«Ο παππούς μου ο Mάο»

Ο Σινγιού σπάνια τον λέει παππού. Όποτε αναφέρεται στον ένδοξο πρόγονό του,
προτιμάει να τον αποκαλεί «πρόεδρο Μάο» ή απλώς «πρόεδρο». Με το πλήρες όνομά
του τον αναφέρει μόνο όταν απαγγέλλει τα πολιτικά αποφθέγματά του.
![]() |
|
Ο εγγονός. Ο Μάο Σινγιού κρατάει στα χέρια του το βιβλίο που έγραψε για τον |
Από τον θάνατό του το 1976, ο Μάο Τσετούνγκ δεν έπαψε ποτέ να είναι μια
δημοφιλής προσωπικότητα στην Κίνα, μολονότι η πορεία που ακολουθεί σήμερα η
χώρα είναι διαφορετική από εκείνη που είχε χαράξει κάποτε ο «μεγάλος
τιμονιέρης». Ο εγγονός του μοιάζει να κουβαλάει στους ώμους του ένα βάρος: το
χρέος να συμβιβάσει το παρελθόν με το παρόν της Κίνας. Ιστορικός του Μάο, ο
αντισυνταγματάρχης Σινγιού, 33 ετών, παραμένει μια τελετουργική φυσιογνωμία.
H εκατοστή δέκατη επέτειος από τη γέννηση του Μάο ήρθε και έφυγε τον
Δεκέμβριο, χωρίς πολλές τυμπανοκρουσίες. Το Κομμουνιστικό Κόμμα μετέδωσε στην
τηλεόραση τις συνήθεις αγιογραφίες. Ο Σινγιού έδωσε μερικές συνεντεύξεις και
υπέγραψε το νέο βιβλίο του, που επιγράφεται «Μάο, ο παππούς μου» (πούλησε
κάμποσες δεκάδες χιλιάδες αντίτυπα).
Νέο σύμπαν
Το όνομα που έδωσε ο παππούς του στον Σινγιού σημαίνει «νέο σύμπαν». Ο πατέρας
του, Μάο Ανζίνγκ, δευτερότοκος γιος του προέδρου, ήταν κομματικός διερμηνέας
πριν υποκύψει στη σχιζοφρένεια. H μητέρα του, Σάο Χούα, διακεκριμένη
φωτορεπόρτερ, είναι υποστράτηγος. H σύζυγός του είναι επίσης στον στρατό. Για
τους απογόνους του Μάο, τα κομματικά οφίτσια είναι πια απρόσιτα και η παρουσία
τους σε επιχειρηματικά γραφεία μπορεί να προκαλέσει σκάνδαλο. Έτσι, το μόνο
που απέμεινε στην οικογένεια είναι ο στρατός.
Ο Σινγιού επιμένει ότι πρέπει να ζει και να ενεργεί ως «συνεχιστής» του
επαναστατικού έργου του παππού του. Αν και αυτό δεν ήταν ιδιαίτερα εμφανές
κατά την εκατοστή δέκατη επέτειο από τη γέννησή του. Πολλοί Κινέζοι στάθηκαν
για μια αναμνηστική φωτογραφία στην εξέδρα της πλατείας Τιενανμέν, όπου ο Μάο
κήρυξε τη Λαϊκή Δημοκρατία το 1949 και όπου ακόμη βρίσκεται το πορτρέτο του,
αλλά ίσως άλλοι τόσοι έκαναν ουρές έξω από τα πολυκαταστήματα για να
φωτογραφηθούν με Αϊ-Βασίληδες.
Λάθη και θετικά
Αυτό που υποστηρίζει ο Σινγιού στο βιβλίο του για τον Μάο βρίσκεται στην
πεπατημένη που ακολουθεί και η επίσημη Κίνα: ο Μάο έκανε λάθη, αλλά τα θετικά
του ήταν περισσότερα. «Αναζητούσε τρόπους για να βάλει στον σοσιαλιστικό δρόμο
την Κίνα», λέει ο Σινγιού. «Σε αυτή την αναζήτηση ήταν δύσκολο να αποφύγει τα
λάθη». Το κόμμα που ίδρυσε ο Μάο πέρασε τα περισσότερα χρόνια από τότε που
πέθανε ο ηγέτης του προσπαθώντας να αναθεωρήσει τις ριζοσπαστικές
κολεκτιβιστικές πολιτικές του, με πρόσφατη κατάληξη τη συνταγματική τροπολογία
που ενισχύει το δικαίωμα της ατομικής ιδιοκτησίας. Θα το ενέκρινε ο Μάο;
Απηχώντας την επίσημη κομματική γραμμή, ο εγγονός του λέει ότι ο Μάο πάντα
θεωρούσε πως χρειαζόταν ένας ιδιωτικός τομέας στον δρόμο για το σοσιαλισμό. Ο
απόγονός του, που γράφει πως ο παππούς του είναι «η ραχοκοκαλιά του κινεζικού
λαού», εκφράζει την ακράδαντη πεποίθησή του ότι η σημερινή εποχή αποτελεί μια
προέκταση της εποχής του Μάο. Ίσως δεν έχει άδικο. Χωρίς εντυπωσιακές ρήξεις
με τον κομμουνισμό, οι Κινέζοι ηγέτες αγκαλιάζουν τον καπιταλισμό, κρατώντας
στις αποσκευές τους πολλά πράγματα από το παρελθόν που άλλες χώρες βιάστηκαν
να πετάξουν.
LINKS:











