλλοντας έλλειψη εσωκομματικής δημοκρατίας.
Οι τρεις τελευταίοι αποτέλεσαν τον ηγετικό πυρήνα της ΚΕΔΑ, μίας από τις
πολιτικές δυνάμεις που συμμετέχουν σήμερα στον Συνασπισμό Ριζοσπαστικής
Αριστεράς.

Ο ΣΥΝ. Ο Συνασπισμός που αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα του νεοσύστατου
πολιτικού σχηματισμού ακολούθησε τη στρατηγική των συνεργασιών με αριστερές
δυνάμεις μετρώντας ωστόσο σημαντικές απώλειες. H εκρηκτική αποχώρηση της
Μαρίας Δαμανάκη και η πιο πρόσφατη του Πάνου Σκοτινιώτη ήρθαν απλώς να
επιβεβαιώσουν τη διαφορετική ιδεολογική κατεύθυνση των στελεχών της λεγόμενης
μεταρρυθμιστικής Αριστεράς. Και προσετέθησαν στον κατάλογο κι άλλων
αποσκιρτήσεων όπως αυτής του Πέτρου Κουναλάκη το περασμένο καλοκαίρι. Τρία
χρόνια πριν, η θεαματική αποχώρηση του Νίκου Μπίστη και μιας ομάδας άλλων 17
στελεχών από τον Συνασπισμό αποτέλεσε την αφορμή για τη συγκρότηση της AEKA,
που ταλανίζεται από δικές της διαρροές.

Ο χορός των αποχωρήσεων των στελεχών της ανανεωτικής Αριστεράς είχε όμως
ξεκινήσει προ πολλού με τη δημιουργία του ενιαίου Συνασπισμού. Τότε μία ομάδα
17 στελεχών που βρίσκονταν κοντά στον Μιχάλη Παπαγιαννάκη αλλά δεν είχαν
πιστέψει ότι μπορούσε να υπάρξει ουσιαστική συνεννόηση (Ανδρέας Παπάς, Μυρσίνη
Ζορμπά, Λεωνίδας Λουλούδης, Γιάννης Τούντας) αποσύρθηκαν και πολύ αργότερα επί
πρωθυπουργίας Σημίτη εντάχθηκαν στο ΠΑΣΟΚ. H συγκρότηση του ΣΥΝ σήμανε όμως
και τη σταδιακή απομάκρυνση του Μίμη Ανδρουλάκη, ο οποίος το ’93 ήρθε σε ρήξη
με τη Μαρία Δαμανάκη κι έθεσε εαυτόν εκτός κόμματος. Εκείνη την περίοδο
αδρανοποιήθηκαν και άλλοι ανανεωτές του KKE όπως οι Παπαπέτρου και Μαρούκης.
Με την εκλογή Κωνσταντόπουλου στην προεδρία παρατηρήθηκε μία νέα
αποστασιοποίηση στελεχών που είχαν συγκροτήσει το προωθημένο Ριζοσπαστικό
Φόρουμ, ανάμεσά τους οι Θανάσης Γεωργακόπουλος, Έλλη Παπακωνσταντίνου και
Τάκης Κατσαρός. Επανέκαμψαν μετά την εκλογή Σημίτη, κατήλθαν στο συνέδριο του
κόμματος ως τάση και συγκέντρωσαν ένα ποσοστό 3% και κάπως έτσι απέκτησαν την
ταμπέλα οι «Σημιτικοί» του Συνασπισμού. Από τότε άρχισαν να ακούγονται φωνές
για την Κεντροαριστερά και το εκσυγχρονιστικό εγχείρημα.

Η ΑΕΚΑ. Μετά το εσωκομματικό δημοψήφισμα για την ανάδειξη υποψηφίων
στις ευρωεκλογές του ’99 και τον αποκλεισμό του Νίκου Μπίστη άρχισε η
αντίστροφη μέτρηση για την αποχώρηση του σημερινού υφυπουργού Εσωτερικών. Το
2000 μαζί με άλλα 17 στελέχη έφυγε από τον ΣΥΝ και τέθηκε επικεφαλής της AEKA,
η οποία αντιμετωπίζει προβλήματα συνοχής. Στο μεταξύ το 1999 αποχώρησαν 79
ανανεωτικοί που δεν συμμετείχαν ενεργά στον ΣΥΝ (Σωτήρης Βαλτέν, Γιάννης
Καλογήρου) και προχώρησαν σε δήλωση στήριξης του κ. Σημίτη. Αργότερα αυτή η
ομάδα συγκρότησε την Πρωτοβουλία και το 2002 εντάχθηκε στο ΠΑΣΟΚ. Μετά την
κρίση του 2000 οι ανανεωτές του ΣΥΝ συγκρότησαν με τη συμμετοχή της Μαρίας
Δαμανάκη (αν και προερχόμενη από το KKE, είχε ενσωματώσει όλη την κουλτούρα
του KKE Εσωτερικού) και του Μιχάλη Παπαγιαννάκη την Ανανεωτική Συσπείρωση.
Δηλαδή, όλα εκείνα τα στελέχη που σήμερα διαφωνούν με τις επιλογές της ηγεσίες
κάνοντας λόγο για μετάλλαξη του Συνασπισμού…