Πικραμένος αποχωρεί ο μικρός Bούδας

Ρομπέρτο Μπάτζιο. O Βούδας γνωρίζει τον πραγματικό λόγο της αποχώρησής του

Τριάντα επτά χρόνων. Παίζει ακόμα ποδόσφαιρο και μάλιστα με επιτυχία. Ταλέντο
ξεχωριστό για το οποίο δεν χωρά καμιά αμφιβολία. Θεωρείται σήμερα ένας από
τους πιο δημοφιλείς παίκτες στον κόσμο. Θέλει μόνο άλλα τέσσερα γκολ για να
φτάσει τα διακόσια στο Καμπιονάτο, εφόσον η τύχη και οι συμπαίκτες του τον
βοηθήσουν.

«Εγκαταλείπω στο τέλος της περιόδου. Φτάνει πια. Έπαιξα σε ομάδες που θα
ζήλευαν πολλοί άσοι στον κόσμο. Κέρδισα χρήματα».

Ο Ρομπέρτο Μπάτζιο δεν υπήρξε ποτέ ο παίκτης με πολλά λόγια και δηλώσεις του
αέρα. Αντίθετα, ο συναισθηματισμός του ήταν εμφανής στο γήπεδο και σε πολλές
περιπτώσεις οι αντιδράσεις του ανθρώπινες και συναδελφικές δεν άφηναν
περιθώρια για άλλες σκέψεις, που συνήθως συναντάμε στα γήπεδα.

Το ερώτημα για την ξαφνική απόφασή του ήταν εύλογο και διατυπώθηκε από τον
τεχνικό της Μπρέσια, Ματσόνε: «Δεν πιστεύω πως θα μας εγκαταλείψει τόσο
βιαστικά και απότομα. Ο Ρομπέρτο είναι σπουδαίο παιδί που πιθανότατα να θέλει
να κρεμάσει τα παπούτσια, αλλά όχι όσο ο κόσμος θέλει να τον βλέπει στα
γήπεδα. Εξάλλου, ο Ρομπέρτο ήταν ο παίκτης που δεν ήξερε τι πάει να πει ψέμα
και γι’ αυτό, η αμφιβολία μου είναι άλλη. Δηλαδή, γιατί τώρα οι δηλώσεις του,
όταν ο ίδιος γνωρίζει πως τελικά δύσκολα θα κρατήσει τον λόγο του». Είναι
αλήθεια ότι ο Μπάτζιο ποτέ δεν έκανε εξομολογήσεις σε δημοσιογράφους παρά μόνο
όταν πήγαινε να προσευχηθεί στον Βούδα, του οποίου ήταν ένας από τους
φανατικότερους πιστούς.

«Ο Βούδας μόνο ξέρει τη σκέψη του Ρομπέρτο», ήταν η αντίδραση συμπαικτών του
άσου της Μπρέσια και άλλοτε της Φιορεντίνα, της Γιουβέντους, της Ίντερ, της
Μίλαν, της Βιτσέντσα, της Μπολόνια, δηλαδή, των ομάδων από τις οποίες πέρασε
και άφησε το στίγμα του ως ποδοσφαιριστής «πρίγκιπας».

Ο Μπάτζιο ή επονομαζόμενος «Ιλ Κοντίνο» δηλαδή «H Ουρά» που σε διαφορετική
παράφραση θα τον λέγαμε «ο παίκτης με την αλογοουρά» έμεινε στην ιστορία και
γι’ άλλους πολλούς λόγους εκτός από τη βουδιστική πίστη του.

Όλοι θυμούνται τη δραματική στιγμή της απώλειας του πέναλτι στον τελικό του
Μουντιάλ των ΗΠΑ, στο Λος Άντζελες, εναντίον της Βραζιλίας. Τα ταξίδια του και
τους τραυματισμούς του. Τα κυνήγια στις απέραντες εκτάσεις της αφρικανικής
ηπείρου. Την προσπάθεια και το στοίχημα να παίξει και στο Μουντιάλ της
Ιαπωνίας – Κορέας το 2002. Κάτι που του αρνήθηκε ο Τραπατόνι. Έπειτα
εξαφανίστηκε στην Αργεντινή για να βρει καταφύγιο, ενώ πήγε προσκεκλημένος του
Μαραντόνα στην Αβάνα για λίγες ημέρες και μετά προτίμησε τη μοναξιά χωρίς να
θέλει δηλώσεις και λόγια που θα τάραζαν το περιβάλλον της Εθνικής Ιταλίας.

Στους αριθμούς της πλούσιας ιστορίας του θυμόμαστε τα 308 γκολ σε όλες τις
συμμετοχές του συμπεριλαμβανομένης της εθνικής (27 γκολ). Οι συνολικοί αγώνες
στο Καμπιονάτο έφτασαν σήμερα τους 435 με 196 γκολ. Έπαιξε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ
σε 42 παιχνίδια και σημείωσε 17 γκολ. Κέρδισε τα πάντα ώστε σήμερα που πήρε τη
μεγάλη του απόφαση, να επιθυμεί ή να εύχεται να κατακτήσει κάτι επιπλέον.

Ο Ρομπέρτο Μπάτζιο φεύγει όμως και μ’ ένα παράπονο. «Δεν με κατάλαβε ποτέ
κανείς…», έλεγε σε κάθε περίπτωση και αφορμή.