Ομαδική ασφάλιση στα μέτρα της επιχείρησης

Ομαδικά ασφαλιστήρια προγράμματα, κομμένα και ραμμένα στις ανάγκες της κάθε
επιχείρησης, προσφέρουν σήμερα οι ασφαλιστικές εταιρείες. Πρόκειται για
εξειδικευμένα πακέτα, με ειδικούς όρους, προσφορές και προνομιακά ασφάλιστρα
(π.χ. 130 ευρώ ανά εργαζόμενο), τα οποία απευθύνονται ακόμη και σε ειδικές
κατηγορίες επαγγελματιών, προκειμένου να καλύψουν το 100% των αναγκών τους σε
σύνταξη και νοσοκομειακή κάλυψη.

Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τα φορολογικά πλεονεκτήματα που παρέχουν τα
προϊόντα αυτά, στρέφουν ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις στη λύση της
ομαδικής ασφάλισης, για να καλύψουν συμπληρωματικά τις ανάγκες του προσωπικού
τους για καλύτερες συντάξεις και παροχές υγείας.

Δεν είναι τυχαίο ότι, μέσα σε έναν μόλις ένα χρόνο, οι πωλήσεις ομαδικών
συνταξιοδοτικών ασφαλιστηρίων διπλασιάστηκαν. Από 73 εκατ. ευρώ που ήταν το
πρώτο εξάμηνο του 2002, έφτασαν τα 142 εκατ. ευρώ στο πρώτο εξάμηνο του 2003 –
σημείωσαν, δηλαδή, αύξηση κατά 94%. Συνολικά, τα συνταξιοδοτικά προγράμματα
που υπάρχουν σήμερα στην αγορά υπολογίζεται ότι καλύπτουν γύρω στους 120.000
εργαζόμενους, ενώ 746.000 καλύπτουν τα νοσοκομειακά. Τα προγράμματα αυτά είναι
έτσι σχεδιασμένα, ώστε να δίνουν έμφαση στους τομείς που ο ασφαλιστικός φορέας
στον οποίο υπάγονται οι εργαζόμενοι παρουσιάζει υστέρηση. Επίσης, το είδος των
παροχών ποικίλει, ακόμη και μέσα στην ίδια την επιχείρηση. Τα ανώτερα στελέχη
«επιβραβεύονται» με μεγαλύτερου ύψους παροχές, οι καλύψεις για τα μεσαία
στελέχη είναι πιο περιορισμένες και ακόμη μικρότερες όσες αφορούν το κατώτερο
προσωπικό.

Ανάλογα με το μέγεθος και το είδος της επιχείρησης διαμορφώνεται και το ύψος
των ασφαλίστρων. Όσο «μεγαλύτερου μεγέθους» και «χαμηλότερου κινδύνου» είναι ο
πελάτης, τόσο μικρότερο ασφάλιστρο καταβάλλει. Για παράδειγμα, τράπεζες και
δημόσιοι οργανισμοί έχουν έκπτωση – έως και 30% σε κάποιες εταιρείες – στα
ετήσια ασφάλιστρα που πληρώνουν για το προσωπικό τους. Αντίθετα, οικοδομικές
επιχειρήσεις, βιοτεχνίες και βιομηχανίες εντάσεως εργασίας πληρώνουν συνήθως
υψηλότερα ασφάλιστρα, αφού δραστηριοποιούνται σε κλάδους με υψηλό βαθμό
επικινδυνότητας – οπότε και οι ασφαλιστικές εταιρείες είναι πιθανό να
χρειαστεί να καταβάλουν υψηλότερες αποζημιώσεις.

Χωρίζονται σε δύο κατηγορίες

Τα ομαδικά συμβόλαια χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: Τα συνταξιοδοτικά
δίνουν τη δυνατότητα στον εργαζόμενο να ενισχύσει το εισόδημά του ή να πάρει
ένα εφάπαξ ποσό, κάποια στιγμή στο μέλλον, που θα συμπίπτει με τον χρόνο
συνταξιοδότησής του. Τα προγράμματα ζωής και υγείας παρέχουν νοσοκομειακές
καλύψεις και εξασφαλίζουν ότι ο εργαζόμενος ή οι συγγενείς του θα εισπράξουν
ένα σημαντικό ποσό σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος ή σοβαρής ασθένειας. Στα
συνταξιοδοτικά, τα ασφάλιστρα που καταβάλλει ο εργοδότης επενδύονται, συνήθως,
σε ομόλογα.

Για να μπορεί με άνεση να εξυπηρετήσει τις υποχρεώσεις του ο εργοδότης,
συνιστάται από τις ασφαλιστικές εταιρείες το ετήσιο ύψος των ασφαλίστρων να
μην υπερβαίνει το 5% των δαπανών που καταβάλλει για μισθούς της επιχείρησης.
Τα ασφάλιστρα στην κατηγορία αυτή ποικίλουν, ανάλογα με την εταιρεία, και
κυμαίνονται από 250 έως και 1.000 ευρώ κατ’ άτομο, τον χρόνο.

Διάρκεια και προϋποθέσεις

H διάρκεια των συμβολαίων αυτών δεν είναι ίδια για κάθε εργαζόμενο της
επιχείρησης. Και αυτό, επειδή θα πρέπει να συμπίπτει με τον χρόνο
συνταξιοδότησής του. Επίσης, προϋπόθεση για την είσπραξη του ποσού είναι ο
εργαζόμενος να μην αλλάξει δουλειά. Για παράδειγμα, εργαζόμενος 45 ετών, που
συνταξιοδοτείται στα 65, πρέπει να παραμείνει στην επιχείρηση 20 χρόνια για να
εισπράξει το ποσό που έχει καταβάλει γι’ αυτόν ο εργοδότης του. Στην περίπτωση
που αποχωρήσει νωρίτερα, θα εισπράξει μόνο ένα ποσοστό επί του ποσού. Αν,
μάλιστα, δεν έχει συμπληρώσει πέντε χρόνια στη δουλειά, κινδυνεύει να μην
εισπράξει ούτε το ποσό αυτό.

Τα νοσοκομειακά προγράμματα

Τα νοσοκομειακά προγράμματα ανανεώνονται κάθε χρόνο και παρέχουν μια σειρά από
διευρυμένες καλύψεις, αλλά μέχρι ενός ορισμένου ορίου, το οποίο συνήθως φτάνει
στα 15.000 – 30.000 ευρώ. Τα πακέτα αυτά καλύπτουν νοσηλεία συνήθως σε δεύτερη
ή τρίτη θέση, νοσοκομειακό επίδομα έως και 100 ευρώ για κάθε ημέρα νοσηλείας
(μέχρι και για 6 μήνες), επίδομα χειρουργικής επέμβασης που μπορεί να φτάσει
τα 1.000 ευρώ – ανάλογα με την επέμβαση – και δαπάνες οδοντιατρικής
περίθαλψης, μέχρι ενός ποσοστού, συνήθως του 70% των συνολικών εξόδων.

Οφέλη από τη μείωση του φόρου

Ένας άλλος λόγος για τη ραγδαία ανάπτυξη που γνωρίζει ο κλάδος των ομαδικών
ασφαλίσεων, είναι και το γεγονός ότι τα ασφάλιστρα – μέχρι του ποσού των 1.000
ευρώ τον χρόνο, ανά εργαζόμενο – αναγνωρίζονται ως έξοδα της εταιρείας και άρα
δεν φορολογούνται. Αν, για παράδειγμα, επιχείρηση με 10 άτομα προσωπικό, που
φορολογείται με συντελεστή 30%, πληρώνει μέσο ετήσιο ασφάλιστρο ανά εργαζόμενο
250 ευρώ (δηλαδή 2.500 ευρώ), θα έχει 750 ευρώ έκπτωση από τον φόρο. Άρα, το
πραγματικό κόστος της ασφάλισης για την επιχείρηση θα είναι 1.750 ευρώ.
Αντίστοιχα, επιχείρηση με 50 άτομα προσωπικό, που φορολογείται με 40% και
καταβάλλει 400 ευρώ τον χρόνο ανά εργαζόμενο, θα κερδίσει 8.000 ευρώ.

Συμμετοχή του εργαζομένου στη δαπάνη

Αν το επιθυμεί ο εργαζόμενος, μπορεί να συμμετέχει και ο ίδιος στη δαπάνη, με
την παρακράτηση ποσού από τον μισθό του. Έτσι, συγκεντρώνεται ένα σημαντικό
ποσό που κατευθύνεται στον σχηματισμό ενός ικανοποιητικού κεφαλαίου, είτε για
σύνταξη είτε για εφάπαξ, συμπληρωματικό του ποσού που δίνει ο ασφαλιστικός του
φορέας.

Για όσους έχουν προϋπηρεσία πάνω από πέντε χρόνια, σε περίπτωση αποχώρησής
τους συνηθίζεται να τους καταβάλλεται ποσό ίσο με το 40% των χρημάτων που
πλήρωσε γι’ αυτούς η επιχείρηση έως εκείνη τη στιγμή και 5% για κάθε επιπλέον
χρόνο παραμονής τους στη δουλειά.