Πρόσωπα Ένας μεγαλοαστός αντάρτης

Ο Γιουβενάλ Οβίδιο Ρικάρντο Παλμέρα Πινέδα, γνωστός ως Σιμόν Τρινιδάδ,
στρατεύθηκε στην επανάσταση πριν από 17 χρόνια.

Σιμόν Τρινιδάδ: «Ζήτω ο αγώνας του απελευθερωτή Σιμόν Μπολίβαρ!»

Γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου 1950 στη Βαγιεδουπάρ, την πρωτεύουσα της επαρχίας
Σεζάρ, στη βόρεια Κολομβία, και τελείωσε το αριστοκρατικό λύκειο Ελβέτια της
Μπογκοτά. Σπούδασε Οικονομία στο πανεπιστήμιο Χόρχε Ταντέο Λοζάνο και συνέχισε
με μεταπτυχιακά στο Χάρβαρντ. Εργάσθηκε ως καθηγητής πανεπιστημίου και
διετέλεσε διευθυντής της τράπεζας Μπάνκο ντελ Κομέρσιο στην επαρχία Σεζάρ. Οι
συνάδελφοί του τον σέβονταν, είχε καλό μισθό, αυτοκίνητο και διαμέρισμα και
ανήκε στην «καλή κοινωνία» της πόλης. Ήταν παιδικός φίλος του πρώην προέδρου
Αντρές Παστράνα και η ανεψιά του έχει παντρευτεί τον γιο τού νυν υπουργού
Δικαιοσύνης.

«H απόφαση να συμμετάσχω στην επανάσταση ήταν πολύ δύσκολη επειδή έπρεπε ν’
αφήσω τα πάντα, αλλά η αξιοπρέπεια είναι πάνω απ’ όλα», είχε δηλώσει σε
συνέντευξη όταν συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις των FARC (Ένοπλες
Επαναστατικές Δυνάμεις της Κολομβίας) με την τότε κυβέρνηση του Παστράνα.
Διάλεξε το αγωνιστικό του ψευδώνυμο προς τιμήν της ιστορικής προσωπικότητας
που θαυμάζει περισσότερο, του Σιμόν Μπολίβαρ – το πλήρες όνομα του μεγάλου
επαναστάτη ήταν Σιμόν Χοσέ Αντόνιο ντε λα Σαντίσιμα Τρινιδάδ Μπολίβαρ. «Ζήτω ο
αγώνας του απελευθερωτή Σιμόν Μπολίβαρ!» φώναξε προς τους δημοσιογράφους λίγο
μετά τη σύλληψή του, στις 3 Ιανουαρίου στο Κίτο του Ισημερινού. Ήταν η πρώτη
φορά από την ίδρυση των FARC, το 1964, που συλλαμβανόταν ένας από τους
αρχηγούς τους.

Είκοσι χρόνια πριν, ουδείς μπορούσε να φανταστεί πως ο Παλμέρα θα γινόταν
αντάρτης. Γνωστοί και φίλοι θυμούνται πως στα νιάτα του ουδέποτε είχε
ενδιαφερθεί για την πολιτική ή τα κοινωνικά κινήματα. Όπως όμως είχε εξηγήσει
παλιότερα, τον εξόργισαν η μοίρα των φτωχών της Κολομβίας και οι πολιτικές
δολοφονίες αριστερών φίλων του. Και κατέληξε σκληροπυρηνικός. «Θέλουμε την
εξουσία», επαναλάμβανε στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις που διακόπηκαν τον
Φεβρουάριο του 2002, και τόνιζε πως οι FARC δεν θα κατέθεταν τα όπλα, αλλά θα
αποτελούσαν μέρος του νέου στρατού της Κολομβίας. Σε επισκέψεις του στη Δανία,
τη Σουηδία, την Ισπανία και την Ιταλία είχε υποστηρίξει θερμά τον ένοπλο
αγώνα. Το 1996, οι ακροδεξιοί παραστρατιωτικοί απήγαγαν την αδελφή του, τη
Λεονόρ, αλλά την άφησαν ελεύθερη όταν κατάλαβαν πως δεν είχε καμιά επαφή με
τον αδελφό της. «Θα ήθελα να τον συναντήσω, θα είχα τόσα να του πω… όπως να
απελευθερώσουν όλους τους αιχμαλώτους τους», είχε δηλώσει τότε εκείνη.

Σε βάρος του Σιμόν Τρινιδάδ απαγγέλθηκαν 56 κατηγορίες για φόνους, απαγωγές
και εξέγερση. Αν καταδικαστεί, απειλείται με κάθειρξη ώς 60 ετών. Αρνείται τις
περισσότερες από τις κατηγορίες, λέει ο δικηγόρος του, αλλά θα δηλώσει ένοχος
σ’ εκείνες περί εξέγερσης.