Οι γονείς συγχρονίζονται με το κλάμα των παιδιών

Απεδείχθη ότι το κλάμα των μωρών ενεργοποιεί μία συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου των γονέων, την αμυγδαλή

Ο εγκέφαλος των μαμάδων και των μπαμπάδων συγχρονίζεται με το κλάμα των
μωρών. Έτσι, οι γονείς «εκπαιδεύονται» να φροντίζουν τα μικρά τους. Σε αυτό το
συμπέρασμα κατέληξε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο της
Βασιλείας, στην Ελβετία. Οι ερευνητές αξιοποίησαν προηγμένη τεχνολογία
απεικόνισης εγκεφαλικών διεργασιών, ενώ ζήτησαν από εθελοντές να ακούσουν
ηχογραφημένα κλάματα και γέλια μωρών. Οι γονείς αντέδρασαν άμεσα στο κλάμα.
Όσοι εθελοντές δεν είχαν γίνει ποτέ γονείς, έδειξαν μάλλον αδιάφοροι στο κλάμα
και αντέδρασαν μόνο στα γέλια.

Απεδείχθη ότι το κλάμα των μωρών ενεργοποιεί μία συγκεκριμένη περιοχή του
εγκεφάλου των γονέων, την αμυγδαλή, όπου πιστεύεται πως γεννιούνται και
υπόκεινται σε επεξεργασία τα συναισθήματα. «Τα αποτελέσματα βρίσκουν βιολογική
εξήγηση», σημειώνει ο Erich Seifritz, επικεφαλής της έρευνας. Τα δάκρυα είναι
η ένδειξη για τους γονείς πως κάτι δεν πάει καλά. Αυτόματα λοιπόν γεννιούνται
συναισθήματα όπως η ανησυχία και ο φόβος, τα οποία με τη σειρά τους
εκφράζονται μέσω της φροντίδας. H διαδικασία αυτή, όπως επίσης απεδείχθη, δεν
είναι έμφυτη αλλά επίκτητη. Γι’ αυτό και οι άνθρωποι χωρίς παιδιά, που
συμμετείχαν στο πείραμα, δεν είχαν τις ίδιες αντιδράσεις ακούγοντας κλάματα
μωρού. Αντίθετα, αντιδρούσαν συναισθηματικά πιο έντονα όταν άκουγαν βρεφικά γέλια.

Επιμέλεια: Στέφανος Κρίκκης – Εύη Ελευθεριάδου