Mια κυβέρνηση που αρνείται να δει πιο μακριά από τη μύτη της

H ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ βιώνει πλήθος αλλαγών. H Συρία αγωνίζεται να καθαρίσει
το όνομά της· το Ιράν θα δεχθεί περιορισμούς όσον αφορά τον πυρηνικό
εξοπλισμό· η Λιβύη λέει πως θα τερματίσει το πυρηνικό της πρόγραμμα· η Συρία
θέλει να διαπραγματευτεί με εμάς, τους Ισραηλινούς, μια ειρηνευτική συμφωνία·
και εμείς δεν βρίσκουμε το θάρρος να απαντήσουμε θετικά.

Με τόσες χώρες-μέλη τού «άξονα του κακού» στην αμερικανική μαύρη λίστα, γιατί
άραγε είναι το Ισραήλ, ο φίλος της Ουάσιγκτον, εκείνο που μπορεί να καταλήξει
υπόδικο στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, εξαιτίας του τείχους «ασφαλείας»;
Γιατί θεωρείται το Ισραήλ εκείνο που απορρίπτει την ειρήνη;

Την περασμένη εβδομάδα, ο Ισραηλινός στρατιωτικός επιτελάρχης, Γιοσέ Μααλόν,
δήλωσε πως ο πιο αδύναμος κρίκος στην εθνική άμυνα είναι ο ισραηλινός λαός και
η έλλειψη αντοχής του. Στην πραγματικότητα, το πρόβλημα είναι η συλλογική
ευφυΐα μιας κυβέρνησης που αρνείται να δει πιο μακριά από τη μύτη της.